Nieuws

Zin in een potje weerwolven van wakkerdam?

Klik dan hier en meld je aan!

Welkom, vreemdeling!

Je kunt inloggen middels de velden hieronder, of jezelf registreren als je dat nog niet hebt gedaan.

Gebruikersnaam: Wachtwoord:
Pagina's: 1 ... 6 7 [8]   Omlaag

Auteur Topic: Speltopic 211 - Zwemmen of verdrinken? Nee 't is verdrinken of opgegeten worden!  (gelezen 15327 keer)

Linqy

Re: Speltopic 211 - Zwemmen of verdrinken? Nee 't is verdrinken of opgegeten worden!
« Reactie #105 Gepost op: 18 november 2011, 21:32:54 »

Die avond - Op het dorpsplein

Gillend en schreeuwend werd Robert op het podium gehesen. De dorpsbewoners waren het schavot beu en hadden speciaal voor deze situatie een haastig in elkaar getimmerde galg opgezet midden op het plein. Rondvragen had ertoe geleid dat Lion er nu van overtuigd was dat Robert de vorige avond niet op het plein was geweest toen alles tegelijk fout was gegaan. Zijn proces was kort geweest en de arme man had bijna geen kans gekregen om zich te verdedigen. Het touw van de galg werd om zijn hals geknoopt net op het moment dat de eerste manenstralen vanachter de wolken vandaan kwamen. De dorpsbewoners waren echter in zo'n opgewonden staat dat ze niet bemerkten dat het maanlicht niets deed met de arme Robert.

De plank werd onder hem uit getrokken juist op het moment dat een gigantisch monster midden tussen de mensen insprong. Er was geen tijd om Robert te redden want zijn nek was direct tijdens de val gebroken. Zijn lichaam hing al bewegingsloos aan de galg die voor hem was gebouwd toen Cornelis om zich heen begon te bijten. Zijn geliefde Robert, zijn enige verankering aan dit leven... dood! Het had ertoe geleid dat hij zich in de menigte stortte en Pim viel als eerste ten slachtoffer aan de woede van de weerwolf om het verlies van zijn partner. Terwijl de kaken om het hoofd van Pim sloten probeerde die zich nog te verweren door het geweer dat hij meedroeg af te vuren. De kogel raakte Cornelis echter niet maar doorboorde het hart van Benno die op een afstand angstig stond toe te kijken. De man viel bloedend op de grond en liet al snel het leven terwijl Pim door Cornelis aan stukken werd gescheurd. De andere dorpsbewoners kwamen te laat in actie om hem nog te redden maar het lukte hen wel om met hun nieuwe wapens, gesmeed van zilver, de weerwolf te doden voordat hij het plein weer kon ontsnappen. Gehuil doorbrak de nacht toen aan de rand van het dorp de overige weerwolven lieten merken dat ze rouwden om het verlies van een van de hunnen. En ook nu weer stormden enkele van de mannen weg voordat Lion de hoofden kon tellen, op weg om de andere weerwolven te verjagen. Die dag werd er een zoektocht georganiseerd. Iedereen trok het bos in op zoek naar sporen van de wolven. Nu ze de wapens hadden om hen te doden zou de jacht beginnen.



Samenvatting:

Jullie lynchten Luusiever (Robert). Hij was wisselaar. Zijn geliefde Inge (Cornelis) sterft met hem mee. Zij was weerwolf.
In de nacht stierf Prophet (Pim). Hij was jager en neemt Zabulus (Benno) met zich mee in de dood. Hij was sjamaan.

Nacht volgt morgenochtend (echt hoor, dit keer XD)
« Laatst bewerkt op: 20 november 2011, 12:15:05 door Linqy »
Gelogd

CoOkii

Re: Speltopic 211 - Zwemmen of verdrinken? Nee 't is verdrinken of opgegeten worden!
« Reactie #106 Gepost op: 20 november 2011, 13:39:06 »

Niels houdt het wapen dat hij zojuist in zijn handen heeft gekregen bibberend vast. Hij houdt niet zo van wapens, dat gaat allemaal zo snel. De dolk die hij zelf heeft gepakt vindt hij een stuk leuker, spannender en stoerder. De perfecte manier om zijn mannelijkheid te showen. Als hij met een groep andere mannen de bosrand nadert begint hij toch wel wat zenuwachtig te worden. Hij loopt als achterste van de groep, de mannen vonden dat een ‘ jonkie’ als hij beter wat achteraan kan lopen. Ze volgen een tijdje het bospad. Niels denkt aan de nacht ervoor. Hoe kan een normaal mens in hemelsnaam verliefd worden op zo’n afschuwelijke creatie als een weerwolf? ‘Au!’, Niels merkt niet dat de mannen opeens stil staan en botst zo tegen zijn voorganger op. Er klinken rare geluiden uit het bos. Niels wordt een beetje bang, hij houdt zijn dolk stevig vast. Ze lopen nu van het bospad af. Van ieder krakend takje, wat er nog al veel zijn in het bos, schrikt Niels. Hij houdt zijn dolk nu zo stevig vast dat hij kramp krijgt in zijn hand. Weer staan de mannen stil. Niels voelt dat ze in de gaten worden gehouden. KRAK! Een grote boomtak zet naar beneden. Niels voelt dat hij begint te zweten. De andere mannen lijken ook niet zo zelfverzekerd meer als een paar minuten geleden. Even is het doodstil, het lijkt of iedereen zijn adem inhoudt. De stilte duurt slechts een paar seconden langzaam keren de bosgeluiden weer terug, Niels hoort de wind weer langs zijn oren suizen en begint weer te ademen. Een van de mannen begint stoer te lachen. Iedereen doet mee.
Als de groep verder loopt ziet Niels een vage schim langs schieten. De rest van de groep ziet het ook en zet het op een rennen. Niels rent er achter aan, het lijkt wel alsof hij een adrenaline kick krijgt want hij is opeens wel erg snel. Het voelt alsof ze kilometers hebben gerent als de mannen te moe worden om verder te gaan. Niels heeft geen flauw idee waar ze zijn. Verslagen loopt de groep terug. Pas naar een twee uur lopen zijn ze weer terug op het bospad.
Niels is totaal uitgeput als ze terug zijn in het dorp, zijn lichaam lijkt volgestopt de zijn met lood en zijn voeten lijken uit elkaar te barsten. Hij gaat direct terug naar zijn huisje en pakt een boek.
Gelogd
Awesomeness.

Animo

  • Gast
Re: Speltopic 211 - Zwemmen of verdrinken? Nee 't is verdrinken of opgegeten worden!
« Reactie #107 Gepost op: 21 november 2011, 14:58:09 »

Norbert zat wederom op zijn fauteuil lusteloos te luieren. Hij had geen zin om op te staan, laat staan om terug in bed te kruipen. Het enige wat hij op dit moment wou, was een fauteuil-moment voor hem alleen: de zetel, hijzelf, en zijn luiheid, als één geheel. Versmolten in de roes der dromen. Ouderdom maakt de beenderen broos en moe, dat was hem al al te vaak opgevallen, laat staan tegengestoken.

Tekenen van de tijd, noemen ze dat weleens. Wat een belachelijke naam, tekenen van de tijd. Als er iets is wat de tijd tekent, is het wel levenservaring, geen spierpijn of broze knoken, laat staan luiheid. Dat is iets hoe je zelf bent, iets wat je zelf bepaald door je levensgewoontes. Als ik niet wou dat ik lui was, was ik wel actief geweest. Tabula rasa. Neem nu die ene gast, die Mark. Zo wil ik nog wel eens zijn. Zo wil ik nog wel eens rennen, als een bezetene, als een klein kind. In mijn jeugd heb ik veel gerend, maar God wou dat waarschijnlijk weet niet. "Dat mens rent te veel, laten we hem straffen met broze knoken!" En ziezo, nu zit ik hier... Ach, ik trek er me eigenlijk niets meer van aan. Wat kan ik ertegen doen? Niets. God heeft de bovenhand, en de mens heeft niet te zeggen. Wie weet wat hij allemaal met mijn vrouw uitspookt! Het is daarboven verdorie niets beter dan hier beneden. Niets!

Kuchend legde Norbert zich terug neer en sloot zijn  ogen. Hij wist dat het einde nabij was, dat hij niet langer vertrouwd werd, maar dat belette hem niet om zijn ogen te sluiten en nog even van de oneindigheid te genieten. "Mijn deur houdt ze wel tegen..."
Gelogd

Erik

  • Gast
Re: Speltopic 211 - Zwemmen of verdrinken? Nee 't is verdrinken of opgegeten worden!
« Reactie #108 Gepost op: 21 november 2011, 18:53:46 »

Die nacht kon de kleine Norbert niet slapen. Hij was erg geschrokken van wat hij had meegemaakt op zijn missie met Frederik en de andere kinderen. Frederik las hem nog een laatste verhaaltje voor het slapengaan voor en ging toen zelf ook naar bed. Het was immers al na middernacht en hij wist niet wat de volgende dag zou brengen. Hij liep naar zijn eigen slaapkamer, ging in bed liggen en knipte het licht uit.
Gelogd

Dragonfly

Re: Speltopic 211 - Zwemmen of verdrinken? Nee 't is verdrinken of opgegeten worden!
« Reactie #109 Gepost op: 21 november 2011, 19:21:08 »

Met een schok werd Lion wakker. Bloederige beelden van dode dorpsgenoten hadden hem in zijn dromen geteisterd en wakker doen schrikken. Ook Benno hoorde nu bij de groeiende groep recentelijk gestorven dorpsgenoten. En het ergste was nog wel, dat hij er achter was gekomen dat Benno gespioneerd had voor de weerwolven. Daarom presteerde hij het ondanks de algehele misère in het dorp nog vrolijk te zijn en liedjes te zingen, dacht Lion bitter. Van binnen werd Lion verscheurd door verdriet om Benno’s dood, één van de dorpelingen die hem het liefst was geweest, al had hij dat nooit teveel willen laten merken en kwaadheid. Kwaadheid dat zijn vriend hem verraden had.

Hij voelde zich bovendien eenzaam. Het viel hem nu pas op hoe weinig hechte banden hij met de dorpelingen had... Hij was altijd te veel op zichzelf geweest, merkte hij nu. Andere dorpelingen treurden samen. Hij echter, moest het in zijn eentje verwerker. Iets wat hem steeds zwaarder viel. Hij nam zich steevast voor, dat, als dit allemaal voorbij was, hij meer contact zou zoeken... En misschien, zelfs een vrouw zou zoeken. Voor het eerst in zijn leven besefte hij zich hoe graag hij zijn leven met iemand wilde delen...Zijn zorgen, zijn verdriet maar ook vooral zijn liefde.

Even beet Lion op zijn lip, om vervolgens zijn bed uit te stappen, naar het raam te stampen en het rafelige gordijntje voor het raam weg te rukken. Het was nog vroeg en het dorp leek nog kalm. Toch wist Lion dat er al mensen op zouden zijn. Mensen die net als hij, slecht sliepen. Lion trok schone kleren aan en draafde naar beneden, waar hij een mager ontbijt van een appel en snee brood opat. Het was nog maar 6 uur in de ochtend, dus vulde Lion de eerste tijd met het doen van het huishouden, iets dat hij al een tijdje zwaar verwaarloosd had. Zijn vuile kleding van de afgelopen dagen moesten nodig gewassen. Er kleefde bloed aan zijn kleding of het zag zwart van de roet…

Rond 8 uur had Lion afgesproken op het dorpsplein. Vandaag zou er een klopjacht zijn…Een zoektocht naar de overgebleven weerwolven. Uitroeien wilden ze ze! Het dorp zat vol haat tegen de weerwolven die slachtoffer na slachtoffer eisten. Op de weg naar het plein had Lion zijn pet een tikje omlaag gedaan, om zijn grauwe gezicht te verbergen. Het jagen maakte hem moe. Hij knikte naar de dorpelingen die hij tegenkwam en toen een grote groep zich had verzameld begon hij te spreken.

‘’Vandaag, maken we een einde aan de weerwolven! Rijgen we ze aan een zilveren speerpunt! Zoeken we net zo lang tot we vinden waar ze zich verschuilen. Wraak!’’ Riep hij. En er klonk instemmend gejuich.
Zijn eigen speer met zilveren punt stevig vastgeklemd ging hij voorop aan de mannen en vrouwen die zich hadden verzameld om op weerwolvenjacht te gaan. Grimmige, maar ook verdrietige gezichten… Nergens echter, kon hij Norbert ontwaren. Hij zag de man sowieso amper. De man leek amper bezig te zijn met weerwolven en zich slechts te bekommeren om zijn eigen natje en droogje. Nu Lion erover nadacht… Misschien was iemand die zo weinig angst voor de weerwolven had zelfs wel een weerwolf…
Gelogd

Gambit

  • Gast
Re: Speltopic 211 - Zwemmen of verdrinken? Nee 't is verdrinken of opgegeten worden!
« Reactie #110 Gepost op: 21 november 2011, 19:34:52 »

Er waren nog maar 7 dorpelingen over, het getal van de volheid, misschien moest het zo zijn, het water was in ieder geval gestopt met stijgen, dus voor verdrinken hoefden ze niet meer bang te zijn, nu alleen nog kijken wie erachter die moorden zat, niemand vertrouwde elkaar meer, de zeven huizen die nog over waren op het hoogste deel van het huis waren nu bezet door de overlevenden, maar ieder had zijn huis stevig gebaricceerd. Niemand liet ook maar iets los, alsof ze Anoniem door het leven gingen, het eten werd ook steeds schaarser, en dat ging ook nog een probleem worden, al zou er niemand meer vermoord worden, hoe kwamen ze hier weg en zorgden ze ervoor dat ze niet van de honger stierven ?

Allemaal zorgen waar Remy toch wel bezorgd over was, maar hij had gelukkig zijn geloof nog, hij mocht toch vertrouwen houden op een goede afloop? Wees niet bezorgd voor de dag van morgen, nou hij hoopte het maar.

1 afspraak stond in ieder geval nog wel steeds, en dat was dat ze klokslag 21 uur bij elkaar kwamen op het dorpsplein, om daar toch te beraadslagen wie van hen een moordenaar kon zijn, hij was benieuwd wie deze keer de klos werd, het gerucht ging dat het NORBERT wel eens zou kunnen zijn, de zwijgzame en stille man, die moest wel iets te verbergen hebben .....
Gelogd

CoOkii

Re: Speltopic 211 - Zwemmen of verdrinken? Nee 't is verdrinken of opgegeten worden!
« Reactie #111 Gepost op: 21 november 2011, 20:18:00 »

Niels kijkt op van zijn boek. Hij is zo moe dat zijn ogen zo'n beetje dicht vallen. Nog even besluit hij om het dorp door te lopen. Op zijn weg komt hij Norbert tegen. Niels groet hem en loopt snel verder. Hij vindt Norbert een beetje gek, hij snapt sowieso niet waarom iemand zijn zoon 'Norbert' zou noemen. Nee, hij vindt Niels stukken beter. Dit binnenpretje brengt hem even aan het glimlachen.
Gelogd
Awesomeness.

Linqy

Re: Speltopic 211 - Zwemmen of verdrinken? Nee 't is verdrinken of opgegeten worden!
« Reactie #112 Gepost op: 22 november 2011, 09:40:41 »

Huis van Norbert - Tijd van vertrek

Iedereen was klaar voor de jacht en het weinige dat nog restte van de dorpsbewoners had de wapenen gegrepen en zich voorbereid om hun wraak te gaan zoeken. Toen echter bleek dat Norbert niet aanwezig was en het blijkbaar niet nodig vond om te helpen zoeken vond iedereen dat hier maar één ding uit sprak. Norbert hoefde niet te zoeken naar weerwolven... omdat hij er zelf een was. Hij gebruikte zijn ouderdom enkel als excuus om niet langer zich onder de dorpelingen te hoeven begeven nu zoveel van zijn soortgenoten waren gestorven. Daarom werd er besloten dat ze even "gezellig" op bezoek zouden gaan bij oude Norbert voordat ze vertrokken op jacht. Lions blik was kalm en vastberaden toen ze het huis van Norbert naderden. Hij was moe, de lasten wogen zwaar op zijn schouders en de eenzaamheid maakte dat hij niet langer open kon staan voor inbreng van anderen. Hij had zich teruggetrokken in zichzelf en al leidde hij de rest wel voelde hij zich toch niet met hen verbonden.

Ook Norbert zou geen proces krijgen, aangekomen bij zijn huis wachtten ze niet of de man naar buiten zou komen. Ze wachtten zelfs niet eens om te zien of hij thuis was. Elk van hen liet een fakkel ontbranden die ze snel gemaakt hadden van enkele takken en met olie doorweekte lappen. De fakkels werden door de ramen naar binnen gegooid en op het dak van het huisje gelegd. Al snel wakkerden de vlammen lustig en verdween het huisje in een muur van rook en vuur. Iedereen dacht dat niets in die brand zou kunnen overleven totdat ze een woeste schreeuw hoorden. De oude Norbert was blijkbaar niet zo oud en broos geweest als gedacht want de deur van het huisje werd met een gigantische klap eruit gebeukt en Norbert kwam naar buiten gestormd. De vlammen hadden hem al te pakken en de man stond in lichterlaaie, maar voordat hij aan het vuur bezweek kreeg hij wel Remy nog te pakken. Ook die werd door de vlammen gegrepen, maar niemand durfde hem te helpen zolang Norbert hem nog vasthield. En zo ging het tweetal gillend en schreeuwend op in de vlammen terwijl de andere dorpelingen toekeken. Die lieten vervolgens de verkoolde lichamen achter en trokken verder in het bos. Wel hadden ze voor de zekerheid het hart van Norbert nog doorboord met een zilveren dolk en het hoofd van de beiden doden afgehakt, voor het geval dat.

Lion had besloten dat de zoektocht in het bos verder zou gaan. Alles zou worden afgezocht zodat ze zeker wisten dat ze weer veilig waren. Zijn hart vertelde hem dat zijn dorp nog niet veilig was.


Samenvatting:
Animo (Norbert) werd door jullie gelyncht. Hij was weerwolf.
Gambit (Remy) stierf in de nacht. Hij was grafdelver.
Gelogd

Dragonfly

Re: Speltopic 211 - Zwemmen of verdrinken? Nee 't is verdrinken of opgegeten worden!
« Reactie #113 Gepost op: 23 november 2011, 19:26:45 »

Ze hadden gelijk gehad. Norbert’s menselijkheid was al een tijdje uit hem verdwenen. Toen hij een stukje van zijn huisje vandaan in elkaar zakte en stierf door de gretige vlammen die hem omhulden, was zijn lichaam veranderd. In dode staat had het zijn wolfsheid niet kunnen verbergen. Met haat in hun harten hadden de dorpelingen het hart van de man die ze in het verleden allemaal wel vriendelijk toe hadden geknikt, of hadden geholpen met boodschappen doorboord met een zilveren staak. Ook hadden ze de hoofden van de dode lichamen afgehakt. Lion had toegekeken.

‘’De bossen in!’’ Riep hij naar de dorpelingen toen ze klaar waren. En de stille stoet was hem gevolgd. De hele verdere dag hadden ze in het zompige bos rondgestruind. Op zoek naar weerwolven of naar aanwijzingen wie er weerwolf kon zijn… Ze hadden weinig succes gehad, maar op een gegeven moment meende Lion ergens iets wits op de grond te zien. Hij maakte zijn vinger nat en wist zo een beetje van het witte poeder op te pakken. Meel…Was wat door zijn hoofd schoot. Terwijl de verder vruchteloze zoektocht nog een tijdje voortging bleef het meel door Lion’s hoofd spoken.

Mark Kessels was de naam die door zijn hoofd bleef spoken. De man was bakker, werkte als vanzelfsprekende veel met meel. Maar hij was nu ook gewoon aanwezig in de stoet en leek actief als alle anderen om een weerwolf te vinden… Bovendien wist Lion zich te herinneren dat Mark zijn twijfels jegens één van de inmiddels gestorven weerwolven eens geuit had, dat zou een weerwolf toch niet doen? Maar ook toen het donker was en de dorpelingen de zoektocht hadden opgegeven en Lion in zijn huisje met een kaars aan in zijn oude fauteuil zat had de gedachte zijn hoofd niet verlaten.

Bijna de hele nacht had hij gepiekerd. Hij had ’s nachts de slaap die hem steeds weer in zijn macht probeerde te krijgen getracht te overwinnen en hield zijn oren gespitst. Op een gegeven moment werd de stilte verbroken. Er klonk gehuil in de bossen… Maar, ditmaal klonk het als het gehuil van één wolf in plaats van meerdere… Zou het waar zijn? Was er nog maar één? Zou het dan bijna voorbij zijn of juichte hij te vroeg? Langzaam dommelde hij in de oude stoel in slaap, zijn gedachten nog bij Mark. Toen hij wakker werd, stijf van het slapen in de ingezakte stoel, wist hij het bijna zeker. Mark moest wel de laatste weerwolf zijn! Lion trok vlug zijn kleren aan en stapte zonder ontbijt naar buiten. Hij sloeg de deur van zijn huisje achter zich dicht en bekommerde zich er niet om hem op slot te doen. Er was niet veel te halen bij hem. Het was een bijzonder mistige, vochtige dag en Lion kwam niemand tegen op zijn weg naar de bakkerij van Mark toe. Vochtdruppeltjes bleken plakken in zijn wenkbrauwen en haren. Toen hij de bakkerij bereikt had kwam hem een heerlijke geur tegemoet… Lion echter besteedde er geen aandacht terwijl hij op de nog gesloten deur van de bakkerij bonsde.

‘’Mark, doe open!’’ Riep Lion.

Het duurde niet lang of het verwonderde gezicht van Mark deed open.

‘’Wat is er aan de hand?’’ Vroeg hij verwonderd, toen hij Lion zag staan.

Lion stapte zonder te vragen lang Mark heen de bakkerij in. Hij trok de deur achter zich dicht. Mark liet het over zich heen komen en bleef Lion vragend aankijken. ‘’Houd je het nog een beetje vol, dat dubbelleven? Lijkt me zwaar hoor. Dag en nacht bezig met het beramen van de moorden van al je mededorpelingen! Mensen met wie je opgegroeid bent, die je liefhebben… Die je dag in dag uit bediend hebt in je bakkerij. Doet het je dan niets? Heeft het monster in je jouw menselijke kant geheel uitgemoord?’’ Siste Lion Mark toe.

Er gleed een schaduw over Marks gezicht. ‘’Ik ben het niet! Je zit verkeerd.’’ Riep hij.

‘’Ohja, verklaar dan eens hoe het komt dat ik gisteren in het bos meel vond? Terwijl jij toch echt áchter mij liep en niet voor mij? Je was al eerder in het bos geweest hè?’’ Zei Lion.   

Even leek er een gele gloed over de ogen van Mark te gaan. Lion schrok. Had hij het zich verbeeld? Toen leek Mark weer zijn oude zelf te zijn. ‘’Ga naar huis, neem wat slaap, je bent moe, je bent deze druk op je schouders niet gewend en haalt je waanideeën in je hoofd. Was ik niet degene die Adelinde aanwees als weerwolf? Dat had ik heus niet gedaan als ik zelf wolf was.’’ Zei hij sussend.

Lion kneep zijn ogen tot spleetjes en liet zich door Mark naar buiten voeren. Hij liep de straat uit, uit het gezicht van Mark. Slapen ging hij echter niet…Hij zou zorgen dat de laatste weerwolf uit hun dorp verdween en hij zou met de overgebleven dorpelingen zijn dorp weer opbouwen. Het water begon al langzaam te zakken… Ze kwamen er wel. Even glimlachte hij… Hij had niet geweten dat hij dít kon…Dit en veel meer, dat zou hij zijn verdere leven bewijzen.  Hij zou léven… Dit moest ergens goed voor zijn geweest... Hij zou zich niet meer verstoppen in zijn kaarsenmakerij, mensenschuw en nors. Hij zou zich onder de mensen mengen, liefhebben en lachen. Het laatste lid van zijn familie, zijn vader, mocht dan al een tijdje gestorven zijn, hij zou een nieuwe familie om zich heen vormen!
Gelogd

MvM

Re: Speltopic 211 - Zwemmen of verdrinken? Nee 't is verdrinken of opgegeten worden!
« Reactie #114 Gepost op: 24 november 2011, 19:14:10 »

Bakker Mark reageerde vrij rustig op de beschuldigingen van burgemeester Lion. Maar diep van binnen was hij diep, diep geschokt dat onze burgemeester dat zou kunnen denken. Waarom zou Mark zijn eigen klanten vermoorden???
Gelogd

Erik

  • Gast
Re: Speltopic 211 - Zwemmen of verdrinken? Nee 't is verdrinken of opgegeten worden!
« Reactie #115 Gepost op: 24 november 2011, 20:36:50 »

Frederik ging buiten weer even buurten. Hij sprak met de burgemeester die zijn verdenkingen uitte richting Mark Kessels. Frederik wist deze beschuldigingen niet echt een plaatsje te geven. Hij vertrouwde Mark eigenlijk wel...
Gelogd

CoOkii

Re: Speltopic 211 - Zwemmen of verdrinken? Nee 't is verdrinken of opgegeten worden!
« Reactie #116 Gepost op: 24 november 2011, 20:44:04 »

Niels loopt door het dorp. Hij kijkt alleen maar naar de grond en telt de stenen. Drie stenen, vier stenen. 'Kijk uit!', Niels loopt recht tegen een stenen muur aan. Hij balandt zo vol op zijn achterwerk. Als hij omkijkt ziet hij wat lachende mensen. Ander hen is Lion. De burgermeester probeert zijn lachen in te houden maar Niels ziet dat dat niet echt lukt. Schamend rent hij terug naar zijn huisje.
Gelogd
Awesomeness.
Pagina's: 1 ... 6 7 [8]   Omhoog