Weerwolven van Wakkerdam

Archief => Spellen 201-300 => Spel 262 => Topic gestart door: Morana op 12 oktober 2012, 09:11:56

Titel: Speltopic 262
Bericht door: Morana op 12 oktober 2012, 09:11:56
Een gure wind waaide over de straten van Wakkerdam. Elisa trok haar jas iets dichter om haar hals heen. "Bah, de herfst is weer echt begonnen," mopperde ze tegen haar tweelingzus Geertrui. "Ik had een sjaal moeten meenemen vandaag." De zussen waren traditiegetrouw bezig met hun ochtendwandeling, maar de temperatuur had de jongste zus toch verrast.
De oude dame naast haar knikte. "Dat zei ik je toch?" Geertrui was altijd de verstandigste van de twee. Met een dikke sjaal en bontmuts kon de scherpe wind haar niets doen. Elisa haar dunne warrige haar deinsde op en neer in de wind en Geertrui schudde haar hoofd. "Je vat zo nog eens kou! En wie moet er dan weer warme soep voor je koken zeker?"
Elisa grijnsde en haar half tandeloze oude mond opende zich om een weerwoord te geven. Maar verder dan een kleine opening kwam haar mond niet, want hij bleef verstijfd hangen. Haar zus had nog even niets in de gaten en zachtjes stootte Elisa haar aan. "Geertje, is dat.. "
"Oh jee, dat is burgemeester Elzebosch!" riep haar zus hardop uit en wilde op de man afstappen die in een zijstraat lag. De woorden hadden nog maar net haar lippen verlaten, of een donkere gedaante sprong van achter het lichaam, over de burgemeester, stootte Geertje om en sprintte weg, het Wakkerdammer Woud in. Veel tijd om de dader in zich op te nemen had Elisa niet, want ze knielde direct bij haar zus neer. De anders altijd zo levendige Geertje bewoog niet meer en al snel werd haar lichaam net zo koud als de wind. Elisa's wereld stortte in. "NEEEEE!!!!"

Met een schok, badend in het zweet werd Elisa wakker. Haar zus, na 73 jaar samen geleefd te hebben, was haar zus dood. Opgedroogde tranen hadden sporen getrokken over het rimpelige gezicht van de vrouw. Opeens voelde alles niet zo werkelijk aan als altijd. Wat moest ze doen zonder haar Geertje? Ze voelde zich alleen, verlaten, hulpeloos. Elisa liet haar hoofd weer even op haar kussen rusten.
Op dat moment klonk er een zacht geklop aan haar deur. "Liesje? Klaar voor de wandeling?" Verward keek Elisa naar de dichte deur. De stem van Geertrui klonk nogmaals. "Luizakje, opstaan!"
Precies dezelfde woorden die haar zus had uitgesproken op de ochtend van haar dood. Of, wacht, was het maar een droom? Opgelucht haalde Elisa adem, opende haar kamerdeur en vloog haar zus in haar armen. "Ik heb toch zo eng gedroomd!"

Afgeleid door de droom die nog in haar hoofd rond spookte, was Elisa haar sjaal en muts vergeten. Toen de snijdende wind zich langs haar hals trok mopperde ze onnadenkend over de kou. Pas toen de laatste woorden van het antwoord van haar zus zich tot haar doordrongen bleef ze verstijfd staan. "Wie moet er dan weer warme soep voor je koken zeker?" Vanaf dat moment leek wat zich afspeelde voor Elisa een film. De burgemeester die in de steeg op de grond lag, haar zus die op hem af wilde stappen, de gestalte die over hem heen sprong.. maar nu trok Elisa Geertje net op tijd weg. Ze vielen samen op de grond en de pijnscheut in haar enkel vertelde dat ze hem gebroken, of op zijn minst ernstig verzwikt had. Maar de tranen die over haar gezicht liepen waren geen tranen van pijn, maar van vreugde. Elisa lachtte hardop. Geertrui leefde nog. Hoe het kon, begreep ze niet, maar de nachtmerrie had het leven van haar zus gered!

Terwijl de andere dorpsbewoners van Wakkerdam druk waren met het verdriet om de vermoorde burgemeester en het zoeken van een opvolger, bezochten Geertrui en Elisa de dokter. "Gelukkig niet gebroken, u hebt geluk gehad. Komende weken moet u goed rust houden en dan komt het vanzelf goed," was zijn advies. Pas toen ze een kop koffie bestelden in de zaak van Felix waar de dood van de burgemeester het gesprek van de dag was en iedereen hun verhaal wilden horen, herinnerde Elisa zich de gestalte die over de burgemeester heen was gesprongen. ".. het leek wel een weerwolf," was haar conclusie. Over haar droom vertelde ze niemand, de dorpelingen zouden maar denken dat ze een oude gek werd.

--
Zo, de tijd voor de burgemeesterstemming is aangebroken. Leer je nieuwe medespelers in het verhaal kennen en geef je stem voor de burgemeester aan door de naam van je medespeler dikgedrukt of met een kleurtje in je verhaal te plaatsen.
(dus niet los onder je post)
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: JakeBloom op 15 oktober 2012, 14:29:07
'Laat me met rust!' schreeuwde Jake tegen haar. Kon ze zich niet één keer alleen met zichzelf bemoeien. Altijd als Jake dacht eindelijk een beetje rust te hebben, kwam zijn hospita weer met onbenullige dingen aanzetten.
'Doe zus, doe zo, laat dit, geef dat'
Jake werd er gek van. Nog een jaar studeren en dan kon hij een baan gaan zoeken en een fatsoenlijk huis betalen. Maar tot die tijd moest hij het met deze hospita doen. Bah, wat duurde dat nog lang.

Jake trok zijn jas aan en liep naar beneden. 'Wat ga je doen?' hoorde hij vanuit de keuken. 'Of jou dat iets aangaat!' riep Jake terug.
'En of me dat wat aangaat', kwam ze kwaad uit de keuken lopen,'Jij woont in mijn huis, dus heb ik all recht te weten wat je gaat doen. Zeker nu de omstandigheden buiten zo slecht zijn geworden. Die arme burgemeester Elzebosch... Wil je eindigen zoals hij?'
'Natuurlijk niet', antwoordde Jake kwaad,'maar dat betekent nog niet dat jij iets over mijn leven te zeggen hebt. Ik ben een volwassen man en ik kan heel goed voor mezelf zorgen. Dat doe ik namelijk al mijn hele leven!' Boos stormde Jake het huis uit.
\
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Aaliyah op 15 oktober 2012, 14:38:41
"De burgemeester.. dood!? Hoe kon dit gebeuren? Is het dan allemaal zo gevaarlijk in dit dorpje?"
Aaliyah was zelf pas net in het dorp komen wonen, en ze had nu dus al een verkeerde keuze gemaakt. Zeg nou zelf, er zijn niet veel dorpen waar de burgemeester wordt vermoord. Natuurlijk weet ze zelf hoe gevaarlijk het allemaal kan zijn, Algiers is een grote stad en zeker niet ongevaarlijk, vooral door het grote klasseverschil. Toch is ze blij dat ze daar weg is. Het leven in Algiers had wel wat, maar het was gewoon niets voor haar. Aaliyah dacht haar plek gevonden te hebben toen ze hier in het land kwam om te studeren. Het was zoveel rustiger, al is de grote stad nog steeds best druk. Haar studiestad was ook groter dan Wakkerdam. Maar ja, hier kreeg ze een baan aangeboden en ze had eigenlijk geen keus; ze moest hier wel op ingaan. Een echte droombaan is het niet, maar ja, je moet ergens beginnen. En an sich, je helpt mensen en leert ze beter kennen, iets waar sowieso niets mis mee is.

Drie weken is ze pas hier, en nu al zo'n gevaar. Misschien moet ze toch maar eens contact zoeken met buren. Die weten vast beter wat er allemaal speelt in dit stadje. Ze heeft wel geprobeerd om wat contact te zoeken, maar er heerste een voor haar gevoel gesloten sfeertje. Maar nu zou Aaliyah toch graag meer willen weten van sommige mensen. Wat was de doodsoorzaak eigenlijk? Ze besloot dat ze eens polshoogte zou nemen.

Het is nog ochtend, en dus zijn de cafés nog dicht. Op haar enige vrije dag wilde ze ook niet naar het werk speciaal voor die ene vraag. Ze zou het gaan proberen bij de plaatselijke kruidenier. Er waren natuurlijk ook supermarkten, maar dat is niet de plaats om zulke vragen te stellen, dus de kruidenier is een prima optie. Daar aangekomen was de winkelbediende helaas net even weg, dus besloot Aaliyah haar vraag te stellen aan een voorbijganger. Het antwoord... tja, het schokte haar. "Maar die bestaan toch helemaal niet?", sputterde ze uit. Ze had wel eens van wolven gehoord, en weerwolven waren iets van mytische wezens? Half mens half wolf? Ze durfde niet door te vragen, want ze was bang dom over te komen. Maar blijkbaar bestonden ze. De voorbijganger zei: "Ja, ik kan het ook niet geloven maar het is toch echt zo. Het is te hopen dat er niet meer slachtoffers vallen."
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Loes op 15 oktober 2012, 15:05:10
Michelle?” riep Loes zacht, haar stem was een beetje schor. Ze had gisteren een nachtelijk avontuur gehad met een reiziger die in het hotel verbleef. “De wc is verstopt.” Zei ze hijgend tegen Michelle, die aan de andere kant van de gang aan het stofzuigen was. “En wat heb ik daarmee te maken?”
“Kun je mij niet helpen?”
“Nee.” Michelle was kortaf tegen Loes, want Loes moest leren zelf dat op te kunnen knappen. Ze mocht haar wel aan een baan geholpen hebben, maar dat betekende nog niet dat ze zich als een volwassene naar een baby hoefde te gedragen.

Dus daar ging ze dan aan het werk. Met een ontstopper, jakkes wat een smerig werk. De wc zag eruit alsof iemand erop vermoord was geworden. Een smerig hersenspinseltje, want met de overleden burgemeester die misschien wel eerst even op een anonieme plek zijn ding heeft gedaan was alles mogelijk. Of misschien was die reiziger, wat was zijn naam ook alweer? Hier verantwoordelijk voor.
“Iehhhjjj!” riep ze, trappelend met haar voetjes op de spekgladde badkamer. Ze gleed uit en viel naar achteren, waar ze werd opgevangen door Michelle. Die giechelend naar het tafereel aan het kijken was.
“Waar dacht je aan-“ maar Michelle schudde haar hoofd. Ze was niet van plan daar achter te komen.
“Kom meisje we nemen even pauze. Ga je handjes maar wassen!” zei ze vriendelijk. Loes’ gezicht was lijkwit.

Een poosje later zaten beiden dames in de ontvangstruimte van het hotel aan een lekker bakje koffie. Ze waren aan het roddelen over de stoere man van gisterenavond. “Hij was gespierd, behaard en was heeeel mysterieus!” zei Loes vol lof, vooral toen ze die e’s lang trok. 
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: IsabellaOrru op 15 oktober 2012, 20:35:55
'We hebben een trieste mededeling' vertelde de directrice. De kinderen uit de klas waren druk aan het praten toen de directrice binnenkwam. Het werd in één klap stil. Altijd als de directrice aan kwam lopen, viel er een enorme stilte. Iedereen was bang voor haar. 'De burgemeester is dood' zei ze met een droevige stem. De klas reageert geschrokt op dit bericht. Hoe kon dat? Was hij ziek? Of is hij.... Nee, dat kan niet! denkt Isabella. Burgemeester Elzebosch was een lieve en rustige man, niemand zou hem iets aandoen!

Het was een mooie, maar koude ochtend. Isabella werd wakker en deed haar gordijnen open. Het was nog stil op de straat. Ze liep in haar ochtendjas naar beneden om daar te gaan ontbijten met haar ouders. Ze zat nog een beetje in dromenland toen haar moeder haar aantikte. 'Waar zit jij met je gedachten? Je moet naar school' zei ze. Waar zat ze eigenlijk met haar gedachten? Ze was stiekem weer aan het dagdromen. De afgelopen twee weken doet ze dat steeds meer! Elke keer denkt ze aan één en dezelfde persoon, Christian!

Elke ochtend als ze naar school loopt, loopt ze langs de bakker. Ze ruikt het al 2 straten van te voren. De lekkere lucht van versgebakken brood. Ze blijft daar altijd even voor de deur staan op de lucht op te snuiven. De deur van de keuken staat altijd open. Normaal gesproken ziet ze de eigenaar het brooddeeg kneden, maar op een dag was het niet de eigenaar Bas die stond te kneden, maar een jonge jongen. Toen hij zich omdraaide zag ze pas wie het was. Het was Christian. Christian zit bij Isabella in de klas, maar tot deze dag was het haar nooit echt opgevallen. Hij is heel erg stil en op zichzelf, net als zij! Vanaf die dag betrapt ze zichzelf er vaak op dat ze naar hem kijkt. Als hij dat dan toevallig ziet, bloost hij. Elke keer als ze nu langs de bakker loopt, hoopt ze dat hij het brood staat te kneden. Zal ze hem stiekem een beetje leuk vinden?
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Kaatje op 16 oktober 2012, 10:34:01
Kaatje zat op een van haar vrije dagen, op de bank met een kopje thee en wat katten op haar schoot, rustig televisie te kijken, toen er op de deur werd geklopt. Kaatje twijfelde of ze wel open zou maken, de laatste tijd stonden er alleen maar nog kinderen voor de deur die belletje rinkelde of brandende kranten voor haar deur legde.

Maar toen hoorde ze een vriendelijke stem: 'Mevrouw Lavendel, bent u thuis?'. Ze herkende de stem meteen het was Marieke Montac. Een van haar leerlingen. kaatje had altijd een hekel aan al haar leerlingen, maar voor Marieke had ze een zwak. Ze bleef wel eens hangen na de les en was dan heel benieuwd hoe het met de katten ging.
Kaatje stond dus ook direct op en maakte de deur open. Het was heel slecht weer dus Marieke was zeikenat. 'Kom binnen meid! Wil je een kopje thee?' vroeg Kaatje. 'Mevrouw, ze hebben net op school verteld dat Burgemeester Elzebosch, dood is!'.

Burgemeester Elzebosch dood? Kaatje kon het niet geloven! Ze had de man nooit ontmoet, maar wel vaak genoeg gezien op televisie of in de krant. Hij zag er jong en gezond uit. Marieke kon Kaatje niet vertellen hoe hij gestorven is. Al snel zaten de twee dames op de bank met een kopje thee en beide wat katten op hun schoot en was de dood van de burgmeester al niet meer het onderwerp van het gesprek.
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: JakeBloom op 16 oktober 2012, 13:34:47
Jake slenterde wat rond op straat. Hij was even naar café 't gat geweest,maar daar was op dit tijdstip niet zoveel te beleven.
Dus ging hij maar de gebruikelijke plekjes in de stad af. Via het centrum, langs de supermarkt, naar de school, om uiteindelijk bij het park uit te komen. Waarom kwam hij altijd bij het park uit?
Jake had sinds een aantal jaar een haat-liefde verhouding met het park. Hij wilde er niet heen, maar kwam er toch telkens weer uit. Het park had sinds Jake hier woonde al zo gevoeld.

Jake woonde net twee dagen in Wakkerdam, toen hij besloot om de stad is te gaan verkennen. Hij ging naar de plaatselijke bibliotheek, bekeek waar hij het beste boodschappen kon doen, en zocht naar wat groen. Bij het park aangekomen, besloot Jake in de zon te gaan zitten en te genieten van waar hij nu was in zijn leven. Hoewel het niet makkelijk was om zijn moeder alleen achter te laten, wisten zowel Jake als Jake's moeder dat dit het beste was. Jake moest zijn leven zelf in gaan richten. En dat was nu begonnen.
Dit alles overdenkend, zag Jake opeens een man staan die hem doordringend aanstaarde. 'Wat is dat voor creep?' dacht hij bij zichzelf. 'Heb ik iets van je aan?' riep Jake verwijtend naar de man. De man antwoordde niet maar kwam naar Jake toe lopen. Jake stond op, klaar om zijn mannetje te staan. 'Wat moet je van me?' riep Jake kwaad. Nog steeds gaf de man geen antwoord. Er was nu nog een meter of twee tussen Jake en de man.
'Jake Bloom, is het niet?' was het eerste wat de man zei.
'Gaat je niets aan', zei Jake, maar hij vroeg zich af hoe deze man wist hoe hij heette.
'Nog meer temperament dan vroeger, zie ik al, net als je moeder'.
'Wat weet je van mijn moeder?' vroeg Jake verontwaardigd.
'Ik wist alles van je moeder, en verder weet ik alleen nog dat het mijn domste fout is dat ik nu niets meer van haar weet.'
'Wie ben je?' vroeg Jake aarzelend, hoewel hij nu een onheilspellend gevoel kreeg.
'Je herkent me niet hé? Ik ben je vader.'


Jake werd weer kwaad toen hij aan dat moment dacht. Waarom moest die rotvent in zijn leven verschijnen? Had hij niet al genoeg ellende veroorzaakt door weg te gaan?

'Rot op!'
'Jake luister naar me'
'Ga weg, ik wil jou niet zien'
'Ik kan het uitleggen, Jake, ik heb er...
'Ik zei, GA WEG!'
Jake duwde zijn vader hardhandig tegen de grond
'Jij hebt jezelf uit mijn leven gewist, door weg te gaan. Jij bestaat niet voor mij. Weet je hoeveel verdriet je mama hebt gedaan? Elke nacht hoorde ik haar huilen. Ik wilde haar troosten, maar ik kon het niet. Ik wilde voor haar zorgen, maar ik was pas vier. VIER! Hoe kan je iemand ooit zoiets aan doen. Mensen die dat doen, hebben geen hart.'
'Jake, alsjeblieft, vergeef het me. Ik heb al die tijd spijt gehad van wat ik heb gedaan, maar ik durfde...'
'Verdwijn!'onderbrak Jake hem,'Ik wil jou misselijkmakend gezicht nooit meer zien!'


Sinds die dag hing er voor Jake een onheilspellende sfeer in het park. Maar toch kon hij hier niet wegblijven, gek genoeg.
Met de woede over zijn vader in gedachten verliet Jake het park, en ging weer terug naar huis. Daar had hij weer iemand anders op wie hij zijn woede kon botvieren...
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Rex op 16 oktober 2012, 13:53:44
met grote aandacht bekeek hij het lijk. Wat was er gebeurd met de burgemeester? Hij was bleekwit geworden en overal lag bloed. Het leek alsof zijn lichaam opengereten was door een paar gigantische klauwen. Wie zou dat gedaan kunnen hebben? Of sterker nog wat? Hij maakte een aantal nauwkeurige foto's van de crime scene als bewijs en nam voor de zekerheid een paar monsters mee, om te kijken of er niet thuis horende stukjes DNA tussen zaten. Rex mat de krassen en scheuren op. Het moesten klauwen geweest zijn van op zijn minst 20 centimeter. Toen hij het lijk omdraaide, zag hij ook een gigantische hap genomen in de zij. Dat kon niet... Het was een gigantische hap.

Eenmaal op het bureau aangekomen liet hij de monsters onderzoeken en besloot hij zelf op internet rond te speuren. Het eerste wat hij intikte was "mythische wezens". Er was zeker iets raars aan de hand in wakkerdam.
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: MariekeMontac op 16 oktober 2012, 18:22:29
Opeens bedenkt Marieke zich wat, Iets wat ze al eerder heeft gedacht maar het heeft weggedrongen. Ze zet de kat die op haar schoot ligt te spinnen op de grond en staat op. ´´Sorry mevrouw Lavendel maar ik moet gaan. Het is al de hoogste tijd.´´ Beduusd kijkt Mevrouw Lavendel haar aan. ´´Ehh oke. Tot morgen. Niet vergeten dat je dan geen vrije dag hebt.´´
´´Ja Mevrouw Lavendel. Doei mevrouw Lavendel´´ snel loopt Marieke de straat op. Ze kijkt omhoog. Het is opgeklaard.Dan schiet het har weer te binnen waarom ze buiten staat. Ze weet niet aan wie ze het gaat vertellen. Ze moet het kwijt. Dan bedenkt ze dat ze wel langs opa Theodorus kan gaan. Onderweg loopt ze langs de bakker. Zo onoplettend dat ze is botst ze tegen Fien westdijk op. ´´O hoi Mevrouw Westdijk´´ zegt ze gauw. Ze wil doorlopen maar Fien houd haar tegen. ´´Waarom kijk je zo sip meisje?´´ vraagt ze. Verbaast kijkt Marieke haar aan. ´´Heeft u het nog niet gehoord van de burgemeester?´´
´´ Gaat ´ie weer op bezoek in een ander dorp? Daar moet hij eens mee ophouden. Er komt alleen maar heibel van.´´
´´Nee Mevrouw. Dat zal niet gaan. De burgemeester is vandaag vermoordt.´´
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Fien op 16 oktober 2012, 18:34:56
De grote kater miauwde olijk toen Fien hem zijn maaltijd bediende. Ze glimlachte tevreden. Katten verschillen zo sterk van honden. Zij zien zichzelf als koning terwijl dat bij een hond precies andersom is.
Het was een frisse, koude ochtend. Terwijl Fien zich klaarmaakte om naar de bakker te gaan dacht ze aan afgelopen nacht. Hoe ze ineens wakker schrok, niet eens door een droom. Of althans, ze kon het zich niet herinneren dat ze had gedroomd. Maar het voelde sinister en totaal niet pluis. Alsof er iets verschrikkelijks gebeurd was. Fien kon haar vinger er niet op leggen en probeerde het zoveel mogelijk naast zich neer te leggen. Ze trok haar jas aan. "Tot zo Makker." De kater keek even op en likte het schoteltje verder af om ervoor te zorgen dat er geen stukje vlees achterbleef.

Buiten was het nog kouder dan Fien had gedacht. Ze keek naar een gladde blauwe lucht met hier en daar een streepje wit. De zon scheen over het dorp.
Het was niet zo ver lopen naar de bakker maar toch had Fien spijt dat ze haar sjaal niet om gedaan had. De lucht laat de snijdende wind niet zien.
Plotseling botste iemand tegen haar op. Het was Marieke die zich meteen verontschuldigde.
"Wat is er, waarom kijk je zo sip?"
Marieke vertelde Fien wat er vannacht gebeurd was. Een dikke frons verscheen op Fien's gezicht. "Dat is vreselijk."
In gedachten verzonken liep ze verder zonder het gesloten meisje gedag te zeggen. Daarom ben ik afgelopen nacht natuurlijk wakker geworden.

Zonder dat ze het door had stond ze al bij de bakker voor de toonbank. "Goedemorgen Fien, wat zal het zijn?" Vroeg Bas.
Fien schrok. "Eén brood alsjeblieft Bas. En zo'n goedemorgen is het niet.." Ze bleef stil.
Bas knikte. "Ja verschrikkelijk wat er is gebeurd. Gelukkig is het goed afgelopen voor de gezusters Berkenhout."
De bakker zag Fien vragend kijken en vertelde dat ze aangevallen zijn door iets dat leek op een weerwolf."
In stilte betaalde Fien het brood en liep zwijgend weg. Diep verzonken in gedachten.

Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: MariekeMontac op 16 oktober 2012, 20:34:41
Heel even lichtjes verbaas kijkt Marieke Fien na. Dan hersteld ze zich en loopt ze door. Dit keer komt ze langs de dorpswinkel. Eerst wil ze doorlopen maar dan bedenkt ze dat ze wel een bot voor Bowy kan kopen. En wat lekkers voor opa Theodorus. Ze loopt door de winkel en zoekt een bot uit voor Bowy en een taartje voor Opa. Dan gaat ze naar de kassa.  Ze herkent de mevrouw aan de kassa niet. ''Hoi. Heeft u het nog niet gehoord over de burgemeester?''
Vragend kijkt de vrouw haar aan. Dan verteld ze het hele verhaal. Als ze uit verteld is kijkt ze naa de vrouw. De vrouw kijkt geschokt. Ze legt het geld op tafel en tekent af. Dan valt haar blik op de klok. Vlug pakt ze de spullen. ''Ik moet gaan. Nog een fijne dag verder'' Ze haast zich de deur uit en rent naar het huis van opa. Ze belt aan.
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Bas op 16 oktober 2012, 22:06:36
Bas was die dag al vroeg in de bakkerij het was vandaag een van de drukste dagen van de week. Hij hoopte dat ervandaag weer veel brood verkocht werd. Toen hij om 8 uur openging kwamen de eerste vaste klanten al die elke dag een croissantje meenamen naar het werk. 
Het was een normale dag toen er op een gegeven moment iemand geschrokken naar binnen kwam rennen en riep DE BURGEMEESTER IS VERMOORD!!!
Eerst dacht Bas dat het zo'n panjekzaaier was en dat de burgemeester gewoon nog leefde maar toen zag hij dat het Michelle was. Zover als Bas haar kende overdreef zij niet snel. Zou de burgemeester dan toch vermoord zijn. Hij sprak Michele aan en vroeg haar rustig te worden. Hij bood haat een glas water aan en vroeg haar alles even rustig te vertellen. 
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Rex op 17 oktober 2012, 00:27:57
Na een tijd op internet te hebben gespeurd kon Rex niet tot een andere conclusie komen dan dat er weerwolven actief waren. Hij kon er in eerste instantie niet inkomen dat iemand die al lang in het dorp woonde een weerwolf kon zijn, waarom zou die dan nu pas honger krijgen, dus besloot de rechercheur eerst langs het hotel te gaan.

"Goedendag, waarmee kan ik u helpen?", vroeg de receptioniste.
"Sorry ik kom gewoon even rondvragen, u weet hoop ik wat er gebeurd is?"
"Jaaa natuurlijk. Het is verschrikkelijk."

Op dat moment zag Rex een van de schoonmaaksters. Het was Loes. Hij had er wel eens gezien maar kende haar verder niet. Rex had niet het idee dat Loes hem gezien had, dus Rex had nog even goed de tijd om haar te bekijken. Het was een blonde meid, aardig knap ook, slank. Helemaal niks mis mee. Ze had ook niet veel make-up op ook, wat ook zeker niet nodig was. Rex hield er wel van als hij s'avonds hetzelfde zag als s'ochtends.

"Sorry schoonheid, kan ik je even spreken?"
"Maar wat is er dan, rechercheur? Of wacht gaat het over..." Nog voor ze de zin af kon maken onderbrak Rex haar al.
"Alsjeblieft, noem me Rex, ik ben niet veel ouder dan jou en ja, daarover wil ik je wel graag spreken. Allereerst wat kan je mij vertellen over vreemde opvallende zaken de laatste tijd hier rond het hotel? Heeft u nieuwe mensen gezien of zijn er mensen zich raar gaan gedragen? Wat houd jou zoal bezig de laatste tijd, vooral gisternacht? En wat ben je vanavond aan het doen?"
Rex vuurde een vol salvo aan vragen af. Ze zag er niet naar uit of ze veel van de vragen ging beantwoorden.
"Ik denk dat je dat beter aan Michelle kan vragen. Verder, wat ik vanavond doe? Ja uhm?"
Snel versterkte Rex zijn flirtpoging. "Ik weet natuurlijk dat zo'n knappe meid als jij druk bezet is, maar misschien konden we een drankje ergens doen?"
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Esmeralda op 17 oktober 2012, 07:50:04
Esmeralda was al vroeg opgestaan om te controleren om haar nieuwe voorraad jam in te pakken. Ze droeg de grote kartonnen doos de winkel binnen terwijl het belletje vrolijk klingelde. Ze trok de rolluiken open en zette haar bord buiten, het was onrustig buiten voor dit uur vond ze, maar ze schok er verder geen aandacht aan.
Met een zachte doek ging ze even over haar toonbank en zette alles klaar voor een nieuwe dag. Ze keek op en zag weer mensen voorbij rennen op straat. Esmeralda trok haar wenkbrauw op en liep terug naar de deur.
'Hey,' riep ze naar de voorbijganger 'Wat is er aan de hand?'
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Loes op 17 oktober 2012, 12:24:41
De dag was nog jong, of ze werd ineens spontaan uitgevraagd. Door een spannend politiemannetje nog wel. Ze moest alleen al blozen van de gedachte. Met een rood hoofd en een stem die verre weg was stond ze voor hem. Michelle kon er om lachen en gaf haar een klop op haar schouder. “Natuurlijk heeft ze niks vanavond! Ik heb net met haar afgesproken het restje schoonmaak werk van haar over te nemen!” riep ze, met een knipoog naar Loes. 

Met een kleine glimlach gaf ze hem haar nummer. “Bel me vanavond maar” zei ze heel stilletjes en verlegen. Daarna werd de jongeheer afgewimpeld door haar collegiale ‘zusje’ Michelle, die haar meenam het pand in. “Ze komen met bosjes bij jou!” zei ze, met een beetje geïrriteerd geluid. Loes begreep wel waarom Michelle niet zoveel mazzel had als haar. Michelle kon af en toe een beetje pushend zijn, maar diep van binnen was ze wel een van de liefste meisjes in de stad. “Ik weet wat we gaan doen!” zei Loes met nieuwe dapperheid, “We gaan jou een man zoeken!” riep ze luid. Iets te luid misschien, want het andere hotelpersoneel moest ervan lachen. Beteuterd werd ze dan ook op haar neus getikt door Michelle, die nog niet zo’n fan was van dat idee. “Jij kunt beter eerst je druk gaan maken wat voor kleertjes je vanavond aandoet! Dus kom, we vragen aan de baas of we kunnen stoppen voor vandaag. We gaan WINKELEN!”
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Waldo op 17 oktober 2012, 13:32:52
"Ta dum... ta dum... ta dum ta dum ta dum, ta dum ta dummmmmm" Al neurieund liep Waldo over de straten van Wakkerdam. Het was een frisse dag, maar de wind die zo lekker door zijn haren heen klapperde maakte veel goed. Daarbij liet het zijn lange detective jas ook majisteus om hem heen fladderen. Met de uitstraling van iemand die het wel even allemaal ging oplossing liep hij dan ook zelfverzekerd de straat over zonder om zich heen te kijken. Waar hij vervolgens bijna omver werd gereden door een fiat panda die hem bruut uit zijn gedachten stroom haalde, alvorens hem op zijn achterwerk in een plas water te deponeren.
Vloekend kroop hij uit de beschamende positie en stond vlug op terwijl hij om zich heen keek of iemand anders iets had gezien. Het leek erop dat niemand had gezien wat er gebeurd was dus klopte hij zich eve en liep, iets minder zelfverzekerd, verder op weg naar het gemeente huis. Als privee detective moest hij zijn uitzonderlijke talenten natuurlijk wel direct aan bieden en gebruiken. Maar eerst moest er ook nog een nieuwe burgemeester gekozen worden, en Waldo die wist het wel. Dat lekkere schoonmaakstertje had beloofd als ze burgemeester zou worden ze in een ledere pakje na haar werk zou komen. Ja die Michelle, die ging het worden!
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: JakeBloom op 17 oktober 2012, 15:18:04
Jake ging vanaf het park weer terug naar huis. Met boze gedachten over zijn vader in zijn kop, stak hij de sleutel in het slot en deed de deur open. Jake was nog maar net binnen of zijn hospita kwam de keuken uit stormen.
'Waar ben je geweest?'
'Laat me met rust', antwoordde Jake en hij probeerde de trap op te gaan naar zijn kamer.
'Niks daarvan. Ik wil eerst weten waar je vandaan komt.'
'Het gaat je niets aan waar ik geweest ben. Laat me er langs' antwoordde Jake, die zijn woede over haar en over zijn vader voelde opborrelen en zich ontzettend moest beheersen zijn hospita niet de huid vol te schelden.
'Jake, je woont in mijn huis, dus je hebt je te houden aan mijn regels. Als je weg gaat wil ik weten waar je naartoe gaat', zei ze kordaat maar beheerst.
Jake had de neiging om van alles kapot te smijten, maar hij probeerde zich uit alle macht te verzetten tegen deze woede aanval.
'Luister je naar me, Jake? Ik wil het weten. Waar ben je geweest?'
Jake kon zich niet meer beheersen.
'Bemoei je met je eigen zaken, mens. Waarom kun je niet snappen dat ik een man van 24 ben die zijn eigen leven heeft, en dus niet door jou gecommandeerd hoeft te worden. Je behandelt me alsof ik je kind ben, alleen maar omdat je zelf nooit een kind hebt gekregen, omdat geen enkele man met een beetje gezond verstand het met jou uit kan houden. Of misschien weet ik er eentje voor je: mijn vader! Omdat die je waarschijnlijk toch alleen achter laat, zodra je denkt met hem gelukkig te zijn. En laat me er nu langs!'

Jake duwde zijn hospita op de grond en rende de trap op. Halverwege keek hij achterom en zag zijn hospita op de grond liggen. Hij kwam een beetje tot bedaren en wist dat hij te ver was gegaan.
'Het spijt me. Het was niet m...'
De hospita onderbrak Jake resoluut en met vuur in haar ogen.
'ERUIT! Je kan je spullen pakken en op zoek naar een nieuwe kamer, want je komt er hier nooit meer in!'
Sorry, echt, ik bedoelde het niet zo, ik was alleen'
'NU! Over 10 minuten ben je weg en zie ik je nooit meer!'

Beduusd liep Jake naar boven. Hoe had hij het zover kunnen laten komen. Zijn vader. Daar kwam het door. Hij had niet naar het park moeten gaan, daar had hij woede opgebouwd en die was er nu uitgekomen. En nu was hij zijn kamer kwijt. Langzaam begon Jake in te pakken, met een kleine hoop dat hij toch zou mogen blijven als zijn hospita een beetje tot bedaren was gekomen. Maar hij schatte zijn kansen niet echt hoog in. Hij had het verknald bij haar.

Na een kwartier kwam Jake naar beneden met vier tassen vol. De deur stond al open. Zijn hospita stond te wachten in de gang.
'Nou, ehh, bedankt voor alles', stamelde Jake een beetje ongemakkelijk.
'Dag', antwoordde ze zacht, ook niet goed wetend hoe ze dit hoofdstuk in haar leven moest afsluiten.
Jake liep naar buiten en hoorde de deur achter zich dichtgaan.

Jake liep stil over straat. Wat moest hij nu doen?
Hij besloot naar het hotel te gaan om daar te overnachten. Dan zou hij morgen op zoek naar een oplossing voor zijn kamerprobleem.
De kortste weg naar het hotel, was door het park. Maar Jake kon het nu niet aan om daar weer heen te gaan. Hij koos ervoor om ver weg van het park te blijven. Daar kwam alleen maar ellende van. Dat hij daardoor een halfuur langer onderweg zou zijn, kon hem niets schelen.

Onderweg hoorde Jake veel voorbijgangers praten over de moord op de burgemeester. Dat was waar ook. Door al zijn eigen sores was hij die toestand helemaal vergeten. In het hotel aangekomen vroeg Jake hoe het ervoor stond. Het kon hem op dit moment eigenlijk niets schelen wie burgemeester zou worden, dus besloot Jake te stemmen op Michelle, omdat zij de eerste was die hij zag lopen, samen met Loes. De schoonmaaksters grinnikten toen ze hem zagen, en Jake besefte dat hij, verzonken in zijn gedachten, de meiden had lopen aanstaren. Zichzelf herpakkend vroeg hij om een kamer.
Morgen zien we wel weer verder...
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: MariekeMontac op 17 oktober 2012, 15:26:20
Opa. Opa theodorus bent u thuis?
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Aaliyah op 17 oktober 2012, 17:01:14
Aaliyah liep terug langs het grote plein. Op dit plein was er duidelijk al een hoop heisa over burgemeesterschap en campagnes. Aaliyah zag er verschillende campagneposters hangen en ook verschillende mensen als achterlijken over het plein schreeuwen. Annie en Marieke waren flink bezig met elkaar, als een soort Obama en Romney. Ook Michelle maakte er duidelijk veel werk van met posters in latex pakjes. "Alle mannen zullen dáár vast weer op moeten stemmen", verzuchtte Aaliyah. "Gaan ze de volgende keer naakt poseren ofzo, dit wordt toch te gek?" Het bleek wel te werken, want de naam van Michelle viel veelvuldig op het plein. Maar ook Marieke scheen aardig succesvol te zijn. "Als de mensen nu gaan kiezen tussen een middelbare scholiere en iemand in latex pakjes is het niveau hier wel erg beperkt", dacht ze. "Maar liever iemand die al 2 klassen overgeslagen heeft dan iemand met een glorieuze carrière als schoonmaakster. Het is net Obama en Romney, Obama liegt en ruziet teveel, maar Romney is zo'n gladjanus dat je er toch nooit op durft te stemmen."
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Tante op 17 oktober 2012, 20:46:14
'Huize Cornelia' zei Tante door de telefoon nadat ze hem had opgenomen. 'Tante!' hoorde ze de opgewonden stem van Johannes van Muylwijck, de tandarts waar ze als assistente al jaren werkte. 'Zou jij alsjeblieft al mijn afspraken voor vandaag kunnen afzeggen? Er is iets vreselijks gebeurd met de burgemeester en ik moet aanwezig zijn bij de zitting die straks wordt gehouden ter gelegenheid van het kiezen van een nieuwe burgermeester'. 'Een nieuwe burgermeester? Dan moet het wel ernstig zijn Johannes?! Is 'ie dood ofzo?' grapte ze. 'Ja! Echt op een vreselijke manier aan zijn einde gekomen! De afgelopen nacht!' Tante schrok zich helemaal het leplazerus. 'Nondeju Johannes, dat meen je niet hè?' 'En of ik het meen!' En aan de manier waarop hij het zei, hoorde Tante dat hij het meende. 'Dus zeg alsjeblieft al mijn afspraken af? Ik wordt over een kwartiertje verwacht dus heb zelf geen tijd meer. En aangezien ik nog even langs Waldo moet om hem iets te vragen, kom ik echt niet meer toe aan het afzeggen van die afspraken.' Cornelia stond meteen op uit haar stoel. 'Komt voor elkaar Johannes' zei ze, waarna ze de telefoon op de haak gooide en haar jas van de kapstok ging pakken. Wat een ongelukkige gebeurtenis! En als klap op de vuurpijl heeft ze de hele dag vrij dus zal ze aan niets anders kunnen denken dan aan de dood van de burgermeester. Haar werk kon haar daar niet meer van afleiden.
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Annie op 17 oktober 2012, 22:04:52
"Wat hoor ik nou weer?" vroeg Annie reikhalzend aan Bakker Bas "is de burgemeester dood?". Ze zat al een tijdje in de bakkerij, op de rollator die ze eigenlijk helemaal niet nodig had. Behalve dan om op te zitten, als ze ergens lang bleef hangen om te kletsen. "Je hebt het goed gehoord, Annie" knikte Bas, die dit gesprek waarschijnlijk al honderd keer had gevoerd vandaag, "vermoord, in koele bloede". "Vermoord?!" riep Annie geschokt uit. In haar ogen glinsterden toch pretlichtjes. "Wie heb dat dan gedaan? Zeker die ouwe van die boerderij? Ik von altijd al dat ze die pretentief moesten oppakken!"
Bas fronste vragend zijn wenkbrauwen, want de kans dat boer Walter de burgemeester had vermoord, was nog onwaarschijnlijker dan het verhaal wat zich nu de ronde deed.  Hij schudde zijn hoofd en wees naar de krant. "Weerwolven, zeggen ze. Wilde je ook nog iets kopen trouwens?"
Annie sprong overeind. "Weerwolven!! Wat een verhaal!" en zonder verder nog iets te zeggen liep ze snel de winkel uit, Bas beduusd (of opgelucht) achter zich latend. "Prettig zaken te doen.." mompelde hij, maar dat hoorde ze al niet meer.


"Mevrouw! Mevrouw! Esmeralda, kom es hier!" Annie was als een speer naar de dorpswinkel gelopen, en liep meteen op Esmeralda af. "Knoflook heb ik nodig, hoeveel hebbie nog?" Esmeralda keek haar, vriendelijk als altijd, maar toch enigszins vragend aan. "Meer dan u nodig zult hebben, mevrouw Annie, komt u maar mee". Annie liep achter haar aan, en zodra ze bij het schap aankwamen waar de knoflook lag, laadde ze haar mandje vol. Esmeralda grinnikte. "Heeft uw zoon weer een vriendinnetje die u niet aardig vindt?"  "Neehoor, nee!" riep Annie vastberaden. "Weerwolven, er zijn weerwolven, en die kunnen niet tegen knoflook! Ik hang heel me huis er vol mee!"  Esmeralda schoot in de lach en pakte het mandje van Annie af. Ze legde de stronkjes knoflook terug in het schap. "Hier schrikt u geen weerwolven mee af Annie, dat zijn vampieren. En hoe graag ik u dit allemaal zou willen verkopen, ik denk niet dat u ooit in uw leven zoveel knoflook nodig gaat hebben".
"Ben je mal?" vroeg Annie, maar een antwoord was niet nodig, ze trok het mandje terug. "Je wil me zeker dood hebben?  Neehoor, daar trap ik niet in. Doe mij er toch maar een paar". Esmeralda haalde haar schouders op en liep met Annie mee naar de toonbank om af te rekenen. "Wat u wilt".


Eenmaal thuis liep Annie haar heetgestookte huisje binnen, en deed het licht aan. "Hé, potverdrie" mopperde ze, toen ze merkte dat het lampje niet aanging. "Die's stuk, mooi is dat". Ze pakte de telefoon op en draaide het nummer van haar zoon Joost. "Ja, met je moeder, kom je effe langs? ......  Niet? Maar me lamp is stuk, die moet je effe maken.... Hoezo te ver weg? Zo ver is  Duisterwoude nou ook weer nie.....   Maar drie uur rijden ja....  Nou, moet ik dan in het donker eten ofzo?.... Nou mooi is dat.... uit het oog uit het hart he, bedankt zeg.... Hallo?... Joost?  Nou zeg..."  Beduusd keek ze naar de telefoon, Joost had zomaar de verbinding verbroken. Tot een paar weken geleden had hij nog bij haar in huis gewoond, totdat hij ineens een vriendin had met wie hij wilde samenwonen. Annie miste zijn aanwezigheid nog elke dag, en probeerde van elke gelegenheid gebruik te maken om hem langs te laten komen. Tot nu toe zonder succes.

Ze pakte pen en papier en schreef iets op een briefje. Daarna liep ze naar de supermarkt en hing het op het bord.

Citaat
KAMER VRIJ hele zolder
Voor handige jongenman of jongendame
Rook niet,
Kost niets, als je af en toe een klussie in huis oplost
Kom maar langs bij Annie Kletsmajoor

Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Felix op 17 oktober 2012, 22:43:25
Terwijl hij de glazen achter de bar aan het poetsen was dacht Felix terug aan hoe de dag begonnen was. Vanmorgen werd hij wakker van de kou. Hij stapte uit bed en deed vlug zijn slaapkamerraam dicht. "waarom heb ik dat ook open laten staan? Ik wist dat het ijskoud zou gaan worden!" zij hij tegen zichzelf. Hij maakte zijn helft van het bed op en lied zijn hand even rusten op de andere helft van het bed. De helft waar ooit zijn lieve vrouw Karin lag.
Toen hij de trap af liep struikelde hij over Barney "Godnondeknetter!" riep Felix van schrik terwijl hij door de val de laatste drie treden van de trap oversloeg "wat ben je toch ook maar een stom beest, he Barney " zei hij met een fauwe glimlach op zijn gezicht terwijl hij Barney over zijn kopje aaide.
Na zijn ochtendritueel van een kommetje cornflakes, een ochtenddouche en zijn kleren aan opende Felix 't Gat. half elf stipt, net als elke dag.
het eerste half uur was er natuurlijk weer niks te doen dus ging hij de kas van gister maar natellen. Hij was pas halverwege toen hij de deur hoorde openen.
"Dames, wat zijn jullie vroeg vandaag. wie heeft er in zijn bed gepiest? haha" riep Felix vrolijk naar de zusjes Geertrui en Elisa. Felix' gezicht vertrok bij het zien van de zusjes. "Wa's er mis dames?"
"schenk ons eerst maar een kopje koffie in alsjeblieft Felix" zei Geertrui.
"en voor mij graag....."
" Ik weet het Lies, geen nootje op je koekje, en dames, jullie zien er ernstig uit. Hebben jullie er erg in als er een scheutje amaretto in gaat? Van het huis."
De dames begonnen te vertellen en Felix reageerde geschokt.

Felix, Felix, Felix!! hoorde hij. Jake probeerde blijkbaar zijn aandacht te trekken.
"Oh sorry" zegt hij "ik was er effe met mijn gedachte niet bij, ik dacht even aan vanmorgen, aan het verhaal van de tweeling, jeweetwel, de burgermeester die dood is enzo"
"Maakt niet uit hoor, zeg eehm Felix, mag ik de rekening?"
Hij typte wat in op zijn kassa en gaf het bonnetje."een tachetig alsteblief". Hij deed het geld in de kassa. "bedankt en tot ziens he" mompelde Felix chagrijnig naar Jake. Felix houd er niet van als mensen naar hem schreeuwen als ze aandacht willen. Er was vandaag niet veel te doen in 't Gat. Natuurlijk was iedereen veel te druk met de afgelopen gebeurtenissen in het dorp. Blijkbaar was nog niemand er aan toe om het verdriet te verdrinken.
"Achja Barney, misschien komen ze vanavond, of morgen wel"
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Theodorus op 18 oktober 2012, 00:23:55
Theordorus werd gewekt door het licht van de zon dat zijn kamer binnenviel.
Een uitslaper was hij niet, dus hij stond rustig aan op uit bed, wreef in zijn ogen, en zette zijn bril op.
Zijn kamer was stoffig en stond vol  met oude, houten meubelen, waaronder zijn nachtkastje, zijn kledingkast, en een tweede bed.
In het tweede bed had al vijf en een half jaar niemand geslapen. Het was van zijn vrouw geweest, god hebbe haar ziel. Hij had haar bed niet weg gehaald, in haar herinenring.
Waarom hij nu aan haar moest denken, wist hij niet. Om de een of andere reden voelde hij zich alsof de dood de komende dagen nabij zou zijn in het dorp. Maar Theodorus had zijn lieve vrouw die vanuit de hemel op hem neerkeek. Dat stelde hem gerust.

Vol goede moed begon Theodorus aan zijn ochtendritueel.
Hij kleedde zich aan, pakte zijn yogamatje, en liep naar de achtertuin. Na eerst gecontroleerd te hebben of het niet regenachtig was, legde hij het matje op het gras neer en begon met zijn dagelijkse zonnegroet.

Een halfuur later zat hij aan zijn ontbijt, met een papieren krant voor zijn neus en een mok koffie in zijn hand. Het was bijna tijd om de winkel te openen. Waarschijnlijk zou er niemand komen, zoals gewoonlijk, maar dat maakte niet uit. Hij kon zichzelf wel vermaken.
Nee, het was nu al enkele jaren geleden dat het Theodorus verraste of teleurstelde als er geen klanten kwamen, maar vandaag werd hij prettig verrast.

Het was nog ochtend ton zijn kleindochten, Marieke, door de winkeldeur naar binnenliep.
Meestal had ze een bijzonder opgewekte blik op haar jonge gelaat, maar vandaag niet.
"Goedemorgen, kind. Goed om je te zien!" En na een korte pauze vervolgde hij: "Gaat alles wel goed?"
"Goedemorgen, opa." Antwoorde ze.
"Met mij is alles prima, maar afgelopen nacht is burgemeester Elzebosch overleden!"
Hier schrok Theodorus van, en hij moest gelijk denken aan het voorgevoel dat hij deze ochtend had gehad.
De dood was nabij. Maria sta ons bij prevelde hij zachtjes, terwijl hij het kruis om zijn nek omsloot met zijn ruwe arbeidershanden.

"Dat is slecht nieuws, kind." Zei Theodorus.
"Inderdaad..." Zei Marieke.

Ze bleef nog een halfuurtje hangen, onder het genot van een kop bosvruchtenthee en een kleine punt appeltaart die Marieke had meegenomen, goed als ze was.
Toen maakte ze rechtsomkeert.
Theodorus besloot de winkel maar vroegtijdig te sluiten, op een dag als vandaag, en het dorp in te gaan.

Overal hingen verkiezingsposters. Strakke pakjes, snelle leuzen... Theodorus vond het ongelofelijk respectloos, met de dood van een gerespecteerd man als Elzebosch nog zo in het kielzog.
Hij stopte en ging zitten op een bankje, waar hij twee anderd dorpelingen hoorden praten dat Nicolai ook bereid was om burgemeester te worden.
Dit leek Theodorus wel een goede keuze. Hij schepte zo te zien niet te veel op, en leek het goede soort man te zijn om zulk een dergelijke taak te vervullen als het burgemeestersambt.
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Esmeralda op 18 oktober 2012, 07:41:26
Annie was in de winkel binnengestormd op zoek naar knoflook tegen de weerwolven. Esmeralda was een beetje ongerust, Annie had op die manier veel weggegeven van haar nieuwtje maar toch niet alles. Hoewel de angst in Annies ogen genoeg had verteld. Er was iemand aangevallen door weerwolven. Esmeralda draaide het bordje aan de deur om 'gesloten' stond er nu en rende naar buiten.
Ze moest toch nog even langs de bakker want haar brood was bijna op.

Bas begroette haar vrolijk maar merkte direct haar bezorgd gezicht op. Ze vertelde over Annies rare aankoop en vroeg  wat er nu eigenlijk aan de hand was. Bas vertelde het haar en Esmeralda was geschokt dat ze achter de burgemeester aan gegaan waren. Ze liep naar huis en schreef een 'gesloten wegens omstandigheden' briefje en kroop in de zetel. Wat moest het dorp nu doen.
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Nicolai op 18 oktober 2012, 07:55:21
Het was begonnen als een dag als alle anderen. Nicolai was om 7 uur opgestaan, had gedoucht, ontbeten, Simon een zoen gegeven en was naar zijn werk gewandeld. Hij vond het altijd prettig om naar zijn werk te lopen, even een beetje frisse lucht voor hij de hele dag in de winkel was. Toen hij om half 9 arriveerde was de winkel al open. Hij groette de kassières Paul en Sophia en zijn assistentmanager Elodie. "Nog iets bijzonders gebeurd?" vroeg hij bij wijze van vast ochtendritueel.
Elodie schudde haar hoofd. "Hier niet, maar..."
Hij keek haar vragend aan.
"Burgemeester Elzebosch is vermoord," lichtte ze toe.
"Wat? Maar wie zou die man nou willen vermoorden? Ik had altijd het idee dat wel met iedereen op goede voet stond."
"Ja het is echt verschrikkelijk. En de gemeenteraad wil dat we gelijk een nieuwe burgemeester kiezen."
"Ook dat nog."

Later op de dag deed Nicolai weer een controlerondje door de winkel. Hij zat vaak op kantoor of in het magazijn, maar het was belangrijk dat de klanten zijn gezicht ook in de winkel zagen, dat maakte het persoonlijk vond hij. Hij kende inmiddels al zijn vaste klanten bij naam.
"Goedemiddag meneer Wentink, kunt u mij vertellen waar ik de kappertjes kan vinden? Ik sprak net een van uw medewerkers en die was uiterst onvriendelijk."
Nicolai draaide zich om en zag Fien Westdijk staan. Hij glimlachte beleefd.
"Uiteraard. Ik loop even met u mee mevrouw Westdijk."
Het was eigenlijk een beetje apart. Hij kende Fien al jaren, want ze was ook zijn masseuse en hij zag hij gemiddeld 1x in de week, maar als hij aan het werk was sprak hij al zijn klanten aan met hun achternaam.
"Kijk, hier staan ze," wees hij aan.
"Bedankt."
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Michelle op 18 oktober 2012, 09:09:57
Wat een dag.
"Loes! Sluittijd!", riep ze naar hun niet-zo-snuggere collega. De detective was alweer weg, na een barrage van vragen. Een inquisitie was niets vergeleken met het verhoor wat ze net ondergaan was. Blijkbaar was ze verdacht omdat ze campagne aan het lopen was voor nieuwe Burgemeesterschap. Ze sloeg een diepe zucht, ze wil gewoon de stad redden.

Loes kwam op Michelle afgerond, als een dol hondje dat haar zin had. "IK HEB EEEEN DAAAAAAAATE!". Michelle deinsde achteruit van Loes, altijd zo jolig als ze maar zijn kan. Michelle begreep niet wat er zo speciaal was aan Loes, maar op de een of andere manier kon ze er wel altijd om lachen. Ze was nou eenmaal een goede vriendin geworden.

Michelle vroeg aan Loes of ze nog iets had gedaan van de sluittaken. Ze had het niet moeten vragen, want Loes haar antwoord was zoals gewoonlijk nee.. "Loeeees! Argh", ze zuchtte, "waarom.. nou, kom op, we gaan de WC's schrobben. Maar wel snel, ik wil nog naar 't Vat. Ik heb verschrikkelijke dorst van al dat gepraat met die vage man." Loes grinnikte: "Dorst, uhhhuuu!"

Samen vervolgeden ze zich naar de toilet om de laatste opdrachten te vervullen. Dit werd nog een lange sluit, maar wel een gezellige.
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Morana op 18 oktober 2012, 12:26:09
Nadat ze hun verhaal hadden gedaan bij de kroeg van Felix hadden Elisa en Geertrui hun weg weer vervolgd richting huis. Geertrui liep vast vooruit om soep te maken en Elisa liep nog even langs de bakker om brood te halen. Ja, Geertje had het natuurlijk wel aangeboden om zelf te halen, zodat Elisa eerder naar huis kon om haar enkel rust te geven, maar ons Liesje is soms gewoon een beetje eigenwijs. Elisa grinnikte om die laatste woorden die ze dacht. Het deed haar goed om toch even een stukje te lopen. Dokters kunnen heel wijs zijn, maar af en toe de benen strekken kan ook geen kwaad. Nadat Elisa de heren Rietveld gedag had gezegd, ging ze met verse broden terug richting hun huis. Het tweetal at van de soep en het brood en ging een rustige nacht tegemoet.

De volgende ochtend bij het ontbijt hoorde Elisa op het streeknieuws op de televisie dat Michelle was verkozen tot nieuwe burgemeester van Wakkerdam. "Of dat te maken heeft met haar onorthodoxe manier van campagne voeren of dat ze werkelijk geschikt is voor de baan, vraag ik me af," mopperde Geertrui. "Maargoed, ze heeft wel direct al een onderzoek ingesteld naar de dood van haar voorganger, dus wie weet is het zo'n slechte keuze nog niet. Ik hoop dat ze de moordenaar van oude Elzebosch snel oppakken."
Liesje haar enkel was vandaag helemaal warm opgezwollen en moest dus thuis blijven en met haar been omhoog zitten. "Misschien had ik toch niet zo'n eind moeten lopen gisteren. Ik sla onze ochtendwandeling maar een keer over," zei ze vertwijfeld. Haar zus zou vandaag op bezoek gaan bij Theodorus na haar ochtendwandeling, dus Elisa had de ochtend voor zichzelf alleen en plande om een boek te lezen. Haar zus was nog maar net weg of ze bedacht zich dat ze eigenlijk nog boodschappen had moeten halen. Daarom draaide ze maar het nummer van Annie. "Annie lieverd, zou je zo vriendelijk willen zijn, als je nog in het centrum komt, om voor mij wat melk, aardappelen en groenten te willen halen?" begon ze haar gesprek.


===
Samenvatting:
De burgemeester is Michelle
Verder was het die nacht rustig
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Michelle op 18 oktober 2012, 12:35:33
Belofte maakt schuld, dus nu moest Michelle doen wat ze belooft had. Eenmaal thuis had ze de motor van haar vader gepakt en haar motorpakje gepakt. Iedereen kent ze wel, die leren pakken met die zwarte helm erboven op. Kickstart hier en gas geven daar en ze reed.

Bij het gemeentehuis was een rumoer van jawel. Camera's overal om de nieuwe burgemeester te begroeten. Een luide knal van de uitlaat en ze stond stil. Bijstanders stonden in stomme verbazing te kijken naar hoe Michelle arriveerde. Ze gooide haar linkse been over de motor, deed haar helm af en schudde haar haren los. Een slechte baywatch-referentie, meer was het niet, maar wat kon ze het goed.

"Michelle, wilt U iets zeggen over de moord op uw voorganger?"
"Geen commentaar."
"Michelle, wilt U iets kwijt over uw baan als schoonmaakster gecombineerd met burgemeesterschap?"
"Geen commentaar."
"Michelle, wilt U iets kwijt over Loes en eventuele vriendjes?"
Michelle draaide om, keek recht in een camera en zei: "Deze stad gaat opgeruimd worden van uitschot!"

Michelle liep het stadshuis, sommigen zouden deze stappen onorthodoxs noemen en vraagtekens plaatsen, maar ze kon het écht goed!
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: JakeBloom op 18 oktober 2012, 14:26:43
Jake werd met een pijnlijke rug wakker.
'Waar was hij? O ja, hij had in het hotel geslapen vannacht. Nou die bedden mochten wel vervangen worden. Alsof hij op een blok beton had geslapen.'
Langzaam raakte Jake wakker en dacht aan hoe hij hier belandt was.
'Hij moest een kamer gaan zoeken. Maar hoe moest hij dat aan gaan pakken?'
Jake zette de TV aan.
'Deze stad gaat opgeruimd woord van uitschot!' zei Michelle in een strak leren pakje.
'Wat zag zij er goed uit', dacht Jake, 'we hebben nog nooit zo'n knappe burgemeester gehad volgens mij.'
Denkend aan de nieuwe burgemeester begon Jake zich aan te kleden.

Het hotel ontbijt bestond uit afgebakken broodjes, die overduidelijk van bakker Rietveld vandaan kwamen, en allerlei jammetjes. Jake hield zich weer bezig met zijn eigen probleem. Hoe moest hij aan een kamer komen. Hij had absoluut geen zin nog een nacht in dit hotel door te brengen, zijn rug zou dat zeker niet overleven. 'Eropuit dan maar', zei Jake bij zichzelf.
Jake verliet het hotel en ging op weg. Hij had een krant meegenomen uit het hotel en bekeek daarin of er advertenties in stonden.

Gezocht: medebewoner
appartement aan de rand van de stad
7m2, zonder raam
Nooit alleen, want altijd ratten als gezelschap
prijs in overleg
Interesse? 0612567432


Jake las snel verder. Dat zou zijn laatste redmiddel zijn. Voor geen goud zou hij daar willen wonen. Gelukkig waren de andere 3 advertenties wat normaler. Jake besloot om maar gewoon direct langs te gaan.

Bij het eerste huis werd opengedaan door een vrouw van ongeveer 35. Op beide armen droeg ze een kind. Jake hoorde vanuit de woonkamer het gekrijs van wat minstens nog 5 kinderen waren. Jake bleef verbijsterd bij de deur staan.
'Wat mot je?' antwoordde de vrouw
'Ik kwam voor de kamer uit de advertentie, maar ik zie dat het ongelegen komt', zei Jake en maakte rechtsomkeert, vluchtend van deze beestenboel.

Hopelijk heb ik elders meer geluk...
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Rex op 19 oktober 2012, 09:15:18
De vorige nacht had Rex een geweldige avond gehad. Hij had zijn beste kleding aangetrokken. Ze waren naar het dorpscafe geweest. Hij probeerde de hele avond opnieuw af te spelen.

.....  Rex liep het café binnen en zag daar een beeldschone jongedame zitten. Haar blonde haar had ze in mooie krullen gekruld. Ze had een fantastisch stijlvolle rode jurk aangetrokken. Ze was niet meer de Loes van het hotel. Ze was nu een dame van uiterste klasse. Rex voelde zijn hart hevig bonken. Hij liep naar haar toe en begroette haar.
"Hee, wat zie je er beeldschoon uit Loes!"
"Dankje", antwoordde ze gevleid."Jij ziet er anders ook echt geweldig uit"
De rest van de avond hadden ze een paar drankjes gedronken en elkaar beter leren kennen. Aan het einde bracht Rex Loes naar huis. Het was al best laat.
"Loes, ik vond vanavond echt heel gezellig. Echt."
"Ik ook Rex. Ik ook."
Rex gaf Loes een zachte goedenacht-kus op dr mond .....

Vanaf dat moment was alles wazig. Rex heeft echt geen idee wat er toen is gebeurd. Hij had te horen gekregen op het bureau dat er nog geen nieuwe informatie was over de dode burgemeester.
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Kaatje op 19 oktober 2012, 09:56:15
Gisteravond is de nieuwe burgemeester bekend gemaakt. Kaatje heeft lang zitten twijfelen om naar het gemeentehuis te gaan om te praten met dorp bewoners en natuurlijk om de nieuwe burgemeester te zien. Maar op het laatste moment is ze toch maar thuis gebleven. Ze heeft veilig voor de televisie gekeken naar de nieuwe burgemeester. Het volk heeft goed gekozen, bedenkt Kaatje zich.
 
Tijdens de uitzending kwamen er ook wat burgers in beeld. Er werd zelfs gezegd dat de oude burgemeester vermoord is geworden door weerwolven! Toen kaatje dit hoorde was ze maar al te blij dat ze niet naar buiten was gegaan vannacht. Stel je voor dat ze helemaal alleen naar huis had moeten lopen!

Na dit gehoord te hebben heeft Kaatje helemaal geen zin meer om naar buiten te gaan, maar ja ze kan moeilijk voor altijd binnen blijven! Ze kan alleen maar hopen dat het raadsel snel opgelost wordt! Ze zou zelfs mee willen helpen om zo snel mogelijk achter de dader te komen!
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: JakeBloom op 19 oktober 2012, 15:54:09
Jake had absoluut GEEN geluk.
De tweede kamer waar hij ging kijken was geen haar beter dan de eerste. Toen Jake voor het huis stond waren alle gordijnen potdicht. Jake wilde aanbellen maar kon alleen een klopper in de vorm van een schedel vinden. Er werd opengedaan door een lijkbleke man, compleet gehuld in zwart. Het leek of het gezicht van de man in de lucht zweefde, want ook de hele gang was zwart geverfd.
'Ehm, ik kom voor de kamer', begon Jake, hoewel hij eigenlijk al een beslissing had genomen.
'Kom binnen, dolende ziel', antwoordde de man terwijl hij zijn haar door zijn sluike zwarte haar haalde. Jake stapte binnen, en de man deed de deur dicht. Het was aardedonker binnen en het duurde even voor Jake's ogen weer iets konden zien.
'Ik zal je de kamer laten zien, volg me maar'. De man ging Jake voor de trap op. Jake had niet gedacht dat er iets donkerders bestond dan waar hij net beneden stond, maar toen hij boven was, moest hij die gedachte verwerpen.
'Hier is het', hoorde hij de man zeggen, maar Jake had geen idee waar hij moest kijken
'Ik denk dat ik nog even verder ga zoeken', zei Jake en hij liep de trap weer af terwijl hij 'bedankt' mompelde.

Toen Jake bij de laatste kamer aankwam, zag hij een grote verhuiswagen voor het huis staan.
'Ik kom voor de kamer', zei hij tegen een jongeman die met dozen aan het sjouwen was.
'Ha, je bent een beetje te laat man. Ik heb de kamer net geaccepteerd.'
Teneergeslagen liep Jake door.
Het was inmiddels tegen het middaguur en Jake besloot wat eten te halen bij de supermarkt.
De advertentie die hij daar zag hangen, maakte dat zijn honger in één keer verdween. Zo snel hij kon vertrok hij naar het adres waar hij moest zijn en belde aan.
Annie deed de deur open, zag Jake staan en begon te glunderen.
'Ik kom voor de kamer', zei Jake en hij liep het huis van Annie binnen.
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Annie op 20 oktober 2012, 12:48:55
Annie stond op een klein keukentrappetje te wiebelen in een poging zelf het lampje te vervangen. Ze was er veel te klein voor, dus ze keek om zich heen of ze iets zag waarmee ze hoger bij het plafond zou kunnen komen. Zuchtend gaf ze het op. "Dis gekkenwerk". Ze wilde net op de bank gaan zitten, toen er werd aangebeld. Ze spurtte naar de voordeur.

Door het raampje zag ze een lange jongeman staan en ze wist meteen wat hij kwam doen. Glunderend deed ze de deur open.
"Ik kom voor de kamer" zei hij, en liep langs haar naar binnen.
"Mooi, mooi!" riep Annie "Kun je meteen even helpen? Kijk hier." Ze drukte hem het nieuwe lampje in zijn hand en wees naar de lamp in haar keuken" De jongeman verwisselde het lampje, wat meteen ging branden.
"Zo, alstublieft mevrouw, zou ik nu de kamer mogen zien?"
"Natuurlijk jongen, zeg maar Annie hoor, kom maar mee. Hoe heet je eigenlijk?" Ze ging hem voor, de trappen op naar de zolderverdieping.
"Jake Bloom"
"Nou Jake, hier is het' ze deed de deur naar de zolder open. De grote kamer was nog volledig ingericht, haar zoon had destijds alles achtergelaten. "Alles doet het hoor" voegde Annie toe, terwijl Jake onderzoekend rondkeek "Elektritiseit, televee, telefoon, internet" ze wees naar de stoffige oude computer, waar Jake waarschijnlijk niet zo heel veel aan zou hebben, maar daar had Annie geen verstand van.
Jake knikte en vroeg "Het ziet er goed uit, Annie, hoeveel moet ik hier voor betalen?" Annie schudde haar hoofd en wuifde zijn opmerking weg. "Niks hoor, het staat hier toch maar leeg, en Joost betaalde ook niks." Jake fronste zijn wenkbrauwen. "Dat klinkt te mooi om waar te zijn" zei hij, een beetje op zijn hoede.
"Jake, jongen" zei Annie "Ik vin het al gezellig als er iemand in huis is, ik ben anders ook maar zo alleen. Alleen.." ze bleef even stilstaan en keek hem even aan. "Je ben toch geen weerwolf?" Jake schudde vanzelfsprekend zijn hoofd. "Mooi" zei Annie "Ik ga zo boodschappen doen voor het eten, eet je gelijk mee vanavond? Ik maak toch altijd teveel."
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Aaliyah op 20 oktober 2012, 13:45:22
En dan toch een burgemeester in een latex pakje. Aaliyah vond het het demasqué van het dorp. Vertoning van zwakte, om in zoiets in te trappen. "Maar goed, zo simplistisch zijn ze, die mannen. Je doet er toch niets aan.", was alles wat ze dacht.

Het was weer een gewone werkdag voor Aaliyah. Nog op kantoor, want woningnood was er niet. Mensen zouden op het moment natuurlijk niet graag in wakkerdam komen wonen. Zeg nou zelf, wie wil er nu in een dorp vol weerwolven wonen? Daar moet dus wel wat verandering in komen. Gelukkig zijn er ook nog andere dorpen waar het bureau invloed over heeft. Er ging een telefoon.

Aaliyah nam op: "Hallo"
Uiteraard was het die vervelende secretaresse die belde. Die van dit bedrijf, dan.
"Ik heb weer iemand die een afspraak wil, heb je een gaatje?"
-"Ja hoor, doe volgende week maar"
"Kan het niet wat eerder?"
-"Nee."
"Wanneer volgende week?"
-"Over 7 dagen volgende week"

Wat raakte ze toch snel geirriteerd van dat mens. Misschien eens zoeken naar een nieuwe. De tandarts heeft wél een goede, zo'n type. En doe dan ook maar gelijk een schoonmaker. En...
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Fien op 20 oktober 2012, 21:23:24
Net als de vorige ochtend gaf Fien haar kat wat eten voordat ze brood ging halen bij bakker Bas.
Ze wilde vandaag even langs gaan bij Elisa om te vragen hoe het met haar gaat.
In een goed gehumeurde stemming kookte ze een stevige soep die het altijd doet tijdens de herfst. Veel groenten, hmmm. Ze maakte genoeg soep voor Elisa en Kaatje.
Kaatje was een vreemde snuiter in het dorp. Frien grinnikte in zichzelf. Eigenlijk zat het hele dorp vol rare snuiters en zal zijzelf ook als een vreemde vogel gezien worden. Ze haalde haar schouders op en neuride het nieuwe nummer van Nick en Simon.

"Joehoeee vollek!" Riep Fien bij de achterdeur van Elisa.
"De deur is open hoor!"
Fien stapte naar binnen en zette een pannetje met soep in de koelkast.
"Wat heb je dit keer meegenomen?" Hoorde ze vanuit de woonkamer.
"Een stevig soepje."
Fien liep de kamer binnen en groette Elisa.
"Wat ben je toch een lieverd. Bedankt voor de soep hoor."
"Hoe gaat het met je enkel?" Vroeg Fien.
"Mag ik mijn hand er even op leggen?"
Elisa wist wel dat Fien magische handen had maar aarzelde even.
Zo goed kennen ze elkaar niet maar baat het niet, schaadt het niet dacht de dame.
"Ja hoor, wel voorzichtig alsjeblieft, ik heb iets te lang gewandeld vanmorgen en het zeurt erger dan normaal."
Fien knikte, ging naast Elisa zitten en boog zich naar voren zodat ze haar hand op het pijnlijke deel kon leggen. Haar warme handen deden vrijwel meteen hun werk en Fien zag hoe Eilisa haar gezicht ontspande. "Voelt het goed?"
"Ja hoe raar, de pijn trekt weg."
"Ik laat mijn hand er een paar minuten op liggen en dan is het genoeg. De pijn zal niet verdwijnen maar al de komende uren wel minder zijn als het goed is."
Fien stond op en trok haar kleding recht. "Ga je weer?"
"Ja, ik wilde nog even op bezoek bij Kaatje."
"Ah doe haar maar de groeten van mij."
"Doe ik! Fijne dag verder." En Fien vertrok.

Het was minder fris dan de vorige ochtend en met stevige tred stapte Fien door naar Kaatje's huis.
Ze hoefde vandaag niet te werken dus de kans was groot dat ze wel thuis zou zijn.
Eenmaal aangekomen belde ze aan en deed Kaatje er lang over voor ze open deed.
"Jij moest van ver komen." Grapte Fien toen ze binnen gelaten werd.
"Hm." Was het enige wat Kaatje los liet.
"Geen goede dag vandaag?"
"Niet echt. Wat heb je meegenomen voor me, weer een soepje?"
Kaatje probeerde opgewekt te zijn maar dat lukte haar niet zo goed.
Alhoewel ze het erg attent vond van Fien om soep mee te nemen, zat ze niet echt te wachten op gezelschap.
"Je moet wat vaker de deur uit meid. Anders rot je echt letterlijk weg, dat wil je toch niet?
Straks zeg je je baan nog op omdat het je steeds meer moeite gaat kosten om je huisje te verlaten." Fien keek Kaatje onderzoekend aan, "Ik hoop dat je nog wel plezier hebt in het lesgeven?"
Kaatje ging zitten en zuchtte diep. Ze vond het maar niets dat Fien zo aan het prikken was.
Hoe kon ze haar zo snel mogelijk en netjes genoeg het huis uit zetten?
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Michelle op 21 oktober 2012, 00:47:57
Het was echter een zware tak, niet iets wat je zo 1, 2, 3 doet in een latexpakje. Om het nog maar geen latex te noemen, want het was gewoon haar paardrijd outfit, maar jongens vielen nou eenmaal op het strakke zwart. Echter de uren die volgende had ze een nette jurk aangedaan en zelfs een chique stropdas. Ze had wat papieren gekregen met enkele namen van enkele dorpsbewoners die wel eens wat meer wisten.

De stapel kende 19 mensen, welke behoorlijk uit elkaar lagen van achtergrond en logica die er achter zat. Een onschuldig schoolmeisje dat zich elke dag uit de klauwen werkte om een beetje geld te kunnen verdienen tot een bakker die elke ochtend vers brood maakt voor de bewoners, tot Fien, de lieftallige dame die altijd voor iedereen klaar stond. De laatste persoon op de stapel oogde nogal raar. Een norse man die een bar bezat waarin altijd een kat rondliep. Een jagende, stoere kerel met een angst voor paarden. Ironisch, dat was het.

Ze liep naar buiten en keek om zich heen, dit dorp was nu een beetje van haar. Het was háár taak om dit dorp naar veiligheid te brengen en dat begon vandáág! De weerwolven moesten gevonden worden! Ze eiste wraak! Ze stond op haar motor en vertrok naar 't Gat om eens een hartig woordje te wisselen met Felix Zeveraar.
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Bas op 21 oktober 2012, 09:59:33
Waarom de burgemeester speelde Bas de hele dag door zijn hoofd. Was hij gewoon op het verkeerde moment op de verkeerde plaats of zat er meer achter.
Maarja het normale leven ging ook door. Hij ging weer om negen uur naar bed. Waar Bas trouwens met zijn hoofd niet bijkon waren die mensen die zichzelf een "echte" bakker noemen maar het brood wordt niet in de bakkerij gebakken. Voor Bas was je dan gewoon een verkoper. 
Nee zo'n bakker was Bas niet hij had het bedrijfje van zijn vader overgenomen en hoewel er aardig wat gemoderniseerd was bakte hij nog steeds elke dag zelf brood. 
De volgende ochtend ging hij brood bakken maar wat deed Felix daar? Hij schonk er verder geen aandacht aan en ging verder met het brood. 
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Esmeralda op 21 oktober 2012, 15:06:04
Esmeralda was doodmoe, de nieuwe oogst van fruit was net binnengekomen en alles was netjes in de rekken gestapeld. Zuchtend keek ze de winkel rond, het was een giganstische bende op de vloer: afgevallen blaadjes en steeltjes, stukjes inpakplastiek en modder van de schoenen van de chauffeurs.
Grommend haalde ze haar bezem en zwabber boven. Hier had ze eigenlijk helemaal geen tijd meer voor, ze moet haar kassa nog klaarzetten en de verse broden ophalen bij Bas. Zuchtend werkte ze het vuil weg en nam een besluit. Het dorp was enkele poetsvrouwen rijk en ze besloot om de zien of een van hen nog er een extra poetsklus bij kon nemen.

Ze pakte haar bolderkar en ging op weg naar Bakker Bas om haar broden op te halen.
"Morgen Bas" glimlachte ze.
Bas beantwoordde haar glimlach en begon de broden in haar kar te laden. Door Bas' brood te verkopen in haar winkeltje, dat toch aan de andere kant van het dorp lag, had Bas klanten die anders niet tot aan zijn bakkerij zouden komen. Esmeralda betaalde hem de verkoop van de dag ervoor, ze zorgde ervoor dat ze altijd net genoeg brood in huis haalde en ze waren ook meestal tegen 's avonds net allemaal op. Bas knikte tevreden, de overeenkomst met Esmeralda had hem tot nu toe alleen maar mooie extratjes opgeleveverd en voor Esmeralda was het ook altijd een goed verhaal geweest. Mensen die brood kwamen halen, moeten meestal ook iets hebben om op dat brood te smeren en namen dan van haar zelfgemaakte jam mee.

Op de terugweg stak ze de brieven met de vraag voor een schoonmaakster bij Michelle en Loes in de bus. Ze hoopte dat een van hen toch de tijd zou vinden om dagelijks even de winkel te komen vegen en dwijlen zodat zij die tijd kon spenderen aan andere zaken.
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Waldo op 21 oktober 2012, 15:38:35
Met ogen zo groot als schotels schauwde Waldo de nieuwe burgemeester aan. IN latex pak! Dat hij michelle daar ooit in zou kunnen bewonderen had hij nooit gedacht. Het duurde dan ook over voordat hij weer normaal kon nadenken en luisteren naar wat de in strak leer gestoken poetsvrouw aan het vertellen was. Wolven in het dorp, en wie beter om die te vinden dan Waldo, de prive detective! Daarbij was het natuurlijk ook een mooie bijkomstigheid dat hij, als hij meer informatie kon vinden, wellicht bij de burgemeester op 'bezoek' kon gaan, om deze informatie te delen.
Verlekkerd liep hij door de straten, op weg naar de plek waar de oude burgemeester was gestorven, misschien was daar nog wel een aanwijzing te vinden. Hoewel de straat schoongeveegd was leek er verder niet veel te zijn gebeurd, hier en daar was nog een donkere vlek te zien, en het leek erop dat een stukje stropdas vast zat tussen twee stoeptegels aan de overkant van de straat. Wat echter opvallender was, was het stukje stof wat daarnaast lag. Het leek wel een poetsdoekje, met een heel appart motief, en het rook naar citroenen. Niet wetend wat ermee te moeten doen pakte hij het maar op en stopte het in zijn lange jas, wellicht was later nog een moment waarop hij dit kon gebruiken. Verder leek er niets anders te vinden te zijn. Bedenkelijk vervolgde hij dus zijn weg naar huis, zich afvragend wat dat poetsdoekje daar deed.
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Theodorus op 21 oktober 2012, 15:39:19
Theodorus was benieuwd naar wat er zou komen van dit burgemeesterschap. Michelle was niet degene op wie hij had gestemd, maar misschien zou ze het aardig doen. De tijd zou het leren.

Het was een nieuwe dag, en hij stond op uit zijn bed.
Bril opzetten, yoga-oefeningen, wassen, ontbijten, krant lezen... Hetzelfde geruststellende patroon als de voorgaande dag.
In de krant stond een foto van Michelle in haar latex pakje. De foto van in kleur, en zo groot gedrukt als op de bladzijde paste. Was dit was er van het burgemeesterschap over was? De Heer Elzebosch zou zich omdraaien in zijn graf, en hij was nog niet eens begraven.

Hij liep naar zijn brievenbus toe, die de laatste dagen veel voller was dan voorheen. Dit zou hem iets te lezen geven onder het slijpen.

Hij opende zijn winkel, en ging achter de toonbank zitten. Terwijl hij bezig was zijn enveloppen open te maken, kwam Loes binnenlopen.
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Loes op 21 oktober 2012, 16:00:16
Loes geeuwde, ze had een lange avond gehad en moest een vroege shift draaien voor het schoonmaken. Gelukkig was het zo gezellig met Rex gisteren, hopelijk kwam er snel een nieuwe date. Maar zo vrouwelijk als ze wacht, liet ze dat gewoon afwachten. Hard to get.

Michelle” mompelde ze, met krant in de hand. Ze liet de stofzuiger slang vallen en hief een hand voor haar mond. Een beetje te ver ging het wel, dat latex-pakje. Maar stiekem vond ze het ook wel heel spannend. 

Na haar shift ging ze even naar de winkel van Theodorus. Begrijp haar niet verkeerd, ze draagt echt geen bril hoor! Het is ook niet dat ze iets heeft met oudere mannen. Nee, Theodorus was gewoon een lieve man, en zo nu en dan liep ze naar hem toe voor een gezellig praatje. “Dag Theo!” riep ze hem vrolijk toe.
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: JakeBloom op 21 oktober 2012, 16:03:49
Jake voelde zich voor het eerst in de afgelopen twee dagen weer wat gelukkiger. Annie was een schat van een mens, en had hem de kamer voor nop aangeboden. Hoewel Jake eigenlijk vond dat hij dat niet kon aannemen, zag hij hoe ook Annie opleefde van zijn gezelschap, en had hij bedacht dat ze elkaar allebei nodig hadden. Jake was net begonnen met het inrichten van de zolder, toen Jake van beneden hoorde roepen.
'Joehoe, Jaaake, eten!' schalde de vrolijke stem van Annie door het huis. Jake legde zijn laatste kleren in de kast, en ging naar beneden. Toen Jake de kamer binnen kwam, steeg de geur van andijviestamppot hem tegemoet.
'Kom zitten jongen. We eten andijviestamppot met spekjes en een gehaktbal, 'k hoop dat je dat lekker vind'
Annie begon op te scheppen voor Jake
'Dank u, mevrouw' zei Jake toen Annie drie volle scheppen had opgeschept.
'Niks daarvan. Je moet wel genoeg eten heb ik aan je gezien. En ik had je toch gezegd dat ik gewoon 'je' en 'Annie' heet'
Na nog twee scheppen, was ook Annie overtuigd dat Jake genoeg op zijn bord liggen.
'Zo Jake, vertel is wat over jezelf', vroeg Annie aan Jake.
Jake begon te vertellen over zijn leven. Annie zat te smullen van zowel het eten als van de sappige details die Jake vertelde. Toen Jake over zijn vorige hospita vertelde, hield Annie het bijna niet meer.
'Je bedoelt mevrouw Kronkel, die daar op nummer 8 woont?' vroeg ze geschokt.
Jake knikte. 'Ik heb altijd al geweten dat dat een vervelend mens was', vervolgde Annie.
Na het eten, stond Jake op om de afwas te doen.'Ben je mal jongen, dat kan ik heus zelf hoor', antwoordde Annie, en Jake voelde zich een beetje opgelaten. Konden mensen zo goed zijn?

Na de afwas zette Annie de TV aan. Jake zag Michelle een toespraak houden. Ze had haar zwartlerenpakje verwisseld voor een jurk en stropdas. 'Jammer', dacht Jake bij zichzelf. Hij keek opzij hoe Annie geïntrigeerd toekeek, en had nu al een zwak ontwikkeld voor haar. 'Dit kon wel is heel gezellig worden'
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Nicolai op 21 oktober 2012, 16:18:55
Nicolai schudde zijn hoofd toen hij de voorpagina van de krant zag. Michelle's foto in latex pakje was paginagroot afgedrukt. "Waar moet het heen met deze wereld?" mompelde hij. "Waar is de tijd gebleven dat de politiek nog serieus genomen werd?" Met enige weerzin legde hij de kranten in het krantenrek. Nou ja, het zou vanzelf wel blijken of Michelle desondanks toch geschikt was voor het vak.

KNAL!

Vol afschuw draaide Nicolai zich om. Zo'n harde knal zo vroeg in de ochtend beloofde meestal niet veel goeds... En inderdaad, daar stond Paul, zijn handen geschrokken voor zijn mond, te kijken naar een trolley die tegen het schap met babyvoeding aangereden was. Her en der vielen al glazen potjes van de planken waardoor er al snel een hele smeerboel ontstond op de vloer.
"Ruim dat op dan, stom rund!" schold Nicolai. "Het is een bende!"
Paul haastte zich weg en Nicolai pakte resoluut een bord van kantoor en hing dat voor het raam van de winkel. "Winkelbediende gezocht" stond erop. Hij was helemaal klaar met Paul en zijn gepruts. Zodra de zooi opgeruimd was kon hij vertrekken.

Hij belde gelijk ook maar naar Fien.
"Heb je nog een gaatje voor een massage vanavond of morgen?" verzuchtte hij.
"Ja hoor, wanneer schikt het?"
"Vanavond rond half 9 ofzo?"
"Is goed, ik noteer het in mijn agenda."
"Onwijs bedankt Fien. Tot vanavond."
Met een zucht hing hij op. Er stond hem een lange dag te wachten vandaag.
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Theodorus op 21 oktober 2012, 16:43:00
"Dag, Theo!" Klonkt het.
"Dag, Loes! Hoe gaat het met jou?"
Antwoorde Theodorus. Loes was niet de meest heldere van haar generatie, maar ze was een aardig kind, en kwam af en toe buurten.

"Goed, hoor." Zei ze, terwijl ze naar de toonbank toe liep, en Theodorus haar een houten kruk aanreikte om op te zitten.
"Heb je nog iets leuks gedaan, de afgelopen tijd?" Vroeg hij geïnteresseerd, en hij schoof zijn brieven even weg in een lade.
"Nou, gister was ik op een date, het was zo gezellig!"
Ze babbelde rustig verder over de date, over hoe het ging in het hotel waar ze werkte, en Theodorus luisterde aandachtig. Het was wel gezellig zo.
Ondertussen besloot hij wat werk in te halen. Gisteren had hij de winkel vroegtijdig gesloten, en vandaag was hij door zijn post later begonnen. Niet dat er klanten zouden komen... Maar de schappen mochten wel weer eens gevuld worden.

"Loes, " Begon hij, haar onderbrekend. Hij wilde haar niet wegsturen, dat zou onaardig zijn nu ze de moeite had genomen hierheen te komen voor het gezelschap.
"Zou je misschien zin hebben om me een uurtje te helpen met mijn werk? Ik kan je laten zien hoe je een lens slijpt."
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Walter op 21 oktober 2012, 17:57:28
Walter stapte 't Gat binnen en sloot de deur weer achter zich. Het was nog relatief vroeg, en er was dan ook nog niet veel volk.
'Een pintje, Felix.' zei hij tegen de man achter de toog terwijl hij op een barstoel ging zitten. Voor hem op de toog lag de krant van vandaag. Nog voor hij ernaar keek wist hij al waar het over zou gaan. Hoewel hij te druk bezig was met de bevalling van één van zijn koeien om zelf naar de stad te gaan had hij genoeg gehoord om te weten wat er ongeveer gebeurd was. De voorpagina bevatte artikelen over de dood van de burgemeester en de verkiezing van een nieuwe. Een foto van de verkiezingswinnares - Ja, het was een vrouw - in een strak pakje nam het grootste deel van de voorpagina in beslag. Onder het artikel was te lezen dat haar naam Michelle was en dat ze voordat ze verkozen werd schoonmaakster was geweest. Tegenwoordig kan echt alles dacht Walter bij zichzelf. Hij werd uit zijn overpeinzingen gesleurd door het glas bier dat voor hem werd neergezet. Walter nam een grote slok en liet een tevreden boer. De wereld is toch nog niet helemaal om zeep. Even later was hij in een gesprek verwikkeld met enkele andere mannen die hem meer wisten te vertellen over de dood van de burgemeester. Volgens hen waren het weerwolven die de burgemeester hadden vermoord.
'Geen van die beesten gezien bij jou boerderij, Walter?' vroeg één van hen.
'Ze moesten is durven,' snoof Walter minachtend, 'Als ik er één zie schiet ik hem helemaal aan flarden.'
Op dat moment ging de deur open en kwam de nieuwe burgemeester binnen. Deze keer had ze een jurk met een stropdas aan. Walter keek haar afkeurend aan, maar hij wou geen ruzie beginnen dus hield hij zijn mond maar.
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Annie op 21 oktober 2012, 19:05:13
Annie was nog snel even naar de supermarkt gelopen. Ze moest nog even de boodschappen halen voor haar specialiteit: stamppot andijvie met spekjes en een gehaktbal. Haar zoon had dat altijd zo lekker gevonden, dus ze zou Jake er vast ook gelukkig mee kunnen maken. Lekker met een kuiltje in het midden, voor de jus.

Onderweg hoorde ze wat geroezemoes over de nieuwe burgemeester. Ze spitste haar oren om te horen waar het over ging. Een aantal mensen twijfelden of Michelle wel zo'n geschikte burgemeester zou zijn. Annie wist het nog zo net niet.
"Je ken toch helemaal niemand meer vertrouwen deze dager" zei ze tegen Jake, toen ze aan het avondeten zaten. Kijk nou es naar die gekke hospita van jou, dat geloof je toch ook nie. Wat een monsterlijk mens!" Jake grinnikte en knikte instemmend. "Zo zie je maar hoe schijn altijd weer bedrieg, mooie woorden hebben ze, allemaal, maar ho maar als het er op an komt"

Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Bas op 21 oktober 2012, 19:11:53
Rond 4 uur 'smiddags kwam Felix de winkel binnen. Bas vroeg meteen recht op de man af wat hij 'sochtends deed. Felix zij dat hij niet kon slapen omdat hij niet snapte wat de burgemeester vermoord zou kunnen hebben. Hij was op onderzoek gegaan. 
Tot vlak voor sluitingstijd was alles normaal gegaan hij had de kar van esmaralda gevuld en een normale hoeveelheid brood verkocht. 
Totdat hij waldo zag met een poetsdoekje hij herkende het meteen als het doekje van Michelle hij vertelde dit meteen en ineens twijfelde Bas aan de burgemeester. 
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Aaliyah op 21 oktober 2012, 19:28:01
En de werkdag is gelukkig voorbij. Maar er staan nog heel wat dingen te gebeuren voor Aaliyah deze avond. Nog steeds kon ze er niet over uit dat dat mens met d'r latex pakje burgemeester is geworden. Michelle, was het niet?
Aaliyah maakt zich klaar voor een avondcollege dat ze nog moet geven. Eigenlijk heeft ze zich ook maar slecht voorbereid, dus is er nog heel wat in te halen. Ze staat er immers om bekend dat ze eigenlijk nooit laks is, dus zal het ook niet zomaar opgevangen kunnen worden. Maar met alles wat er gebeurd is in het dorp kan ze zich ook maar moeilijk concentreren..

Aaliyah besluit eerst nog maar een rondje te lopen voordat ze eraan begint. Misschien dat het denken dan toch wat minder stroef gaat en dat ze dan haar presentatie verbetert. Echter, toen ze door het park liep hoorde ze een enorme gil van bij het water. Het was een hele hoge krijs. Maar toen Aaliyah bij het water kwam was er niets te zien. Zou ze zich dingen gaan inbeelden..?
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Fien op 21 oktober 2012, 19:55:28
Fien maakte zich klaar voor haar volgende afspraak. Nicolai had gevraagd of hij langs kon komen voor een massage.
Ze maakte soms zorgen om hem, hij neeg naar overgewicht maar het was zijn manier van leven. Een echte bourgondiër die het niet kon laten om lekker te eten en daar hoort ook een wijntje bij op z'n tijd.
Nicolai was wel een goedverzorgde man, een prettige man om te zien. Zijn ogen waren in ieder geval erg charismatisch.
"Goedenavond Nicolai, kom binnen."
"Hoi Fien, fijn dat ik vanavond al kon komen. Mijn schouders zitten weer zo vast."
Fien wilde wat zeggen maar Nicolai maakte een wegwerpgebaar, "Jaja, ik moet meer bewegen." Hij lachte en samen liepen ze naar de massagekamer waar Nicolai zich omkleedde en op de massagetafel ging liggen.
Ze pakte  olie en begon de man met soepele bewegingen te masseren.
"Heb je gehoord dat er gedoe is in het dorp?"
"Hm? Nee, wat is er dan?" Vroeg Fien.
"Nou, er gaan geruchten dat Michelle tijdens volle maan last krijgt van overbeharing.
"
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Tante op 21 oktober 2012, 19:56:47
Tante had alle telefoontjes die ze van Johannes moest plegen na een kwartiertje achter de rug. 'zo, en dan nu even naar de supermarkt voor een lekker flesje wijn en dan met de beentjes in de lucht op de bank, DVD erin en luieren maar' dacht ze. Zo kwam ze haar extra ingelaste vrije dag wel door. Ze dacht er nog heel even aan om Michelle te bellen of zij haar gezelschap kwam houden maar aangezien Tante echt toe was aan het kijken van een gewelddadige actiefilm en Michelle echt zo'n zachtgekookt eitje is dat alleen maar naar rom-com films wilde kijken, liet ze dat maar achterwege.

Fluitend stapte ze de deur uit maar haar vrolijke humeur verging haar al snel toen ze bij het buiten stappen de auto van de begrafenis ondernemer langs zag rijden. Die arme burgemeester, wat moet het een hel zijn geweest waar hij doorheen is gegaan. Even ging er een koude rilling over haar rug. Ze schudde hem van zich af en liep ietwat neergeslagen verder richting de supermarkt. Haar zin in een actiefilm was spontaan over gegaan en ze koos er in de videotheek voor om een goeie speelfilm te huren. De supermarkt werd het ook niet, de aangrenzende slijterij wel voor een fles goeie sherry. 'Die zal er vanavond aan moeten geloven!'
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: MariekeMontac op 21 oktober 2012, 20:09:22
Marieke trapt boos in het zand. ''Michelle'' grauwt ze. ''Als zij geen burgemeester was had ik de eer voort kunnen zetten.'' Zegt Marieke boos. ''De eer van mijn ouders''
Marieke zucht en bedenkt dat ze nu toch wel uit moet komen. Maar wie moet ze het eerst vertelen? Opa Theodorus? Nee dat kon niet. Loes liep niet zo lang geleden bij hem naar binnen. Ze moet het aan iemand kwijt. Zuchtend gaat Marieke naar huis om Bowy op te halen. Als ze dat gedaan heeft loopt ze naar het bos. In het bos gaat ze op een heuveltje zitten. ''Niemand is zo snugger om te bedenken dat het wel een weerwolf zou kunnen zijn. Mischien wel dezelfde weerwolf als in het oude dorp''
Haar vader was eerst Burgemeester van een dorp. 5 kilometer verder op. Hij is daar verslonden door een weerwolf. Toen is Marieke's moeder samen met Marieke naar Wakkerdam verhuist. Na 2 weken toen haar moeder voor wat papieren in te vullen naar het oude dorp ging is ook zij te pakken genomen door een weerwolf. En daarom wou Marieke Burgemeester worden. Om haar ouders eer hoog te houden. Dan gaat er een lampje branden bij Marieke. '' Als ik dit nou bij de Detective breng. Mischien kan die er wat mee om de wolven op te sporen. Kom Bowy!'' zegt ze. Bowy volgt haar gewillig. Dan gaat ze op weg
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Kaatje op 21 oktober 2012, 21:10:15
Sinds het bezoekje van Fien zit Kaatje alleen maar te denken. Fien kletse maar door over allemaal verdachte dingen over mede dorp bewoners. Kon ze nu helemaal niemand meer vertrouwen!? Vooral de verhalen over michelle bleven maar in haar gedachten spoken. Ze woonde hier net ver vandaan en zei ook altijd vrolijk gedag wanneer ze langs liep. Kaatje blijft vamavond lekker binnen en de katten gaan ook zeker niet de deur.uit!
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Morana op 21 oktober 2012, 23:31:18

Geertrui mopperde. Die Annie was een lieve meid, maar Elisa was ervan uit gegaan dat zij wel wat boodschappen zou kunnen meenemen, terwijl Annie zelf het juist zo druk had nu Jake bij haar kwam wonen. Aangezien het nog steeds niet goed ging met de enkel van Elisa, mocht Geertrui nu de boodschappen in huis halen. In de supermarkt en eigenlijk overal wel op straat was Michelle het gesprek van de dag. Waar ze eerst nog tot nieuwe burgemeester verkozen was, waren er nu opeens veel negatieve geluiden op gegaan. Zo'n jonge meid in een latex pakje was volgens velen niet geschikt voor het burgemeesterschap. Burgemeester Michelle zelf snapte de ophef niet, want de burgers hadden haar toch zelf gekozen? Maar ook Geertrui vond het ongepast dat deze meid hun stad moest leiden.
Toen ze eenmaal thuis kwam, zat haar zus nog met haar voet omhoog televisie te kijken. "Nou Geertje, die discussie laait hoog op. Nu heeft Michelle zelfs haar ontslag aangeboden en is er sprake van dat Nicolai haar opvolgt! Zijzelf vertrekt zelfs naar een andere stad, het is toch van de gekke.."
"Het lijkt wel een soap," reageerde Geertrui, die aan het schoonmaken van de aardappels begon.
De dames aten gezamenlijk hun avondeten en gingen vroeg naar bed.

Gelukkig ging het de volgende ochtend weer beter met de voet van Elisa. Eigenwijs als de oude dame was, maakte ze zich toch maar weer klaar voor hun ochtendwandeling. Gezamenlijk wilden de tweelingzusjes op bezoek bij Theodorus. Daar aangekomen hoorden ze echter het volgende nieuws van hem. "Heb je het al gehoord? Loes, ze was gisteren nog bij mij.. ze is vannacht dood gevonden. Ze zeggen dat Rex, die rechercheur waar ze mee om ging, er een persoonlijke zaak van maakt om het nog zo snel mogelijk op te lossen. Het arme kind.."

--
Isabella heeft aangegeven vanwege persoonlijke redenen (die ze in het discussietopic heeft verteld) niet meer verder te spelen, bij deze wordt haar rol dan ook bekend, ze was burger.
Michelle werd gelynched, ze was welp. Haar opvolger als burgemeester is Nicolai.
In de nacht stierf Loes, zij was dorpsgek
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Bas op 21 oktober 2012, 23:52:37
Bas was in diepe rouw hoe moest het verder met zijn geliefde wakkerdam? Ondertussen was er veel onrust. Eerst de verkiezing van de burgemeester die in een dag opstapt en dan vanacht weer 2 doden. Hij wist het echt niet. 
Misschien zou een dagje weg hem goed doen. Dan kon hij zijn gedachten op een rijtje zetten en bepalen wat hij van Jake vond. 
Hij had bij zoveel personen zijn twijfels waren die wel wie hij dacht dat zij waren
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: JakeBloom op 22 oktober 2012, 17:37:42
Jake werd uitgerust wakker. Het bed waarin hij nu sliep, was een stuk beter dan het hotelbed van vorige nacht.
Hoe kon hij zoveel geluk hebben gehad? Karma moest hem toch wel goedgezind zijn, door hem richting Annie te sturen. Jake friste zichzelf op en ging naar beneden. Daar aangekomen zag hij dat het ontbijt al klaar stond.
'Goeiemorge Jake!', zei Annie.
De TV stond aan en toonde een angstig beeld van Loes, die dood aangetroffen was.
'Ja en of dat nie erg genoeg is, is onze nieuwe burgemeester er al weer vandoor gegaan', zei Annie met lichte woede.
'Michelle? Jammer, die latex stond er wel goed', zei Jake.
'Ja, jij bent nog zo'n lekker jong ding, maar ik ben blij dat nu een wat meer degelijke kantidaat burgervader is geworde'

Na het ontbijt besloot Jake even een wandeling te maken voor hij zou gaan studeren. Na een tijdje gewandeld te hebben kwam hij weer uit bij het park. 'Wat moet ik hier toch?' zei Jake bij zichzelf. Hij werd hier alleen maar kwaad van! De gedachten aan zijn vader kwamen weer boven.

'Ik zei, GA WEG!'
Jake duwde zijn vader hardhandig tegen de grond
'Jij hebt jezelf uit mijn leven gewist, door weg te gaan. Jij bestaat niet voor mij. Weet je hoeveel verdriet je mama hebt gedaan? Elke nacht hoorde ik haar huilen. Ik wilde haar troosten, maar ik kon het niet. Ik wilde voor haar zorgen, maar ik was pas vier. VIER! Hoe kan je iemand ooit zoiets aan doen. Mensen die dat doen, hebben geen hart.'
'Jake, alsjeblieft, vergeef het me. Ik heb al die tijd spijt gehad van wat ik heb gedaan, maar ik durfde...'
'Verdwijn!'onderbrak Jake hem,'Ik wil jou misselijkmakend gezicht nooit meer zien!'

Woedend liep Jake weg. Hij was witheet.
'Jake, stop hiermee. Ik wil dat je naar me luistert',zei zijn vader
'Maar..'
'Nee Jake laat me uitpraten! Ik moet je dit zeggen, en daarna mag je me haten zoveel je wilt, maar nu moet ik mijn verhaal doen. Wees een man, zoals ik dat in jouw ogen waarschijnlijk niet ben geweest, en luister naar wat ik te zeggen heb. Ik heb de stomste fout van mijn leven gemaakt door jou en je moeder te verlaten, maar op dat moment leek het me het beste. Juist omdat ik jullie zo min mogelijk verdriet wilde doen ben ik weggegaan.'
'Ik geloof je niet'
'Laat het me dan uitleggen! Toen jij geboren werd, was ik dolgelukkig net als je moeder. Niets kon ons schaden, want we hadden jou. Maar toen je twee was begon het. Ik merkte bij mezelf dat het zorgen voor een kind me veel te zwaar viel. Ik kon het niet echt verdragen. En toen ontmoette ik Merel. Ze was nieuw op mijn werk en had zelf ook twee kinderen, maar was nu gescheiden. Ik leerde haar kennen en kon goed met haar praten over het vaderschap en hoe ik me daarover voelde. Maar het bleef niet bij praten op het werk. We begonnen af te spreken en ik merkte nog iets veel erger bij mezelf. Ik begon verliefd te worden. Ik was in tweestrijd. Ik hield van je moeder en van jou, maar Merel kon me avontuur bieden en ik voelde me bij haar weer gelukkig. We hebben anderhalf jaar lang stiekem gedatet, maar mijn geweten begon aan mij te knagen.  Ik vertelde dat aan Merel, en zij werd daar kwaad over. "Maak dan een keuze voor haar of mij. Dit gaat inderdaad niet langer". Ik koos voor je moeder en jou, ik kon jullie niet verloochenen. Merel liet me met rust, en ik was je moeder weer als enige trouw. Maar algauw kwam het gevoel dat ik eerder al had weer terug. Mijn dubbelleven had het verzorgen van een kind dragelijk gemaakt, maar zonder Merel begon ik het weer zwaar te krijgen. Na een half jaar hield ik het niet meer, en ben ik vertrokken. Ik probeerde weer contact te krijgen met Merel, maar ze had inmiddels een ander. Maar ik dacht toen het juiste gedaan te hebben voor jullie beide. Je kon je vader beter niet kennen, dan met mij opgescheept zitten, dacht ik. Nu weet ik dat dat het domste is wat ik ooit gedacht heb.'

Jake kookte van woede en probeerde de neiging om zijn vader te lijf te gaan te onderdrukken. Hij haatte hem nu nog meer dan ooit.


Herinnerd aan het verhaal voelde Jake die woede weer opkomen. Hij vertrok uit het park, maar zag in de verte een man staan.
'Het was hem niet toch? Het kon hem niet zijn, dat had Jake zijn vader heel duidelijk gemaakt.' De man keek hem indringend aan.
'Wat deed zijn vader hier nou weer? Hij kon het niet zijn. Jakes verbeelding ging met hem aan de haal. het was onmogelijk dat zijn vader daar stond.'
Jake vertrok verward uit het park. 'Was zijn vader weer teruggekeerd naar Wakkerdam?'
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Kaatje op 22 oktober 2012, 19:23:12
Vandaag had Kaatje een gesprek met de directeur van de school waar ze werkte, normaal was ze op van de zenuwen voor dit soort dingen, nu niet. Ze had het idee dat nu de tijd was om eens goed me de directeur te praten.

Na haar binnekomst opende de directeur meteen met: ''Heb je het hier nog wel naar je zin?'
Kaatje had geen zin om nog langer met tegenzin naar haar werk te moeten gaan en daarna minstens twee dagen nodig had om weer bij te komen. Dus ze ging voor het eerst open kaart spelen en biechte op dat ze er geen puf meer voor had.
Het hoge woord was eruit, Kaatje was nu niet meer werkzaam als juf, wat een gek maar heerlijk gevoel!

Maarja thuis gaan zitten kan ook niet, de katten moeten immers gevoerd worden. Ze had via Fien gehoord dat Esmeralda nog een schoonmaker nodig had, dat leek Kaatje wel wat. Thuis maakte ze meteen een solicitatiebrief en gooide hem bij Esmeralda in de bus, nu maar hopen op goed nieuws!
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Aaliyah op 23 oktober 2012, 16:48:27
Deze dag was Aaliyah flink in de stress. Ze had op de training van gisterenavond een beste order te verwerken gekregen. De secretaresse was hier weer eens de dupe van.

"Waar liggen die papieren toch?"
- "Volgens mij staan ze in de kast op de bovenste plank"
"Nee, dat kan helemaal niet"
- "Als jij het zegt.. zoek dan maar verder."

En je raadt het al, ze lagen er wél. Tot ongenoegen van Aaliyah, uiteraard.

"Ze liggen hier, had je dat nu niet éven kunnen zeggen"
- "Maar ik.."
"Geen gemaar, ik heb je in dienst om de spullen juist neer te kunnen zetten en niets anders"

De secretaresse verzuchtte en dacht: "Houdt dit nu nooit eens op..?"
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Kaatje op 24 oktober 2012, 08:47:59
Nadat ze de brief bij Esmeralda in de bus had gegooid, besloot Kaatje een wandeling te maken door het park. Iets wat ze al lang niet meer gedaan had. Op de dagen dat ze er tijd voor had, had ze geen zin om mensen tegen te komen. Vandaag voelde ze zich goed, het opgeven van haar baan voede goed, het voelde als een nieuwe start waarin ze de hele wereld aan kon!

Ze begroette iedereen die ze tegen kwam. Na een tijdje ging ze rustig op een bankje zitten en keek naar spelende honden, wat een genot om naar te kijken! Haar hoofd was helemaal leeg, wat was dat lang geleden zeg! Helaas duurde dit niet lang.

Toen er een jongen langs slenterde, en Kaatje hem begroette, kreeg ze geen respons. Het was Jake die diep in gedachte leek te zijn. Wat was er toch met die jongen, ze had hem vaker zien lopen en steeds leek hij zo afwezig. Ze vertrouwde hem niet, misscchien had hij wel wat met de moorden van de laatste tijd te maken!
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Esmeralda op 24 oktober 2012, 12:53:42
Esmeralda gromde toen de wekker afliep. Ze had echt geen zin om op te staan, maar sleepte zich toch naar de badkamer.
Een hete douche maakte komaf met haar ochtendhumeur en fluitend liep ze met halfnat haar naar beneden. In de spiegel in de gang zag ze dat het water zijn gebruikelijke invloed had op haar zwarte haren. Het krulde in alle richtingen, maar ze haalder haar schouders op. Ze had geen zin om er de stijltang door te halen vandaag.

Ze haalde de post uit de brievenbus en merkte dat er een brief van Kaatje bij zat. Verwonderd keek ze naar de sollicitatiebrief. Kaatje had haar job opgezegd en zocht naar iets nieuws. Esmeralde bedacht wel dat enkel schoonmaken Kaatje geen voltijdse job zou geven maar ze bedacht zich dat ze eigenlijk in de winkel wel een extra hand kon gebruiken.
Sinds haar grootmoeder gestorven was, had ze het helemaal alleen gerund maar ze mistte toch de helpende hand die oma haar altijd gegeven had. Misschien werd het eens tijd om iemand in dienst te nemen, want ondanks de grote supermarkt van Nicolai bleef de kleine dorpswinkel het zeer goed doen.

Esmeralda stuurde kaatje een SMS-berichtje dat ze haar wou spreken en kreeg een bricht terug dat ze in het park zat. Ze pakte de brief en ging op weg naar het park. Ze wilde Kaatje voorstellen om vast in dienst te komen als winkelhulp. Dan konden ze samen de winkel runnen en net houden. Ze was benieuwd wat Kaatje van het voorstel zou zeggen.
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Annie op 24 oktober 2012, 16:37:43
Annie was alweer druk aan het koken geslagen. Jake zou zo vast weer thuiskomen. Ze was al heel de middag bezig geweest om zijn kamer op te ruimen en schoon te maken, en zijn wasgoed hing al te drogen.
Ze dekte alvast de tafel, zodat ze meteen konden aanschuiven als hij thuis was. Ze had hem ook zoveel te vertellen.
Vanmorgen tijdens het boodschappen doen had ze allerlei nieuwtjes opgepikt. Esmeralda kwam blijkbaar zo om in haar werk, dat ze nieteens meer de vloer kon dweilen, dus die had een schoonmaakster nodig, en die Kaatje zat ook al thuis met een burn-out! En nou wilde die meid voor Esmeralda gaan werken.
Het gesprek van de dag was natuurlijk die gekke burgemeester, die er ineens toch maar vandoor was gegaan. Nu was Nicolai aangesteld als burgemeester, dat leek Annie ook wel beter. Maar wie had dan toch die gruwelijke moord gepleegd? Annie dacht altijd dat Loes een beetje een simpel kind was, maar uit wat ze vandaag allemaal over haar hoorde had ze blijkbaar zo nu en dan weleens een helder inzicht. Het arme kind, zo jong gestorven. Het was vast die Theodorus, die halve kluizenaar gaf haar altijd al de kriebels. Ze vond het ook nooit zo leuk in zijn winkel, want hij had nooit leuke nieuwtjes.

Terwijl ze de laatste kruiden door de soep heen roerde, keek ze op de klok. Het was al laat, waar bleef Jake nou toch? Ze ging alvast aan tafel zitten, hij zou vast elk moment binnenkomen.
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: JakeBloom op 24 oktober 2012, 16:47:02
Jake liep in gedachten verzonken terug naar huis. Hij kon nergens anders aan denken. Telkens moest hij denken aan zijn vader die hij had gezien in het park. 'Nee het was mijn vader niet, het was gewoon een man, die op mijn vader leek, zoals Rex bijvoorbeeld. Dat moest het zijn geweest, vanwege de herinnering die bij hem op was gekomen, had het geleken of zijn vader daar stond.' Jake wist heel goed dat hij zijn vader héél duidelijk had gemaakt nooit meer terug te komen.

Jake keek op zijn horloge. 'Was het al zo laat?' Het was al bijna etenstijd. Jake versnelde zijn pas en kwam aan bij Annie's huis. Met een bedrukt gevoel kwam hij binnen. Het viel Annie meteen op.
'He Jake, ik ken je nog nie zolang, maar zo ken ik je nie. Wat isser loos?'
'Niets hoor, gewoon een beetje honger', antwoordde Jake die Annie niet met zijn problemen wilde opzadelen.
'Nou der is genoeg, dus eet wat je wil', antwoordde Annie en ze schepte Jake's bord vol met een heerlijke soep.

Met zijn gedachten ergens anders at Jake zijn bord op terwijl Annie ratelde over alles wat er vandaag geberud was. Jake knikte af en toe, maar sloeg niet op wat Annie tegen hem zei. Na het eten ging Jake direct naar boven, Annie een beetje beduusd achterlatend. Jake besloot morgen terug te gaan naar het park, om te kijken of de man er weer was. Hij kon het beeld niet meer uit zijn kop zetten.

Toen Jake ging slapen droomde hij over zijn vader liggend op de grond in het park, terwijl Jake geschrokken naast hem stond...
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Theodorus op 24 oktober 2012, 18:03:07
De ochtend begon voor Theodorus zoals elke ochtend in zijn leventje.

Hij stond op, schoof zijn bril op zijn neus, deed zijn yoga-oefeningen in de tuin, nam een douche, at zijn toast, en sloeg de krant open...

Op de voorpagina stonden Michelle, Christian, Lillith, en Loes.
Vier hoofden, voor 4 overleden dorpsbewoners.
Onder Michelle's foto stond in koeienletters hoe ze ontmaskerd was.
Er stond een kleine foto bij van de nieuwe burgemeester.
Theodorus zijn aandacht werd echter direct naar de vierde foto op het rijtje getrokken.
Loes.
Het arme kind.
Ze was gisteren nog in de winkel geweest, en had verteld over haar gezellige date met... Wie was het ook al weer? Ohja, Rex.
Nog zo kort geleden had ze hier, voor het eerst, een lens staan slijpen. Het ding was zo scheef als een wipwap, maar ze had het leuk gevonden.

Theodorus stond op, liep naar de werkplaats toe, raapte de lens op, en stopte hem in zijn zak.
Wie het over zijn hart kon halen om zo'n stuk onschuld zoiets aan te doen, moest gestrafd. Zonder gratie.
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Rex op 24 oktober 2012, 18:40:10
Rex snapte er niks van. Het dorp was wild geworden nu er zoveel doden in één nacht waren gevallen. Hij was geschokt hoe ze inene hun verstand hadden opzij gezet en maar achter hun gevoel aangingen. Zelf had hij grote twijfels bij de nieuwe burgemeester die zeer afwezig was en zich niet leek te interesseren in de burgers van wakkerdam.Nicolai heette de nieuwe burgemeester.
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Waldo op 24 oktober 2012, 19:53:21
Weer doden! Waldo begreep er niets van, als was het nu wel iets duidelijk waarom hij dat doekje had gevonden. Waarschijnlijk was michelle kort bij de moordplek geweest, in de hoop de echte wolven te vinden. Het was in ieder geval duidelijk dat ze niet het beste voor had met de rest van het dorp. Dat hij zich zo had laten verleiden door dat zwarte latex pakje..
De vraag was nu wie er dan wel zich onder de echte wolven bevond, nu had hij al een beetje contact gehad met Theodorus, maar die was na de vorige nacht erg stil gebleven, te stil voor zover Waldo dat kon beoordelen. De oude man gaf hem een verkeerd gevoel, zeker iemand die meer van zijn aandacht verdiende. Dit besloten begon de detective te lopen, op pad naar het huisje van Theo, eens zien wat de man nog te vertellen had.
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Walter op 24 oktober 2012, 19:56:39
Fronsend las Walter de krant. De burgemeester had het nog korter volgehouden dan hij had verwacht. Maar ja, zoiets krijg je natuurlijk met een schoonmaakster. Er deden al een paar geruchten de ronde over wie haar opvolger zou worden. Walter hoopte dat het deze keer iemand zou zijn die de taak wel aankon, liefst iemand met wat ervaring. En best ook wat ouder. Maar niet zo oud als Theodorus, dat ging er een beetje over. Die kon elke dag de pijp uit gaan aan een vreemde ziekte, of gek worden of zo.
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: MariekeMontac op 24 oktober 2012, 20:02:52
Marieke keert zich om. Nee. ze gaat dit niet doen. Ze wou eigenlijk naar Waldo gaan. Maar nee. Ze doet het niet. Ze kijkt naar Bowy die aan het spelen is. Haar maag rammelt. Ik moet maar eens naar huis gaan. Denkt ze. Langzaam loopt ze richting huis. Even blijft ze stilstaan en twijfelt ze weer. Dan loopt ze toch door. Thuis aangekomen maakt ze een broodje klaar en begint te lezen. Helemaal verdiept in het boek hoort ze de bel niet. Bowy blaft maar ze nergeert het. Dat doet hij wel vaker. De bel gaat weer. Maar ze wil niet uit haar boek komen. En mischien is dat maar goed ook.
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Rex op 24 oktober 2012, 20:48:06
Rex begon meteen te twijfelen aan Theodorus toen hij nicolai één toespraak had zien doen
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Fien op 24 oktober 2012, 21:12:57
Er heerste een gespannen sfeer in het dorp, Fien vond het allemaal maar niets.
Ze aaide haar kater die op haar schoot lag te slapen en nam een slok van een kopje muntthee.
Morgen zou ze weer wat mensen een bezoekje brengen, ook even aan Nicolai. Ze was van mening dat hij echt meer moest bewegen maar ze zou het subtiel brengen. Vragen of hij mee ging voor een wandelingetje door het bos.

Ondertussen zat ze zich te ergeren aan het spel van Ajax dat weer eens op een suffe manier op achterstand was gekomen.
Ze stuurde een berichtje naar Rex om te vragen of hij ook aan het kijken was.
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Aaliyah op 24 oktober 2012, 21:35:27
Er was een extreem gestechel in het dorp, na haar werk besloot Aaliyah dan goed te rusten. Gelukkig was er tijd voor haar stiekeme passie; voetbal. En dan vooral Engels voetbal, want daar spelen veel gespierde mannen. Want voetbal is natuurlijk interessant vanwege de mannen. Al sinds jaar en dag was Arsenal haar grote favoriet, en gelukkig speelden die vandaag ook.

En ze stemde ook nog. Op Rex
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Nicolai op 24 oktober 2012, 23:53:47
Nicolai baalde. Er waren drie doden gevallen en Michelle had een weerwolf gebleken. Een weerwolf nota bene die hem als opvolger had aangewezen. Nicolai wist zich niet zo goed raad met de situatie. Iedereen leek ineens van hem te verwachten dat hij het allemaal wel zou oplossen, omdat hij nu de burgemeester was. Hij wreef geïrriteerd over zijn nek. Zijn nekspieren zaten helemaal vast door de extra stress en tot overmaat van ramp had Fien ook nog eens afgezegd. "Omdat er voetbal op tv is, nou vraag ik je," mopperde hij tegen Simon aan de telefoon.
"Joh, relax," antwoordde Simon laconiek. "Als je een massage wil, kun je die van mij ook krijgen vanavond."
Nicolai hoorde bijna de knipoog. "Daar kan ik wel mee leven," grinnikte hij.

Hij besloot maar eens wat informatie te gaan uitwinnen bij de lokale bevolking en waar kon hij dan beter beginnen dan bij Annie, die altijd alles leek te weten wat er zich in het dorp afspeelde? Hij zag haar bij de groenteboer staan en knoopte een praatje met haar aan.
"Zeg Annie, is jou nog iets bijzonders opgevallen in het dorp de laatste tijd?"
"Nou je het zegt..." begon Annie. "Wist je al dat Dirk van de hoek de laatste weken wel errug vaak 'overwerkt'?" Ze bewoog suggestief haar wenkbrauwen. "En dat Sandra, zijn secretaresse ook altijd moet 'overwerken' op dezelfde dagen? Maar dat als je langs het kantoor loopt alle lichten uit zijn?" Ze keek Nicolai triomfantelijk aan, met een blik van 'wat zeg je me daar van'.
"Oh, ja, heel verdacht," mompelde Nicolai. "Maar niet helemaal wat ik bedoelde... Zijn er mensen die zich raar gedragen?"
"Hmmm.... nou ja, Kaatje heeft natuurlijk een burnout en heeft haar baan opgezegd. Ik hoorde dat ze nu bij Esmeralda in de winkel gaat werken."
Hier stond Nicolai enigszins van te kijken, maar dat was nog steeds niet wat hij bedoelde.
"Geen dingen die ons zouden kunnen helpen de moordenaars van Loes op te sporen?" vroeg hij enigszins teleurgesteld.
"Oh bedoel je dat?!" riep Annie uit. "Zeg dat dan. Gek genoeg heb ik daar dan weer helemaal niets van meegekregen. Hmmm.... Je zou Rex kunnen vragen, of Waldo?"

Met een lichte zucht bedankte Nicolai haar voor haar medewerking en ging daarna op zoek naar Rex.
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Tante op 24 oktober 2012, 23:55:42
Met een kloppend hoofd werd Tante de volgende ochtend wakker op de bank met de TV op standje sneeuw. Niet te geloven, ze had gisteravond vier flessen sherry gekocht om haar voorraad aan te vullen maar daarvan stonden er maar liefst drie en een half leeg op de salontafel. Ze probeerde op te staan maar liet het toch nog maar even achterwege, aangezien ze de kater ermee op de staart trapte. 'foeifoei' bedacht ze, 'ik weer eens geluk dat het vandaag mijn vrije dag is!'

Na een greep in haar handtasje, twee paracetamollen een glas water en twintig minuten later durfde ze het aan om op te staan. Ze strompelde naar de keuken om iets te eten te maken. Een lekker vet gebakken eitje zou haar goed doen. Na wat gebak en gepruts in de keuken plofte ze weer op de bank en schoof al peinzend het brood naar binnen. Ze bedacht zich dat ze gister nog had staan praten met Theodorus, of had ze zich dat ingebeeld? Hmmmm, het zou toch haast niet kunnen want dat was zo een enorme galbak! En maar onzin lopen spuien over alles en iedereen! Maar van wie had ze dan gehoord dat Michelle, de nieuwe burgemeester, nú alweer met de noorderzon was vertrokken? En wie vertelde haar dan dat die arme lieve Loes was overleden? Ze had haar laatst nog aan de telefoon gehad! Ze zouden binnenkort eens gaan bijkletsen en ze zou meteen een afspraak maken bij Johannes voor haar jaarlijkse controle beurt. Overleden gewoon! Ze werd er weer enorm misselijk van en snelde naar de WC om haar zojuist verorberde broodje rechtstreeks het toilet in te werpen! Bah, wat een verdomd vervelend begin van haar vrije dag!
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Morana op 25 oktober 2012, 10:37:58
Er werd toch wat afgekwebbeld in het dorp. Annie had daar misschien wel het grootste aandeel in, maar ook de rest kon er wat van. Geertrui en Elisa vonden, ondanks dat dit kwam door de dood van medebewoners van Wakkerdam, het eigenlijk wel gezellig. Niet alleen kwam het nieuws tegenwoordig via de televisie, radio of krant, maar iedereen scheen zich ermee bezig te houden. Wie was er toch verantwoordelijk voor de verschrikkelijke Herfstmoorden?
Gek genoeg werd zelf hun goede vriend Theodorus ervan verdacht om een weerwolf te zijn, en de rechercheur ook! Maar al die opwinding was goed voor veel geklets en daar hielden de oude dames wel van. Na hun bezoekje aan Theodorus liepen ze dan ook nog even langs Annie en tot slot langs de kroeg van Felix om daar een kopje koffie te drinken. Helaas was de zaak gesloten en reageerde hij ook niet toen ze aanbelden. "Nuja, het zal wel," zei Geertrui,"dan zet ik thuis wel een kopje voor ons."
En zo gezegd zo gedaan. Lekker een kopje koffie en een muziekje van de radio erbij. Precies toen Elisa de koekjestrommel wilde pakken begon het nieuws. Veel mensen hadden het vertrouwen in hun rechercheur verloren. Waar de man altijd onderzocht hoe de zaak in elkar zat, zat hij nu teveel te twijfelen. Misschien had het er iets mee te maken gehad dat hij gevoelens had voor Loes die zo kort geleden gestorven was, maar hoe het precies zat maakt niet uit. Hij werd overgeplaatst naar een ander dorp om zo zijn emoties wat rust te gunnen en niet constant geconfronteerd te worden met de gebeurtenissen in deze stad.

Die avond gingen de zusters lekker vroeg slapen. "Nog even een glaasje warme melk met honing en dan onder de wol," zei Elisa tegen Geertrui die al naar haar kamer vertrok. Ze pakte een pak melk uit de koelkast en warmde de melk in een pannetje op het vuur op. Vervolgens schonk ze de melk in een beker en voegde ze de honing toe. Gedachteloos stond ze de honing een beetje rond te roeren en keek naar buiten, de donkere avond in. Opeens zag ze het bebloede gezicht van Aaliyah voor het raam staan en van schrik stootte Elisa haar beker melk om.
Het volgende moment lag ze in bed en besefte dat ze weer een droom had gehad. "Oh als het maar niet waar is.." zei ze zenuwachtig tegen zichzelf. Maar de volgende ochtend op het nieuws bleek het wel het geval, Aaliyah Yalçin bevond zich niet langer in de wereld van de levenden.

===============
Felix sterft aan inactiviteit en was ???
Rex werd gelynched en was ???
Aaliyah sterft in de nacht en was priester
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: JakeBloom op 25 oktober 2012, 16:22:27
Jake's vader lag op de grond in het park in een plasje bloed. Plotseling stond hij op en riep naar Jake:
'Jij hebt dit met me gedaan, je bent geen haar beter dan ik. Maar wees niet bang, ik kom je nog wel een keer halen om een koekje van eigen deeg te geven'

'Neeee!'gilde Jake terwijl hij druipend van het zweet wakker werd. Wat een vreselijke droom. Jake was nu vastbesloten naar het park te gaan en uit te zoeken wie hij gezien had. 'Het kan hem niet zijn'. Jake kleedde zich aan en liep naar beneden. Zoals Jake inmiddels gewend was, stond zijn ontbijt klaar en de TV aan.
'Goeiemorge Jake, ben je weer wat vrolijker vandaag?' zei Annie terwijl ze hem thee in schonk. 'Je was gister zo sikkeneurig'
'Ja, sorry daarvoor', mompelde Jake terwijl hij naar het nieuws keek. Er was weer een dode gevallen. 'De daders willen blijkbaar niet dat het ooit nog goed komt, als ze een bemiddelaar vermoorden',dacht Jake.
'Ja, tis verschrikkelijk he, en nu is Rex ook nog overgeplaatst. Hij kon het nie zo goed verwerken, de dood van Loes. Die twee schijnen de avond ervoor nog een deet te hebben gehad', zei Annie.

Na het ontbijt vertrok Jake direct. In plaats van een wandeling waarbij hij automatisch bij het park uitkwam, was Jake nu bewust op weg naar zijn minst favoriete plek in de stad. Na een klein halfuurtje kwam hij daar aan. Hij keek om zich heen maar zag zijn vader nergens. 'Hoe kon dat ook? Zijn vader kon hier niet zijn', zei Jake voor de zoveelste keer tegen zichzelf, maar zonder zich gerust te stellen. Jake ging op een bankje zitten en de herinnering kwam weer levendig in zijn geheugen.

'... Je kon je vader beter niet kennen, dan met mij opgescheept zitten, dacht ik. Nu weet ik dat dat het domste is wat ik ooit gedacht heb.'

Jake kookte van woede en probeerde de neiging om zijn vader te lijf te gaan te onderdrukken. Hij haatte hem nu nog meer dan ooit.
'Snap je nu waarom ik wegging? Ik dacht dat het het beste was voor ons allebei.Vergeef het me alsjeblieft Jake, dan kunnen we misschien opnieuw beginnen en toch nog een soort van band opbouwen. Ik ben 15 jaar geen vader voor je geweest, maar ik kan daar nu weer mee beginnen. Als jij dat ook wil ten minste...'

Jake kon zichzelf niet meer inhouden. Hij stormde op zijn vader af, duwde hem nogmaals tegen de grond, en begon hem te stompen. Hij sloeg alle woede die hij tegen zijn vader voelde eruit. Zijn vader stribbelde fel tegen en smeekte Jake op te houden. Maar Jake sloeg door. 'Dit is alle pijn van de afgelopen vijftien jaar' zei Jake terwijl hij zijn vaders linkerkaak een flinke mep gaf. Jake zag zijn vader onder zich langzaam verslappen, maar hij bleef doorslaan tot zijn armen pijn deden. Toen stond hij op en bekeek zijn vaders lichaam. Jake kwam langzaam weer bij zinnen, de adrenaline werkte uit, en Jake verstijfde van schrik. Wat had hij gedaan? Jake was veranderd in een moordenaar.

Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Fien op 25 oktober 2012, 19:26:40
Die nacht had Fien weer slecht geslapen. Ze had net als de voorgaande ochtenden een slecht voorgevoel.
Zoals altijd gaf ze haar kater zijn ontbijt op een schoteltje en terwijl ze koffie maakte voor zichzelf keek ze op de kalender. "Oei, Theodorus is bijna jarig!"
Meteen pakte ze haar kladblok om daar het één en ander op te schrijven. Ze wilde dit jaar een feestje voor hem organiseren omdat het er vorig jaar niet van is gekomen door omstandigheden.
Ze zou eerst Walter gaan bellen.
"Met Walter."
"Hela, Fien hier. Ik heb een vraag."
"Hallo Fien, zeg het maar."
"Theodorus verjaart over een paar dagen, ik ben dat helemaal vergeten. En het leek me wel leuk om een feestje te vieren en nu dacht ik, misschien kan dat wel in één van die loodsen bij jou."
Het was even stil.
"Maar natuurlijk Fien. Leuk! Het is een perfect moment om wat vrolijkheid in het dorp te brengen."
"Ja mijn idee."
Ze spraken nog eventjes door en hingen op.

Mooi, dacht ze. Dat is geregeld. De volgende die ze belde was Tante.
Ze vertelde over het feestje en vroeg aan Tante of ze mee wilde helpen met het decoreren van de loods bij boer Walter.
"Ja leuk Fien, goed idee. Ik help je graag mee, laat maar weten wanneer je dat wil doen. Ik heb op zich wel tijd de komende dagen."

Fien vinkte weer iets aan op haar To to list.
Eens zien, wat kon ze nu gaan doen. Ze moest een bestelling maken bij de bakker.
Bas had vast wel een leuk idee voor een taart.
Met een glimlach op haar gezicht wandelde ze naar de bakker. De geur van vers gebakken brood kwam haar al tegemoet. Onderweg kwam ze Kaatje tegen.
"Hee Kaatje, alles goed?"
"Ja, ik heb iets gedaan wat ik allang had moeten doen."
"Wat dan?" Vroeg Fien verbaasd.
"Ik heb ontslag genomen." Kaatje keek blij. Iets wat Fien lang niet had gezien.
"En ik ga solliciteren bij Esmeralda!"
Fien werd helemaal enhousiast door Kaatje's vrolijke bui.
"Mooi meid, ik hoop dat het wat wordt. Hou me op de hoogte! Oh en binnenkort..een feestje bij Walter ter ere van Theodorus."
"Hee leuk! Ik ben er bij uiteraard! Doeiii."

Eigenlijk moet ik Theodorus ook even op de hoogte brengen. Dat doe ik straks wel.
Bij Bas aangekomen duurde het lang voor iemand in de winkel kwam. Zelfs Dirk bleef weg.
"Vollek!" Riep Fien hard. Maar niets te horen.
Fien liep om de toonbank heen en ging bij de deur staan, misschien kon ze daar iets horen. "Joehoeee."
Weer niets. Fien liep verder en kwam in de gang die leidde naar de woonkamer van Bas' huis.
Daar zag ze Bas liggen op de bank met een fles alcohol in zijn hand.
"Wel verdraaid Bas!' Zei Fien geërgerd. "Je moet werken!"
Ze liep naar hem toe en schopte zijn benen van tafel.



Ik ben priester en ik water Bas Rietveld


Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Morana op 25 oktober 2012, 19:53:33
Bas reageerde echter niet en zijn benen vielen levenloos van de tafel. Toen pas drong tot Fien door dat hij dood was. Bas kon het niet meer aan. Het verlies van zijn zoon en de aanhoudende moordgolf waren hem te veel geworden en hij had de hele fles alcohol opgedronken.

__
Bas was verhullende wolf
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Fien op 25 oktober 2012, 20:34:26
Direct had Fien Waldo gebeld met de huistelefoon van Bas. Of dat echter slim was geweest kon haar niet schelen. Haar vingerafdrukken zouden niet echt belangrijk zijn daar Kaatje kon getuigen dat Fien een alibi had en ..Fien schudde met haar hoofd. Doe rustig. Je wordt echt niet verdacht van moord hoor. Alles duidt erop dat Bas zich naar de Filipijnen heeft gedronken.
Ze keek naar hem en zuchtte. Weer iemand overleden.
Even later kwam Waldo binnen gelopen. Het stoffelijk overschot werd meegenomen naar het mortuarium voor een onderzoek.
"Goed dat je belde Fien. Gaat het?" Waldo legde een hand op Fien's schouder.
"Ja hoor, ik ben eigenlijk vreselijk boos op Bas. Waarom heeft hij geen hulp gevraagd. Bah. Ik ga naar Theodorus.."

Op een drafje liep ze naar Theodorus die ze meteen vertelde over Bas. "Maar ja. Daarvoor kom ik niet."  Ze glimlachte.
"Ik ga een feest voor je organiseren omdat je bijna jarig bent."
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Theodorus op 25 oktober 2012, 20:45:44
Theodorus droomde van een week geleden. Of was het de week daarvoor? Hij wist het niet, het kon elke willekeurige week zijn.
Elke week behalve deze.
Het kon elke week zijn waarin Loes nog vrolijk de winkel in stapte, om bij te kletsen, of waarin Michelle hem aanbood eens zijn winkel schoon te maken, omdat het zo stoffig was.
Elke willekeurige week waarin de dorpelingen elkaar op straat groetten zonder met blikken van verdenkingen naar elkaar keken. Waarin dorpelingen des nachts konden gaan slapen, wetend dat morgen iedereen er nog zou zijn.
Sinds zijn vrouw er niet meer was waren er nog maar een paar mensen geweest die hij regelmatig zag, en nu vielen ook sommigen van hen weg.

Theodorus werd wakker en stond gelijk op met een resolute gedachte.
Hij zou naar de mensen toe gaan.
Geen hele dagen meer in de winkel, die winkel waar toch geen klant kwam. Geen hele dagen meer in de werkplaats.
Hij zou weer naar buiten gaan. Het was tijd voor verandering.

Hij liep naar beneden, pakte een reststukje hout, en schreef erop:
"Ik zal vandaag de winkel niet openen. Ik zal elders te vinden zijn."
Hij dacht na, of er niet iets meer toegevoegd moest worden, ter verduidelijking.
Hij besloot van niet. 'Elders' klonk hem wel leuk in de oren.

Hij besteedde die dag drie keer zo lang aan yoga oefeningen als anders, en toen hij klaar was en zichzelf had gewassen,
trok hij zijn beste kleren aan, en wandelde hij de deur uit.
Hij kwam echter niet ver, want een meter voor zijn deur, op het moment om aan te kloppen, vond hij Fien.

"Fien, wat goed om je te zien!"
Maar Fien kwam met nieuws dat minder goed was.
Ze bracht nieuws over nog een dode. Bas, de bakker. Het was net pas gebeurd.
Wanneer zou het eindigen?
"Maarja, " vervolgde ze, "daarvoor kom ik niet."
Zei ze, en ze glimlachte.
"Ik ga een feest voor je organiseren omdat je jarig bent." Zei ze.

Theodorus moest even nadenken, en besefte toen dat zijn 73ste verjaardag inderdaad om de hoek was! Het was het laatste waar hij dezer dagen aan had gedacht.
"Fien, wat ontzettend aardig van je!" Zei hij, en ook zijn gezicht werd gesierd door een glimlach.
Ze praatten nog even over het waar en wanneer ervan, en toen deed Theodorus de deur op slot, en liepen hij en Fien richting het centrum toe.
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Walter op 26 oktober 2012, 00:05:37
Toen Fien ophing dacht Walter snel na. Hij zou de feestruimte nog moeten legen en schoonmaken, maar dat was niet echt veel werk. Verder moest hij nog een tafel en genoeg stoelen voorzien, misschien zelfs de oude zetel die nog op de zolder stond. Maar die zou hij nooit op zijn eentje naar beneden kunnen halen, dus dat viel nog te bezien. Hij wist dat Fien zich met het eten zou bezighouden, dus daar moest hij zich al geen zorgen om maken. Hij vroeg zich wel af hoeveel volk er zou zijn... Hij hoopte maar dat Fien niet het hele dorp uitnodigde. Even had hij getwijfeld toen ze vroeg of ze zijn loods als locatie voor Theodorus' verjaardagfeest mocht gebruiken, maar toen had hij ingestemd. Hij mocht Theodorus wel, en bovendien zou het erg onbeleefd geweest zijn te weigeren. Walter besloot meteen even een kijkje te gaan nemen van de loods, om in te schatten hoeveel werk hij er aan zou hebben. Fluitend liep hij naar buiten. Een feest kon hij wel gebruiken. En hij was niet de enige, wist hij.
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Annie op 26 oktober 2012, 23:38:52
"Fien! Fien!" Annie dribbelde, zo snel als het lukte met de rammelende rollator voor zich uit, achter Fien aan die net voorbij was komen lopen. "Ik hoorde dat je een feessie geef!" Fien stopte en draaide zich om. Ze knikte. "Klopt Annie, voor Theodorus, hij is bijna jarig!" "Owh..." haperde Annie. Ze stond er even van te kijken. Ze had er nooit bij stilgestaan dat zelfs Theodorus weleens jarig zou zijn. En dat terwijl aan hem duidelijk te zien was dat hij al vele verjaardagen achter de rug had. Meestal wist ze het wel als er iemand jarig was, maar ze kon zich niet herinneren ooit iets over die van hem gehoord te hebben.
"Nou, ik zat dus te denken" ging Annie verder, "aangezien we geen bakker meer hebbe, zal ik een paar taarten bakken?" Ze ging ervanuit dat ze ook uitgenodigd zou zijn voor het feest.
"Tuurlijk!" riep Fien, ze stak haar duim op. "Prima plan, ik laat je nog weten hoeveel mensen er komen".
Tevreden liep Annie terug, de winkel in waar ze net naar onderweg was.  Behalve de gebruikelijke boodschappen, kocht ze vandaag extra veel bloem. Ze had niet alleen taarten te bakken, maar ook verse broodjes!  Die had Jake wel verdiend, die arme jongen droomde zo slecht. Ze kon hem 's nachts horen roepen en woelen.


Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Theodorus op 27 oktober 2012, 13:10:55
Theodorus was blij dat hij de afbakeningen van zijn winkel had gekozen te verlaten.
Het weer was goed, zijn verjaardag kwam er aan, en de verandering ten opzichte van de afgelopen dagen voelde verfrissend.
Rond lunchtijd schoot de gedachte zijn hoofd te binnen om een lekker warm broodje te halen, maar hij herinnerde zich snel genoeg dat de bakker niet langer bij hen was.
Hij had gelijk geen honger meer, en besloot de winkel binnen te stappen.
Daar zag hij Annie staan, en hij begroette haar.

Na nog een halfuurtje in het centrum rondgewandeld te hebben, besloot hij Walter te bezoeken.
Ten slotte zou het feest daar gehouden worden, en hij was er al een lange tijd niet geweest.

Hij trof Walter niet aan in zijn huis. Waarschijnlijk zou hij aan het werk zijn, in de loods, of op het land.
Theodorus besloot wat rond te lopen. Misschien, als hij Walter tegenkwam, zou hij hem kunnen helpen met het treffen van de voorbereidingen.
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: JakeBloom op 27 oktober 2012, 18:21:51
Wat moest hij doen?
Hij kon het lichaam hier niet zomaar laten liggen. Jake keek om zich heen, maar zag gelukkig niemand die het afschuwelijke voorval had gezien. In een verdwaasde roes pakt Jake het lichaam en begon het te verslepen richting de sloot. Halverwege bedacht hij zich echter. Waar kon hij een man van een meter tachtig kwijt? Jake besloot dat hij zijn vader het beste kon begraven. Hij ging op handen en knieën zittenen stak zijn handen in de vochtige aarde. Hij schepte de aarde weg en begon aan een graf voor zijn vader. Het eentonige werk deed hem langzaam beseffen wat hij voor problemen hij had veroorzaakt. Hoe kon hij nou iemand vermoorden? Maar nog belangrijker was, dat niemand er achter mocht komen. Jake moest het lichaam verbergen en hopen dat het nooit gevonden zou worden. Hoeveel mensen zouden zijn vader kennen? En wanneer zouden die merken dat hij verdwenen was? Jake had geen antwoord op die vragen, hij kende zijn vader immers niet. Zouden zijn vrienden weten van de zon die hij had? Zouden ze naar Jake op zoek gaan om hem te vragen of hij iets wist. Jake kon alleen maar verder graven terwijl hij zich dit afvroeg.
Na een uur was het gat groot genoeg. Jake pakte zijn vader en legde die in het gat. Hij begon het gat weer dicht te gooien en werd miselijk toen hij het doffe geluid hoorde van aarde die op het lichaam terecht kwam. Jake begon sneller te werken, hij moest er van af zijn. Toen de kuil weer dicht was stampte Jake de aarde aan. Er waren in dit perkje net nieuwe bloemen gezaaid dus op het hele stuk groeide niets. Jake zou later terugkomen om nieuwe bloemen te zaaien en niemand zou dan iets kunnen vermoeden. Hoe moest hij nou verder?


Jake was gaan lopen en uitgekomen bij het bloemenperkje waar zijn vader lag. De tulpen die Jake destijds had geplant groeiden hier allang niet meer. Inmiddels waren er struikjes neergezet. Daar aangekomen zonk Jake op zijn knieën en begon te huilen, terwijl hij aan zijn misdaad dacht. 'Ik moet iemand hierover spreken' dacht Jake. 'Ik kan dit niet meer aan'. Jake besloot toen hij daar zat alles te vertellen aan Annie. Misschien zou ze bang worden, hem het huis uit zetten en de politie inschakelen, maar misschien, en dat hoopte Jake, zou ze begripvol kunnen zijn en samen met Jake naar een oplossing zoeken.
Jake wist niet of er ooit een onderzoek naar zijn vader was ingesteld, ze waren in ieder geval nooit bij Jake langs geweest om hem te ondervragen. Maar hij was vastbesloten. Hij zou alles aan Annie opbiechten.

Onderweg naar huis hoorde hij vanEsmeralda dat er een feest georganiseerd zou worden voor Theodorus bij Walter. Jake was echter niet echt in de stemming voor een feestje
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Kaatje op 27 oktober 2012, 18:23:39
vandaag was het kaatjes eerste werkdag bij de winkel van esmeralda. ze had er zin in, wat een verschil, ze ging vrolijk naar bed en stond vrolijk op.  In de winkel poetste ze wat, en vulde de schappen bij. ze vond het zelfs gezellig om af en toe te kletsen met de mensen die binnen kwamen. maar toenjakebinnenkwam kreeg ze weer een rilling over haar rug, wat was er toch mis met deze jongen!?!
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Waldo op 27 oktober 2012, 18:57:06
Hoewel de dag niet erg spannend was begonnen, en Waldo nog gapend aan zijn tweede kop koffie zat, leek het allemaal toch nog interesanter te worden toen zijn telefoon begon te rinkelen. Een histerische Fien aan de andere zijde trachtte hem duidelijk te maken wat er gebeurd was en hoe ze Bas gevonden had. Hoewel het niet leek op een misdrijf zorge Waldo toch dat hij zo vlug mogelijk richting de plaats van het ongeval ging om potentiele aanwijzigingen te vinden.
Helaas leek het echt niets meer te zijn dan een 'ongeluk' en had de dood van Bas niets te doen met de andere vreemde gebeurtenissen. Na Fien dus gerustgesteld te hebben, en samen met haar gewacht te hebben tot de autoriteiten aanwezig waren gingen beiden weer verder. Het leek erop dat er een feestje te doen was bij Theodorus, wellicht geen stom idee om te bezoeken bedacht Waldo zich terwijl Fien weer enthousiast en opgewekt er vandoor huppelde richting de oude lenzenslijper. Zouden de moordenaars ook naar het feestje komen, om zich zo normaal mogelijk voor te doen? Of zouden ze verwachten dat Waldo dat dacht, en juist niet naar het feestje komen? Hmmmm...
In zijn overpijnzingen liep hij bijna Kaatje omver die esmeralda's winkel uit kwam lopen. 'Oh sorry!' riep hij uit terwijl hij met een indrukwekkende draai zich maar net om kaatje heen kon gooien. charmant kind is dat die kaatje schoot even door zijn hoofd heen voordat Waldo zijn gedachten weer terug gooide richting meer belangrijkere onderwerpen. Het was in ieder geval wel belangrijk dat hij op het feestje zou zijn had hij inmiddels besloten. En het zou sowieso een goede manier zijn om theodorus nog eens te ondervragen, de oude man leek meer te weten dan hij los liet
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Fien op 27 oktober 2012, 19:22:18
Onderweg naar Walter werd Fien geroepen door Annie. "Zal ik taarten bakken?"
Fien vond het een uitstekend plan en stak haar duimen op. Sowieso zouden Geertrui en Elisa een overheerlijke appeltaart bakken, die er bij iedereen wel in gaat.
Ze liep verder. Als het goed is zou Tante er al zijn met slingers en een cd-speler.
Het was weer een heerlijke zonnige dag in de herfst.

"Hee Walter"
"Hee Fien, ik heb de schuur al aardig opgeruimd. Wil je koffie? Tante is er al."
"Ja lekker, dan ga ik vast door. Ik wil meteen aan de slag!"
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Annie op 27 oktober 2012, 19:36:51
Annie had al haar receptenboeken uit de kast getrokken, op zoek naar de chocoladetaart die háár oma vroeger altijd voor haar verjaardag maakte. Toen ze klein was vond ze het altijd een typische oude-oma taart, maar nu vond ze hem heerlijk. Bovendien werd Theodorus ook oud, dus dat zou wel goed zitten.
Vluchtig bladerde ze door de stoffige boeken heen. "Ah daar issie, ZwarteWoudeKersentaart" las ze hardop. Voordat ze begon realiseerde ze zich dat ze nog kersen moest hebben voor die taart, de rest had ze al in huis. DUs liep ze nog even snel naar de winkel van Esmeralda.

----
(Ik stem dus niet op Jake)
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Walter op 27 oktober 2012, 20:56:23
Toen hij zijn loods verliet botste Walter bijna op tegen Theodorus, die blijkbaar al naar hem op zoek was. Theodorus vroeg of hij nog met iets kon helpen, maar Walter wees dat aanbod vriendelijk af. Het was zijn feest, dus hoefde hij natuurlijk niet mee te helpen. Even later was ook Tante er, om mee te helpen aan de voorbereidingen. Ze had slingers in allerlei felle kleuren mee, als versiering, en een cd-speler voor de muziek, aangezien Walter er zelf geen had. Hij had wel een oude platenspeler, maar of die nog werkte wist hij zelf niet eens.

Tegen de tijd dat Fien aankwam was het grootste deel van het werk was al gedaan. Walter begroette haar en bood haar een kop koffie aan. Nadat Fien weer was verdwenen om de laatste voorbereidingen te treffen nam Walter zelf ook een kop koffie voor hij in zijn zetel neerplofte. Hij had wel wat rust verdiend, vond hij.
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Tante op 27 oktober 2012, 23:42:36
Tante had eigenlijk helemaal geen zin om te helpen met het versieren en dergelijke maar ze had het immers beloofd dus ze moest wel. Ze had esmeralda nog gevraagd met haar mee te gaan maar die leek daar ook niet veel zin in te hebben. Ach, het zal wel snel gebeurd zijn. En als ze het echt op haar heupen kreeg, zette ze het gewoon op een zuipen!
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Nicolai op 27 oktober 2012, 23:58:06
Nicolai liep in de richting van Walter's loods. Fien had hem ingelicht dat daar het verjaardagsfeest voor Theodorus zou worden gehouden en Nicolai had zich bedacht dat Walter wellicht wel wat hulp kon gebruiken bij de decoratie. Hij vond het een goed idee van Fien. De sfeer in het dorp was zo grimmig de laatste tijd, een feestje zou voor wat afleiding zorgen.

Onderweg kwam hij Annie tegen.
"Heb je het al gehoord?" vroeg ze hem, enigszins buiten adem. "Bas is dood. Hij heeft zichzelf kapot gedronken."
Hier schrok Nicolai van en hij kreunde. "Niet nóg een dode. Er blijft zowat niemand meer over in dit dorp zo."
Annie knikte ernstig. "Ja, dus ik heb de taak van Bas maar overgenomen om een taart te maken voor Theodorus. Ik moet alleen nog even langs het winkeltje van Esmeralda om kersen te halen." Ze zag Nicolai een zuur gezicht trekken en voegde er haastig aan toe: "Ik heb de rest van mijn bakspullen in de supermarkt gehaald hoor."
"Het is al goed, Annie. Ik kan het mensen moeilijk kwalijk nemen dat ze ook wel eens elders spullen halen. Ik neem aan dat je vanavond ook op het feest bent?"
"Uiteraard."
"Okee, dan zie ik je dan."

"Walter, kan ik je nog ergens mee helpen?" vroeg Nicolai, toen hij de grote loods bereikt had.
Walter draaide zich om, het zweet op zijn voorhoofd. "Graag," verzuchtte hij. "Ik heb een hele zware stoel op zolder staan die ik zelf niet naar beneden krijg. Misschien wil jij...?"
"Natuurlijk, zeg maar waar hij staat."
Walter legde hem uit waar op de zolder hij de stoel kon vinden en Nicolai begaf zich naar de boerderij. Hij hoopte maar dat het niet zo'n massief eiken ding was als zijn oma vroeger gehad had.
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Morana op 28 oktober 2012, 15:45:40
Esmeralda stond nog tot laat in de avond in haar dorpswinkel. Er waren nog veel mensen die vandaag spullen kwamen halen op het laatste moment, Annie moest nog kersen hebben en de gezusters Berkenhout hadden nog flink wat appels nodig voor hun appeltaart. Voor de zekerheid bleeft Esmeralda dus maar laat open, want je wist nooit of iemand anders nog op het nippertje iets wilde halen. Het klingelende belletje van de deur rammelde en met een vriendelijke glimlach keek ze op. "Waar kan ik u mee van dienst zijn?" vroeg ze bijna automatisch, tot ze half verstijfd bleef staan. Een man met een kous over zijn hoofd stond voor haar en wees met zijn pistool richting de kassa. "Openmaken," gromde hij.
Zenuwachtig probeerde Esmeralda haar kassa te openen, maar hoewel het een handeling was die ze anders automatisch deed, lukte het gewoon niet doordat ze teveel stond te trillen. De man voor haar werd duidelijk ongeduldig en bedreigde haar extra door het pistool op haar hoofd te richten. "Schiet op, sta niet zo te treuzelen troel!"
Hoe ongelukkig was het moment dat de bezem die tegen de muur leunde op de grond viel. Van de klap schrok de man en haalde hij, onbedoeld, de trekker over. Een hard schot klonk en hij maakte dat hij zo snel mogelijk weg kwam. Zonder geld.

Hoewel Jake niet zo'n zin had in een feestje, had hij ook geen zin om in zijn eentje thuis te zitten. Annie was al weg naar het feestje voor Theodorus, dus helaas had hij niet zijn verhaal kunnen doen. In plaats daarvan zwierf hij over straat, om zijn gedachten op iets anders te krijgen. Het koude weer was eigenlijk wel welkom, even lekker afkoelen.

Liesje en Geertje vermaakten zich opperbest op het feest. Niet alleen hadden zij een appeltaart voor hun vriend gemaakt, ook hadden ze een klein schilderijtje voor aan de wand gekocht. Iets waarvan zij zeker wisten dat hij het zou waarderen en dat was gelukkig ook zo. Tot in de late uurtjes bleven ze gezellig borrelen, de sfeer was fantastisch en meerdere malen complimenteerden de zusters de organisatie van Walter en Fien. Hoewel de volgende dag op het nieuws zou verschijnen dat Esmeralda bij een beroving om het leven was gekomen en Jake van de weerwolven het slachtoffer was geworden, vermaakte iedereen zich nog in onwetendheid.

======
Esmeralda is gelynched, zij was weerhamster
Jake is gestorven in de nacht, hij was ziener
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Theodorus op 28 oktober 2012, 19:25:18
Theodorus kwam aan bij de loods, waar Walter juist naar buiten kwam.
Blij hem eindelijk gevonden te hebben, vroeg Theodorus of hij kon helpen met de voorbereidingen, maar het werd hem duidelijk gemaakt dat van de jarige, zoiets niet werd verwacht.
Walter was druk bezig, dus Theodorus groette hem vriendelijk, en ging weer verder.

Hij had nog een paar uur voor het feest zou beginnen, en besloot een mooie wandeling te maken door de velden, en het dorp, waar iedereen druk bezig leek te zijn. De meeste van hen zou hij vanavond weer zien, en dat soort dingen waren precies de reden dat hij die ochtend zijn winkel uitgelopen was. Glimlachend liep hij richting zijn huis, om even te rusten.

Een paar uurtjes later kwam hij weer terug bij de loods. Het was donker aan het worden, maar de plek was sfeervol verlicht.
Binnen werd hij gefeliciteerd, ontving hij kadootjes (vooral het kleine schilderij van Liesje en Geertje kon hij in zijn gedachten al zien hangen boven de schoorsteenmantel), en was er ontzettend heerlijk eten.
Het leek wel alsof het halve dorp het idee had gekregen om taarten voor hem te maken. Genoeg om een weeshuis mee te voeren!
Een van de taarten had zelfs 73 piepkleine kaarsjes erop, in alle kleuren van de regenboog. Theodorus straalde, en deed een poging om ze allemaal in een keer uit te blazen. Uiteindelijk kostte het hem drie ademteugen, maar hij slaagde.

Hij genoot die avond, en was zich nu pas echt bewust hoe dichtbij hij eigenlijk stond bij zijn dorpsgenoten, iets was hij zich de afgelopen jaren helemaal niet had gerealiseerd. Hij was ze, stuk voor stuk, ontzettend dankbaar.

Ook Waldo was er, en hij scheen meer reden te hebben om te komen dan puur en alleen het vieren van een verjaardag.
"Geniet je van je drankje, Theo?"
Vroeg hij, toen het feest goed onderweg was.
"Ja, zeker!" Antwoordde Theodorus, stralend.
"Mooi, mooi."
Ze praatten nog even over verscheidene cadeaus, en toen, eerst tussen neus en lippen door, over de ongevallen van de laatste dagen. Het gesprek verschoof steeds sneller daarheen. De man leek nog met veel vragen te zitten, maar Theodorus kon hem niet veel verder helpen.

Zo, na een lange avond, nadat alle gasten vertrokken waren en veel ervan waarschijnlijk al in hun bed lagen te slapen, bedankte Theodorus Walter hartelijk, en ook alle mensen die het feest georganiseerd hadden, en stapte hij met het schilderij onder zijn armen de kou in, onderweg naar huis.
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Theodorus op 30 oktober 2012, 18:18:29
Al wandelende, liep Theodorus alle gesprekken van die nacht nog eens door.
De mensen die hem feliciteerden, zijn hand schudden, gezellig met hem kletsten, onder het genot van een drankje...
Toch, de gebeurtenissen van de afgelopen dagen drongen overal door in het dorp, tot in de kleinste hoekjes, en zelfs het feest was niet afgeschut geweest.
Hij had mensen er over horen fluisteren, naar elkaar zitten kijken...
Mensen hadden elkaar ondervraagd, en Kaatje was erdoor (of die indruk had Theodorus in ieder geval) vroeger weg gegaan. Theodorus hoopte dat het wel goed met haar zou gaan.
Hij was zelf zelfs ondervraagd, op zijn eigen feest. Door Waldo.
Theodorus hoopte dat het dorp er snel uit zou kunnen komen.
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Walter op 30 oktober 2012, 18:21:21
Walter werd wakker en besefte meteen dat het al laat was. Dat zag hij aan de zon die door het raam in zijn slaapkamer straalde. Meestal was hij al op voor de zon. Maar hij was nu erg moe, en had helemaal geen zin om op te staan. Het was gisteren erg laat geworden. Nee, eigenlijk was het vandaag erg laat geworden, corrigeerde hij zichzelf. Maar het was wel heel leuk geweest. Voor het eerst sinds de dood van de oude burgemeester heerste er een ontspannen sfeer, en voelden de mensen zich weer een beetje veilig. En die taarten, god, wat waren die heerlijk. Alleen al door er aan te denken kreeg hij er weer zin in. Zo lag hij een tijd glimlachend in zijn bed, terugdenkend aan Theodorus' verjaardagfeest. Het was een groot succes geweest. Hij mocht niet vergeten Fien, Tante en Nicolai te bedanken voor het helpen met de voorbereidingen, en natuurlijk Annie en de zusters Berkenhout voor het eten.
Uiteindelijk besloot hij toch maar op te staan; Hij moest vandaag toch nog wel een beetje werken. Hij bedacht hij best kon beginnen met het opruimen van de loods. Dat zou wel even duren, gokte hij.
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Nicolai op 30 oktober 2012, 18:43:30
De ochtend na het feestje van Theodorus had het hele dorp een flinke kater. Niet van de drank (hoewel er ongetwijfeld ook wel mensen waren die teveel gedronken hadden), maar vanwege het feit dat er wederom twee dorpsgenoten om waren gekomen: Esmeralda en Jake.
De mensen keken naar Nicolai. Hij was toch de burgemeester? Moest hij dan niet eens actie ondernemen?
Nicolai zag de blikken en begreep ze ergens ook wel, maar hij kon toch ook niet alles alleen? Hij was echt wel met het probleem bezig, hij lag er 's nachts zelfs wakker van. Hij was wrevelig tegen Simon en tegen zijn personeel.
Hij wist dat het zo echt niet langer kon. Hij belde Waldo op. "Waldo, met Nicolai. Heb je een momentje? Ik wil even wat met je bespreken."
"Natuurlijk. Maar kan het over een uurtje? Ik ben nu nogal druk bezig."
"Dat is goed."

Een uur later trof hij Waldo in het dorpscafé waar ze afgesproken hadden.
"Waldo, het vordert het met je onderzoek?" vroeg Nicolai.
Waldo keek bedenkelijk. "Het lijkt wel alsof we geen steek opschieten," zei hij.
"Nee, dat idee had ik ook al." Nicolai zuchtte. "We kunnen dit toch niet zomaar over onze kant laten gaan?" Hij sloeg met zijn vuist op tafel, waardoor de glazen rinkelden. "Ik ga bij iedereen langs en dan zien we wel of daar nog iets uitkomt," besloot hij.
Hij stond op om een rondje door het dorp te gaan.

Het eerste huis waar hij aanbelde was dat van Liesje en Geertje, de twee oude dametjes. Hij werd hartelijk welkom geheten door de twee zussen en kreeg direct een stuk appeltaart met slagroom voor zijn neus.
"Je moet er nog van groeien he?" zei Liesje vergoelijkend.
Nicolai keek eens naar beneden naar zijn buik. "Veel groeien moet ik ook niet meer doen," bromde hij.
"Ach ja, je weet wat ik bedoel."
"En bovendien, wie zegt er nou nee tegen een stuk appeltaart?" Geertje schudde haar hoofd.
Nicolai zuchtte. "Ach, u heeft gelijk ook." Hij prikte zijn vork in de appeltaart en nam een hap. "Heerlijk!"
De zussen keken hem verheugd aan.
"Welnu, wat brengt u hier?" vroeg Liesje.
"Ik probeer meer uit te vinden over de vreselijke gebeurtenissen van de laatste tijd," antwoordde Nicolai nadat hij de hap appeltaart had doorgeslikt. Nooit met volle mond praten, had zijn moeder hem geleerd.
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Kaatje op 30 oktober 2012, 19:09:42
kaatje ging voor de eerste keer in heel wat jaren naar een feestje. Ze had er heel veel zin in, maar na de dood van esmeralda, ineens niet meer. Ze zouden haar wel allemaal vragen gaan stellen wat er nu van de winkel kwam.
Maar juist om die reden besloot kaatje toch te gaan. Misschien hadden ze wel wat tips en adviezen voor haar, en was er iemand die samen met haar de winkel draaiende zou kunnen houden.
Iedereen was heel aardig op het feest, maar Tante Waldo bleef maar vragen stellen waar Kaatje was geweest op de avond dat Esmeralda vermoord werd, wanneer ze haar voor het laatst gezien had en zo ging ze maar door en door. Kaatje werd er ongemakkelijk van en besloot uiteindelijk maar vroeg naar huis te gaan!
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Fien op 30 oktober 2012, 19:21:33
Ondanks alle nieuwe ontwikkelingen van de nieuwe dag, het feest gisteren was prima geslaagd.
Fien ontving hier en daar complimenten maar zelf zette zij vooral Walter in het zonnetje. Zonder zijn gastvrijheid was het niet gelukt!
Wat was het een pracht gezicht, hoe Theodorus de kaarsjes uitblies.
Fien had er verschillende foto's van gemaakt die ze buiten op de schommelbank bekeek op d'r fotocamera.
Misschien kon Annie ook even meekijken.
Ze pakte haar mobieltje. "Hallo met Fien, Ben je thuis? Ah oke. Ja kan ik even langskomen dan? Samen even foto's bekijken van gisteren? Prima, tot zo!"

Even later wandelde ze over straat langs het dorpshuis.
Daar zaten Nicolai en Waldo met elkaar te praten. Ze was wel nieuwsgierig waar het over ging.
Waarschijnlijk zou Nicolai zijn burgemeesterschap gebruiken om met de detective te praten over alles wat er gaande was in het dorp.
Ze schudde haar hoofd. Het was lastig om in tijden als deze positief te blijven maar het lukte haar.
Het viel haar mee dat ze niet bang was om te blijven. Er was een taak die ze voelde, een taak om te blijven. Voor alle mensen in Wakkerdam.

Annie stond al op de uitkijk.
Fien vertelde over wat ze zag in het dorpscafé en uiteraard stelde Annie haar een heleboel vragen daarover.
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Tante op 30 oktober 2012, 19:35:01
Hoewel het versieren van de ruimte Tante nog erg tegen had gestaan, was het feest zelf haar zeer goed bevallen. Ze had voor Theodorus een mooie wandelstok gekocht. Hij was inmiddels al aardig op leeftijd aan het raken en al beweerde hij zelf nog fit te zijn als een hoentje, af en toe zag ze dat hij nog amper de drempel van de wachtkamer over kwam.

Tijdens het feest werd er veel gedronken en gelachen, mensen poseerden en camera's flitsten. Tante dronk een glaasje sherry met Fien en babbelde wat met Annie en zelfs Walter, die ze normaal gesproken niet zo'n frivool persoon vond, spraak haar op een vriendelijke manier aan. Zou hier wat achter zitten?

Na het feest merkte ze dat iedereen goedgemutst naar huis vertrok en toen ze Theodorus nog eens een flinke pakkerd had gegeven was ze naar huis gewandeld. Onderweg hoorde ze ineens snelle voetstappen achter zich. Het beangstigde haar dat er na een paar minuten een moeizaam gehijg bij kwam. Ze begon iets sneller te lopen en juist toen ze wilde gaan rennen herkende ze de stem van Waldo 'Tante, Tante, je vergat je tas! En nu ik je toch spreek, wat vind jij eigenlijk van de gebeurtenissen in het dorp de laatste paar dagen?' Tante zuchtte. Hier had ze nu niet bepaald trek in na zo'n leuke avond. Ze wimpelde zijn vraag weg en zei dat ze dit gesprek een andere keer maar moesten voeren. Walter droop af en Tante snelde naar huis. 'wat een creep is het eigenlijk' dacht ze nog voor ze haar bed in stapte en in een wilde droom verzeild raakte.
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: MariekeMontac op 30 oktober 2012, 19:56:20
Het was al vroeg in de morgen maar Marieke drentelde al weer rond. Ze had het feest van Opa Theodorus gemist. En er waren weer 2 mensen dood. Zou Waldo er iets mee te maken hebben? Ze kijkt in het rond. Het is stil op straat. Verveeld gaat ze naar het park en klimt in de boom. Vandaar kan ze het hele dorp over zien. In de verte ziet ze mensen lopen maar ze let er niet op. Al had ze dat mischien beter wel kunnen doen. Langzaam doemelt ze in. Dan valt ze in slaap.
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Morana op 31 oktober 2012, 09:33:15
De burgemeester op bezoek, dat was nogal wat voor de dames Berkenhout. Meteen maakten ze van de gelegenheid gebruik om hem eens goed vol te stoppen met appeltaart. Tja, wie de moorden op zijn geweten had wisten ze ook niet. Maar toch vonden ze het wel raar dat Waldo, die erom bekend stond zijn zaken altijd met succes af te ronden, ook geen steek verder kwam. "Volgens mij moet u toch eens wat meer bij hem langs gaan," was de conclusie van Elisa. En zo waren er meer Wakkerdammers die Nicolai naar Waldo stuurden. Zijn conclusie was dan ook dat Waldo iets achter moest houden. Hoe kon zo'n goede detective nu niets in zijn onderzoek zijn opgeschoten? Dat was verdacht!
Daarom werd de nietsvermoedende Waldo om 18.30 bij zijn avondeten gestoord en weggeleid naar de verhoorkamer op het politiebureau. Het zou nog wel enige dagen tot weken kunnen duren tot het onderzoek naar hem afgerond zou zijn, dus niemand vond het verdacht dat ze daarna niets meer van hem vernamen..

Geertrui draaide zich langzaam om. Het bloed droop uit haar mondhoeken en haar ogen waren zo donker als de nacht zonder sterren. Achter haar lag het lichaam van Annie. Nu ze recht op Elisa af stapte, sloeg het hart van de goede oude vrouw een keer over. Haar adem stokte en met een schok schoot ze recht overeind in bed. Ze had even een paar minuten nodig om weer tot zichzelf te komen en spoedde zich toen naar de kamer van haar zus. Die lag gewoon lekker te slapen. Elisa schudde aan haar schouder om haar wakker te maken. "Geertje, Geertje, ik moet met je praten, wat ik nu gedroomd heb.." Ze deed haar verhaal en haar tweelingzus gaf haar een knuffel. "Oh Liesje, wat een nare droom, maar ga nu maar weer vlug slapen, alles is goed."
De volgende ochtend bleek dat niet alles zo goed was als Elisa had gehoopt. Annie werd inderdaad dood teruggevonden bij haar huis. Onbewust kreeg Elisa vervolgens kippenvel toen ze naar haar zus keek. Ze zou er toch niet iets mee te maken hebben gehad? Nee, het was een droom. Misschien wel voorspellend in het feit dat Annie gestorven was, maar haar zus zou zoiets nooit doen!

====
Waldo werd gelynched, hij was burger
Annie stierf in de nacht, zij was wraakengel
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Nicolai op 2 november 2012, 12:12:02
De dorpelingen hadden gehoopt dat met het verdwijnen van Waldo iedereen weer rustig zou kunnen slapen. Het tegendeel bleek helaas waar toen de volgende ochtend Annie dood gevonden werd, op bloedige wijze vermoord.

Elisa Berkenhout had die nacht een vreselijke droom gehad, ze stond nog te trillen op haar benen toen ze het Nicolai vertelde. Nicolai keek eens naar het oude besje. Ze wist dat het maar een nachtmerrie was geweest, maar toch was ze verschrikkelijk geschrokken.
"Misschien kunt u Fien vragen of zij u een massage kan geven, zodat u weer een beetje tot rust kan komen," stelde hij voor.
"Zou ze dat willen doen?"
"Vast wel. Heeft u haar telefoonnummer?"
"Nee, ik geloof het niet."
Nicolai diepte zijn mobiel op uit zijn broekzak en zocht het nummer van Fien. Hij schreef het over op een papiertje en gaf dit aan Elisa.
"Bedankt," zei Elisa.
"Geen moeite," glimlachte Nicolai.
Hij keek haar na toen ze wegliep, waarschijnlijk op weg naar huis om inderdaad Fien te bellen.

Hij zag Marieke uit een boom springen en een beetje ongelukkig terecht komen.
"Gaat het?" vroeg hij bezorgd.
"Ja hoor, alleen een beetje last van mijn enkel," kreunde ze.
"Laat mij er eens naar kijken?"
Marieke stroopte haar broekspijp op. Haar enkel begon al dik te worden.
"Hmm, hij zou gekneusd kunnen zijn. Het belangrijkste is dat het nu gekoeld wordt." Nicolai keek om zich heen. Waar zouden ze Marieke's enkel kunnen koelen?
"Mijn opa woont hier vlakbij," zei Marieke.
"Dat komt mooi uit." Hij hielp Marieke omhoog en samen liepen ze naar het huis van Theodorus. Nicolai belde aan. Hij hoopte maar dat Theodorus thuis was. Gelukkig ging al vrij snel de deur open.
"Goed dat u thuis bent," zei Nicolai. "Marieke is gevallen en ze moet haar enkel even koelen."
"Och arme, kind toch," zei Theodorus. "Kom maar gauw binnen."
Terwijl Theodorus Marieke naar binnen hielp, draaide Nicolai zich om. Hij was al laat voor zijn tandartsafspraak.
"Zeg burgemeester," begon Theodorus.
Nicolai draaide zich weer terug om. "Ja?"
"Denkt u dat we nu snel van die weerwolven af zullen zijn?"
"Ik hoop het," zuchtte Nicolai. "Ik hoop het."

Hij moest zich haasten om nog een beetje op tijd bij zijn tandartsafspraak te zijn. Maar het bleek dat er nog twee wachtenden voor hem waren, Walter en Kaatje. Ze praatten wat met elkaar; uiteraard ging het ook hier weer over de weerwolven en de dood van Annie. Kaatje had wallen onder haar ogen, waarschijnlijk had ze slecht geslapen, net zoals Nicolai zelf. De moorden hielden iedereen bezig en menig inwoner van Wakkerdam deed 's nachts geen oog meer dicht, uit angst onverwachts overvallen te worden door de weerwolven en het volgende slachtoffer te worden.
"Volgende," zei Tante terwijl ze deur van de praktijk open deed. "Nicolai, loop maar mee."
"Hee, wij zaten hier eerder," protesteerde Walter.
"Walter, dat je een half uur voor je afspraak al in de wachtkamer zit, betekent niet dat je ook een halfuur eerder geholpen wordt he?"
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Walter op 2 november 2012, 17:01:47
Walter zat ongeduldig te wachten tot het aan hem was. Het was weer tijd voor zijn controle. Toen Tante eindelijk naar buiten kwam om de volgende af te roepen, stond hij al half op voor Tante de tijd had om "Nicolai" te zeggen.
"Hee, wij zaten hier eerder!' protesteerde Walter boos. Daarmee doelde hij op zichzelf en Kaatje, die ook zat te wachten. Al bedoelde hij vooral zichzelf met "wij". Maar Tante wimpelde hem af, dus werd hij gedwongen om weer te gaan zitten. Waarschijnlijk zou hij hier nog een half uur zitten. Hij keek Naar Kaatje, tegenover hem, die haar mond niet had opengedaan. Hij hoopte maar dat zij ook niet voor hem aan de beurt was.
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Theodorus op 2 november 2012, 19:03:42
Het was weer ochtend, en voor de verandering (dat was nog steeds een leuk woord), besloot Theodorus maar eens uit te slapen, na de lange nacht, gisteren.
In ieder geval, deed hij een poging tot.
Hij was het zo verleerd, dat hij na een halfuurtje toch maar besloot op te staan.

Hij was nog maar net begonnen aan zijn kop koffie, toen er op de deur geklopt werd.
Hij keek om, richting de bron van het geluid.
Bezoek? Op dit uur?
Dat was vreemd.

Hij zette zijn koffie weer neer (die was toch nog te heet) en liep naar de deur om hem open te doen.
Aan de andere zijde stonden Nicolai, die sinds kort burgemeester was, en Theodorus' kleindochter, Marieke. Ze leunde tegen Nicolai aan, en keek of ze zeer had.

"Goed dat u thuis bent," zei Nicolai. "Marieke is gevallen en ze moet haar enkel even koelen."
"Och arme, kind toch," zei Theodorus. "Kom maar gauw binnen."
Marieke hupte de deur door, maar Nicolai bleef staan. Hij leek gehaast, maar Theodorus was toch benieuwd of hij misschien meer wist van de stand van zaken.
"Zeg burgemeester," begon Theodorus.
"Ja?"
"Denkt u dat we nu snel van die weerwolven af zullen zijn?"
Dit was de eerste keer dat Theodorus ze weerwolven noemde. Maar na elke nacht dat er mensen gedood waren weer, zag je het aan de wonden van de slachtoffers. Dit was geen gewoon roofdier. Dus gaf hij nu eindelijk toe aan het bijgeloof.
"Ik hoop het," zuchtte Nicolai. "Ik hoop het."
Maria help ons, dacht Theodorus.

Nicolai vertrok weer, en Theodorus sloot de deur en hielp Marieke de zitkamer in.
"Zo, ga maar zitten op deze stoel." Zei hij, terwijl hij een grote stoel met geborduurde kussens aanwees.
"Ik zal even wat ijs halen. Wat heb je toch gedaan, kind?"
Terwijl hij naar de vriezer liep, hoorde hij Marieke vertellen.
Over hoe ze in een boom had gezeten, en er uit was gevallen.
Over hoe ze gehoord had, dat deze nacht ook slachtoffers kende...
Gelijk dacht Theodorus aan de mensen die misschien wel kwetsbaar waren geweest na het feest verlaten te hebben. Wat er iemand misschien erg dronken geweest? Kaatje Was eerder naar huis gegaan, dus die had alleen door de straten gewandeld! Maar nee.
Annie was gestorven.

Allebei waren ze stil, en Theodorus liep met het ijs naar Marieke toe.
Hij legde het, in een washandje, op haar zere enkel.
Toen keek hij haar aan, en zei: "Maar je maar geen zorgen, mijn familie overkomt niks."
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Kaatje op 2 november 2012, 19:32:30
Kaatje was helemaal de kluts kwijt, wat gebeurde er toch allemaal in dit eens zo vredige dorp. Vandaag was ze zelfs een uur te vroeg bij de tandarts omdat ze totaal met andere dingen bezig was in haar hoofd. Terwijl ze daar zat kreeg ze totaal niets mee van wat er om haar heen gebeurde, totdat Walter boos iets zei. Het ging om Tante die was schijnbaar voor gedrongen. Kaatje kon het allemaal niets schelen die moest toch nog wel even wachten eer dat ze aan de beurt was.
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Walter op 2 november 2012, 19:38:27
Een half uur later zat Walter nog altijd te wachten, met Kaatje nog altijd tegenover hem. Waarom duurde het allemaal zo lang? Er moest wel iets heel erg mis zijn met Nicolai's gebit. Hij werd steeds maar ongeduldiger. Als Tante niet snel binnenkwam en zijn naam afriep zou hij het afbollen, besloot hij.
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Tante op 2 november 2012, 19:47:24
Tante werd wakker na de avond van Theodorus' verjaardags feest met een vreemd liedje in haar hoofd uit haar jeugd: 'Kaatje ben je boven?' 'ja meneer!' 'wil je wat beloven?' 'goed meneer!' Lan geleden dat ze naar zoiets uit haar vroege jeugd Terug dacht. Zou het komen door alle vaderlijke gesprekken die ze gister gehad heeft met Theodorus? Misschien. Misschien ook wel door de hang naar veiligheid en bescherming van ouderlijke figuren, aangezien er een steeds bedreigender sfeer in het dorp kwam te hangen! Wat zou er toch aan de hand zijn? Waardoor al die vreemde voorvallen? En hoe veel waren er al dood gegaan afgelopen tijd? Tante zat met haar handen in het haar!
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Fien op 2 november 2012, 19:47:56
Het was tijd voor een wandelingetje naar Elisa, de dame vroeg of Fien haar wilde masseren.
Fien had weer een pannetje soep gemaakt.
"Dan mag jij de volgende keer weer een lekkere taart maken." Zei Fien toen ze de pan overhandigde.
Nadat ze klaar was met masseren bleef Fien nog even kletsen met Elisa. Er was weer veel gebeurd in het eens zo rustige Wakkerdam.
"Weet je trouwens of Kaatje al een nieuwe baan heeft?"
Fien dacht na. "Ik weet niet, ze wilde solliciteren bij Esmeralda. Sindsdien heb ik haar daar niet meer over gesproken eigenlijk.
Ik hoop maar dat het goed gaat met haar, ze verstopt zich alleen maar. Ze zou iets moeten doen waar ze weer blij van wordt."
Elisa knikte.
"Nou ik ga er weer vandoor, ik kom de pan van de week wel een keer ophalen."

Fien liep naar huis langs de tandarts. De wachtkamer zag er vol uit.
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Nicolai op 2 november 2012, 19:58:52
Met een van pijn vertrokken gezicht kwam Nicolai de wachtkamer uit. Amai, dit was de reden dat hij zo weinig naar de tandarts ging (de laatste keer was anderhalf jaar geleden). Hij had nu ook niet willen gaan, maar Simon had hem gedwongen. Dus was hij toch maar gegaan. Maar oh wat had hij een spijt: 3 gaatjes had hij!
"Je moet echt beter poetsen Nicolai," zei Tante.
"Jaja," mompelde hij. Hij had het al zo vaak gehoord.
Toen hij weer in de wachtkamer kwam, zaten Walter en Kaatje nog steeds te wachten. "Sterkte," zei hij tegen Walter, die na hem aan de beurt was.
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Morana op 2 november 2012, 23:43:43
Elisa had een heerlijke massage van Fien achter de rug en tot haar verrassing had ze zelfs een pannetje soep gemaakt. Nadat ze er heerlijk van had genoten ging ze samen met haar zus nog even voor haar dagelijkse wandelingetje. Dat zou altijd blijven doorgaan, weer of geen weer. Of hoe ze het nu grappend onder de huidige omstandigheden noemden: weerwolven of geen weerwolven. Het onbehaaglijke gevoel dat Elisa in de ochtend had gehad bij het kijken naar haar zus was weggetrokken. Lekker gedachteloos haar haren laten uitwaaien in de wind, dat was nu het enige wat door haar hoofd ging. Ja, ze liep inderdaad weer eens zonder muts. Geertrui glimlachte naar haar zus. Natuurlijk had zij zich wel goed aangekleed, maar vandaag was het gelukkig niet zo'n koude herfstdag als eerder deze week. Het laatste stukje naar huis nam ook zij haar muts af om zich even lekker te laten uitwaaien.
Opeens rende Kaatje de hoek om: "Heelp!!! Iemand, mijn katten!" Van schrik liet Geertrui haar muts vallen in de modder en spoedde zich achter Elisa aan die Kaatje al direct was gevolgd. "Hier.. ," Kaatje leidde hen naar haar huiskamer, waar ongeveer acht kattenlijkjes lagen en de overgebleven katten vreemd kronkelden over de vloer. "Och arme...," Elisa gaf Kaatje een knuffel. "Het spijt me zo voor je. Hoe is het gebeurd?"
"Het lijkt.. het lijkt of ze vergiftigd zijn..," hulpeloos keek Kaatje hen aan. "Wie doet nou zoiets? " Met grote ogen keek ze de oude dames aan. Het viel Geertrui als eerste op dat Kaatje zelf ook een beetje bleek zag en vlak daarna braakte Kaatje plotseling. Het kon natuurlijk komen door de spanning en de al overleden katten, maar hier was meer aan de hand. Ook Elisa raakte in paniek en rende de straat op. "Help, Kaatje heeft hulp nodig, ze is waarschijnlijk vergiftigd.." Maar een dokter was niet in de buurt en het gif werkte snel.

Die nacht droomde voor de verandering eens Geertrui heel vreemd. Niet in zoveel detail als Elisa dat altijd had gedaan, maar ze droomde van een wolf die zichzelf bij de staart opvrat. Wat dat betekenen had en òf het wel iets te betekenen had..? De volgende dag werden in ieder geval Marieke en Theodorus dood gevonden. Opa en kleindochter in één nacht. Dit waren twee moorden die Elisa en Geertrui het meest zouden bij blijven. Hun goede vriend en zijn kleindochter gestorven, hun ochtendwandeling langs zijn huis zou nooit meer hetzelfde zijn.

====
Jullie lynchten Kaatje, zij was wijze burger
In de nacht stierf Theodorus, hij was beschermengel
Marieke stierf inactief, zij was weerwolf
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Fien op 4 november 2012, 17:22:29
Het was vroeg in de morgen. Fien was op zoek naar paddestoelen in het bos, om weer een soep te maken voor wie dan ook.
Koken was het enige wat haar afleiding gaf als ze zich niet goed voelde. En aangezien er weer van alles was gebeurd de afgelopen nacht, moest ze zo snel mogelijk iets om handen hebben. Verschrikkelijk...de dood van haar goede vriend, Theodorus. Een paar dagen geleden danste hij nog de Macarena op zijn manier en nu..Fien snikte. Ze liet haar mandje met paddestoelen vallen en begroef haar hoofd in haar gezicht.
De dood van Theodorus had haar aangeslagen, nog meer dan alle andere doden en verdwijningen. Theo was speciaal.
Ze zou voor hem ook iets doen, als symbool. Voor zijn graf straks. Het troostte haar, dat ze nog iets kon doen voor hem. Ze wist dat hij het zou zien waar hij ook zou zijn. Of was dat maar schrale troost. Ze geloofde in de natuur. In Moeder Natuur.

"Fien!"
Ze schrok en droogde haar tranen.
"Nicolai.." Zei ze zachtjes.
"Gaat het Fien?"
Ze schudde haar hoofd. "Niet echt maar ja, wat moet je. We moeten doorgaan he."
Nicolai bukte en raapte de paddestoelen bij elkaar en stopte ze in het mandje die hij oppakte.
"Ja meid, het is weer verschrikkelijk wat er is gebeurd."
Samen liepen ze verder, Nicolai hielp Fien mee met het plukken van paddestoelen. "Is deze goed?"
"Nee, laat die maar staan. Die zijn niet zo geschikt om een soep van te maken."
Fien vond het fijn dat Nicolai bij haar was. Ze voelde zich veilig.
"Kijk, deze lijkt echt op zo'n smurfenhuis." Nicolai wees naar een grote gele zwam.
Ze moesten allebei lachen.
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Walter op 4 november 2012, 22:13:09
Walter was zwaar aangedaan door de dood van Theodorus. Nog maar even geleden had die man in zijn loods zijn 73ste verjaardag gevierd. En nu was hij er niet meer. Walter zuchtte en draaide zich om, waardoor hij zicht had op die prachtige muur van zijn slaapkamer. Hij lag al de hele dag in zijn bed. Niks te doen, alleen maar denken. Maar even later werd het hem te veel. Hij kon het denken niet meer aan. Hij moest iets te doen hebben, zodat hij niet meer moest nadenken. Hij stapte uit zijn bed, kleedde zich aan en wandelde naar buiten. Hij had geen idee naar waar hij zou gaan; dat deed er ook niet toe. Dus liep hij een willekeurige richting in, en dacht niks.

Nicolai
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Tante op 4 november 2012, 23:03:42
De gehele dag had het kinderliedje in haar hoofd rondgespookt. 'Kaatje ben je boven?' Blegh!! Zelfs tijdens haar werk kon ze er maar niet vanaf komen. Hoe hard ze de muziek, die ze altijd via haar oortjes luisterde als het een rustige dag was bij de tandarts, ook zette met de meest grove, harde en opzwepende muziek, het hielp niet. Daarbij werd ze ook nog eens afgeleid door een telefoontje wat ze had gehad van Walter. "Nicolai, we moeten er iets tegen doen!" had hij gezegd. Ook had hij gevraagd of Tante zo snel mogelijk contact op wilde nemen met Fien, omdat deze belangrijke informatie voor haar zou hebben over de dood van hun goeie vriend Theodorus. "We moeten er achter komen wat er met Theo gebeurd is" zei Fien toen Tante haar belde. "Natuurlijk kennen we de berichten zoals deze de ronde doen in Wakkerdam maar het is gewoon niet pluis!" Tante en Fien spraken af om vanavond samen te komen. Fien zou Walter inlichten, die namelijk ook zo zijn bedenkingen had bij de gebeurtenissen van de afgelopen dagen.
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Nicolai op 5 november 2012, 18:09:07
Nicolai liep het bos in. Hij wilde even zijn hoofd leeg maken na het gruwelijke bericht van de dood van wederom 3 dorpsgenoten, en hij vond dat een wandeling in het bos hem altijd het beste hielp. Hij snapte echt niet wat er gaande was; wat was in hemelsnaam in de Wakkerdammers gevaren?!
Hij dacht terug aan enkele dagen geleden. Toen hadden ze nog een mooi feest voor Theodorus gegeven in Walter's loods en nu was Theodorus er niet meer.
Hij masseerde zijn slapen. Plotseling hoorde hij een geluid en hij stopte abrupt.
"Wie is daar?" vroeg hij achterdochtig.
Maar gelukkig was het Fien. Ze was paddestoelen aan het plukken en had haar mandje laten vallen.
"Ik help je wel," bood Nicolai aan.
Samen raapten ze de paddestoelen van de bosgrond.
"Sorry hoor, ik ben zo van slag," zei Fien.
"Je bent niet de enige," antwoordde Nicolai. "Zeg, wil je deze paddestoel ook hebben?"
"Nee die is giftig."
"Oh."

Samen liepen ze verder in een comfortabel stilzwijgen.
Nicolai probeerde de sfeer wat minder zwaar te maken en wees Fien op een kabouterhuisjes-achtige paddestoel, waardoor Fien moest lachen.
"Ik vind dat we bij elkaar moeten komen vanavond," zei Nicolai toen ze bijna weer in het dorp waren. "Het moet nu maar eens afgelopen zijn met al die doden."
"Wat kunnen we eraan doen dan?"
"Ik stel dat we een burgerwacht instellen die de straten kan patrouilleren, maar laten we daar vanavond met elkaar over overleggen. Wellicht hebben anderen nog andere ideeen. Vertel jij het ook tegen iedereen die je tegenkomt? Vanavond half 8 in het cafe."
Fien knikte en ze namen afscheid van elkaar. "Niet vergeten he, vanavond half 8 in het cafe," riep Nicolai Fien nog na. Fien stak haar hand op ten teken dat ze het gehoord had.
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Tante op 5 november 2012, 19:59:11
De gehele dag had het kinderliedje in haar hoofd rondgespookt. 'Kaatje ben je boven?' Blegh!! Zelfs tijdens haar werk kon ze er maar niet vanaf komen. Hoe hard ze de muziek, die ze altijd via haar oortjes luisterde als het een rustige dag was bij de tandarts, ook zette met de meest grove, harde en opzwepende muziek, het hielp niet. Daarbij werd ze ook nog eens afgeleid door een telefoontje wat ze had gehad van Walter. "Nicolai, we moeten er iets tegen doen!" had hij gezegd. Ook had hij gevraagd of Tante zo snel mogelijk contact op wilde nemen met Fien, omdat deze belangrijke informatie voor haar zou hebben over de dood van hun goeie vriend Theodorus. "We moeten er achter komen wat er met Theo gebeurd is" zei Fien toen Tante haar belde. "Natuurlijk kennen we de berichten zoals deze de ronde doen in Wakkerdam maar het is gewoon niet pluis!" Tante en Fien spraken af om vanavond samen te komen. Fien zou Walter inlichten, die namelijk ook zo zijn bedenkingen had bij de gebeurtenissen van de afgelopen dagen.
Titel: Re: Speltopic 262
Bericht door: Morana op 6 november 2012, 09:21:26
"Zeg, wil je deze paddestoel ook hebben?"
"Nee, die is giftig," antwoorde Fien. Ze had niet door dat Nicolai achter haar rug om de paddestoel toch mee pakte.

Half acht in het café. Het woord verspreidde zich door het dorp en ook Elisa en Geertrui gingen er naar toe. Fien had haar paddestoelensoepje meegenomen om uit te delen aan de dorpsbewoners. "Geef maar hier," bood Nicolai vriendelijk aan. Hij nam de pan soep van haar over en schepte het in de soepkommen die hij al had klaargezet. "Tante, Geertrui? Als jullie even willen helpen uitdelen?"
Elisa, Fien en Walter dachten er niets speciaals van en met een glimlach namen ze de soepkommen aan die voor hen werden neergezet. De eerste die zich wat draaierig begon te voelen was de oude Elisa. Ze pakte de hand van Geertrui vast en zei dat ze zich niet zo goed voelde. Die reageerde niet zo zorgzaam als anders, maar luisterde geinteresseerd naar de toespraak van Nicolai. Zijn woorden kwamen niet meer goed over in het hoofd van Elisa, ze kon zich er niet op concentreren. Wat zei hij nu? Transformeren ... gevaar geweken ... eindelijk van ons Het waren maar een paar woorden die tot Elisa doordrongen, maar genoeg om te weten dat het goed fout zat. Toen ze even erna bewiging onder haar hand voelde en een vacht voelde groeien op de arm van haar zuster, wist ze zeker dat het mis was. Maar ze kon er niets tegen doen. De soep had haar verlamd en langzaam voelde ze zich wegzakken. Vanaf de eerste dag dat ze de oude burgemeester dood hadden gevonden, had ze al iets vreemds aan Geertje gemerkt, maar ze had het nooit aan zichzelf willen toegeven en nu was het te laat. Langzaam kwamen de drie wolven op hun drie hulpeloze slachtoffers af en genoten van een feestmaal.

====
Walter werd gelynched, hij was burger
De slechtjes Tante (weerwolf) en Nicolai (Sjamaan) winnen en peuzelen nog heerlijk onze priester Fien op.