Nieuws

Schrijf je nu in voor spel 548. Dit spel is voor iedereen die wel eens de discussie op één plek wil houden. Enkel het discussietopic!

Welkom, vreemdeling!

Je kunt inloggen middels de velden hieronder, of jezelf registreren als je dat nog niet hebt gedaan.

Gebruikersnaam: Wachtwoord:
Pagina's: 1 ... 9 10 [11]   Omlaag

Auteur Topic: Speltopic - So the story continues...  (gelezen 17531 keer)

Falsifica

Re: Speltopic - So the story continues...
« Reactie #150 Gepost op: 4 april 2012, 18:46:48 »

Blue boerde, “burrrrp!” en gooide het zoveelste blik in de vuilnisbak. Zijn kop werd groen, misschien was het eentje te veel? Hij rende naar de vuilnisbak en leegde zijn maag. Nuzleaf gaf hem een schouderklopje en grinnikte. Als Red hier was, zou hij zich kapotlachen. Maar hij was gescheiden van Red, en dat beviel hem totaal niet.
Daarna kwam zijn Meditite aanlopen met een flesje water. Het was wel duidelijk dat hij die smerige smaak uit zijn mond moest krijgen. Oh oh als die camera’s hem maar niet gezien hadden. Dat zou nog voor problemen kunnen zorgen. Onder invloed battlen, awesome!

In de verte kon hij Billy zien. Hmpf dus die aap was ook nog steeds aanwezig, was een geniepige gedachte van hem. Hij was niet zo vriendelijk als hij buikpijn had.
“Billy!” riep hij, wankelend en ongemakkelijk. De trainer keek naar hem, en kon inschatten dat Blue niet veel kon maken in zijn algemene staat momenteel.

“Nu! Nutz! Aanvallen!” riep Blue. Nutz rende het veld op, fullspeed. De Larvesta van Billy bewoog zich langzaam over het veld. “Ha!” Billy leek van Blue’s stemming te genieten. Rook kwam uit de neus van het beestje. “Oh nee!” riep Blue angstig. Toen de vuurstraal uit de mond van het beestje spoot. Nutz werd geraakt, supereffectief. Knalde van het veld tegen de muur. Baksteen na baksteen, rots na rots, alles viel op Nutz toen hij met een plof de muur verbrijzelde. Bijna volledig uitgeteld met een knal. Maar het verschil in level was goed te voelen. Kwaad stond hij op, het stof viel van zijn voetjes. De ogen van het beestje gingen zwart.
De grond om hem heen vervormde. Bloemen schoten uit, bladeren verzamelden zich. Het gras was nog nooit zo schoon en groen. “Natuur kracht!” riep Blue. Nutz sloot zijn ogen, en toen die plots open sprongen, kwam er een intense schotgolf over het veld. De schotgolf vloog richting de Larvesta, Overdonderde. Overwon.
Larvesta was uitgeteld, Nutz had op het nippertje gewonnen.

Maar de pokemon, Surskit, die erna tevoorschijn kwam. Werd Nutz duidelijk te veel, dus werd hij teruggeroepen door Blue. Die voelde daarna in zijn jas, waar had hij de andere pokemon gelaten? Nadat alle jaszakken gevoelt te hebben, brak de angst toe. Waar waren zijn pokeballs? Zijn tas! Ohja, zijn tas dus. In zijn rugzak lagen de andere 2 ballen klaar.

“Medi!” en een opgefokte Meditite kwam tevoorschijn. Klaar voor de aanval. Altijd even tegenstrijdig, Meditite hoorde een symbool van balans en vreedzaamheid te zijn, maar het tegendeel overheerste. Hij was het symbool van een shiny pokemon. Het was Blue nog nooit opgevallen, pokemon hadden speciale kleuren. Maar met de hele kleine kans van misvorming konden de kleuren anders zijn. Zwart kon wit zijn. Blauw grijs, groen oranje. Zijn meditite was niet blauw, of nou ja, alleen in totale rust. Maar zijn meditite was knalrood, gevaarlijk rood. Rood van woede of rood van zichzelf, dat wist hij dan even niet.

“Medi! Pak ‘m!” riep Blue. En de Meditite vloog erop af. Totaal gefocust op de Surskit. “Verwarring!”
De Meditite verloor zijn focus even, maar het lichaam van het beestje begon te zweven. Maar een snelle aanval van Surskit schoot het beestje gelijk uit de lucht. Op de grond. Uitgeteld. Misschien ook niet genoeg rust van eerdere gevechten gehad. Het enige wat nu nog overbleef was zijn wailmer. Ach, waarom ook niet. Stomzinnig voelde hij weer in zijn jas. Maar hij moest in zijn tas zijn.

“Wailmer!”
De tijd daarna was niet eens interessant op te schrijven, zijn wailmer werd gewoon afgeslacht. Gezien het beestje nog steeds niet veel meer dan splash kon doen. Het beestje was net zo zinloos als Red’s magikarp. Falend dus.

Na het gevecht raapte hij de wailmer van de grond met zijn pokeball. Het was goed zo, hij had duidelijk verloren. Met een biertje in de hand ging hij nu eindelijk op zoek naar Red. Waar was zijn vriend gebleven?



Stem: Himan
Sidenote: Hehehe goodluck met die woorden zoeken xD


Pokemon:
Nuzleaf – lvl 16
Meditite – lvl 5
Wailmer – lvl 5
Gelogd
"You can always trust a dishonest man, to be dishonest. It is the honest man you should not trust, for you never know when he would be dishonest."
- Captain Jack Sparrow

IJskonijn

  • Gast
Re: Speltopic - So the story continues...
« Reactie #151 Gepost op: 4 april 2012, 18:57:27 »

C3

Sammy heeft de hele dag lopen ronddwalen. Hij zag de schitterendste Pokémon voorbij komen, maar bij geen eentje had hij het gevoel of de kans er eentje te pakken. Moedeloos had hij zelfs een paar Pokéballs verspild, maar geen enkele Pokémon sloot zich bij hem aan. Frustrerend, maar hij vond het niet erg. 's Werelds beste Pokémontrainer zou hij toch niet meer worden, maar hij kon natuurlijk wel blijven proberen om erg zijn best te doen. In de verte zag hij de zee. De blauwe zee die zijn aanblik trok. Als morgen de zon opkomt, zou hij daarheen gaan. Zo niet, dan was het toch een fantastisch avontuur. En hij kroop vervolgens dicht tegen Mudkip aan.

C3
__________________________________________________
Lvl 10 Mudkip (water)
Lvl 8 Gible (dragon/ground)
Lvl 5 Cyndaquil (fire)

Mijn stem gaat voor de zoveelste keer naar Himan/Muz
Gelogd

Relaed

  • Gast
Re: Speltopic - So the story continues...
« Reactie #152 Gepost op: 4 april 2012, 19:04:11 »

C3

Vermoeid van het toernooi liep Owen de arenapoort uit. Hij was dan wel niet door naar de volgende ronde, de ervaring was mooi geweest. Zijn eventuele nieuwe vriend Gary had het wel gehaald, en Owen was blij voor hem. Achter hem zag hij de andere verliezende trainers ook langzaamaan aanstalten te maken om te vertrekken, de finaleronde zou achter gesloten deuren plaatsvinden. Zoveel teleurgestelde trainers bij elkaar kon alleen maar leiden naar nieuwe Pokemonbattles, iets waar Owen met een beperkt team van drie Pokemon geen zin in had. Hij versnelde zijn pas om voor het donker zijn andere Pokemon bij het Pokecenter op te halen.
Hangend aan de klauwen van Pidgey gleed Owen door de lucht over het water, het kleine eiland achter zich latend. De ervaring bleef uniek. Owen had het gevoel dat het avontuur van Satoshi binnenkort voorbij zou zijn, maar dat er nog iets spannends in petto zat. Hij zou zijn Pokemon hard nodig gaan hebben als hij als winnaar uit de wedstrijd wilde stappen. Hij dacht nog even terug aan Gary, die nu waarschijnlijk aan het strijden was. Zij zouden elkaar vast nog moeten treffen voor het einde. Het Pokemoncenter doemde op. Owen vloog zijn volledige team tegemoet.

C3>B3>B2

Lvl 11: Pidgey (Flying/Normal)
Lvl 9: Chikorita (Grass)
Lvl 9: Mantyke (Water/Flying)
Lvl 6: Growlithe (Fire)
Lvl 6: Gastly (Ghost/Poison)
Lvl 6: Sneasel (Dark/Ice)

Stem naar: Himan/Muz
Gelogd

Wazigekip

Re: Speltopic - So the story continues...
« Reactie #153 Gepost op: 4 april 2012, 19:15:53 »

C3

Zoals hij eigenlijk wel had verwacht lag Taiki uit het toernooi. Tijd dus om naar huis te gaan. Zijn pokemon die hij hier op het eiland had gevangen was hij wel van plan om te houden. dus moest hij eerst langs het pokecentrum gaan om zijn Seel op te halen. Hij had eigenlijk niet echt haast dus besloot hij om deze keer maar gewoon rustig op zijn dooie gemak te lopen. Dan kon hij tenminste nog wat genieten van de mooie natuur hier. In de stad waar hij woonde was bijna alles volgebouwd. Alleen voor de huizenrijen lagen soms wat tuintjes.

C3 > C2
___________________________________________________

Mijn stem gaat naar himan/Muz.

Level 13 Tepig
Level 9 Blitzle
Level 6 Swinub

Computer:

Level 6 Seel
Gelogd

Stefano

Re: Speltopic - So the story continues...
« Reactie #154 Gepost op: 5 april 2012, 11:25:14 »

Nacht 6

Gelaten aanschouwde Satoshi de deelnemers. Blue was als overwinnaar uit het toernooi gekomen, maar de wijze waarop ze hun Pokémon behandelden was om misselijk van te worden. De woorden 'liefde' en 'vriendschap' vulden de ruimte, terwijl sommigen hun Pokémon zelfs een knuffel gaven. Satoshi moest zichzelf in bedwang houden om zijn lunch niet terug naar boven te laten komen. Zijn handlangers onder de trainers waren duidelijk niet in staat te doen wat van hen verwacht werd, hij zou zelf in actie moeten treden. Terwijl de vier finalisten de zaal verlieten opende Satoshi de luchtsluis naar zijn geheime commandocentrum, waar hij met zijn vlakke hand op de rode knop sloeg. Operatie GXF93 werd volledig tot ontplooiing gebracht. Met zijn handen achter de rug gevouwen staarde Satoshi afwachtend naar het grote scherm dat de hele wand in beslag nam...


Een luid gezoem deed Muz opgeschrikt rondkijken. Hij was sowieso al niet zo'n fan van Beedrill, maar aan het volume van hun geluid te horen moest er een hele zwerm op hem afkomen. "Het zou toch niet... Nee, dat kan niet! mompelde hij stilletjes voor zich uit. Als voorzorg nam hij snel zijn Pokéballs en liet Vanillite, Bronzor en Sableye verschijnen. Aan Goldeen had hij hier op het land niet zo veel... Terwijl de seconden langzaam vooruit kropen, werd het nijdige gezoem luider en luider. Het duurde dan ook niet lang voordat een donkere wolk de zon verduisterde. De Beedrill hadden hem gevonden, en het zag ernaar uit dat ze elk ogenblik konden aanvallen. "Verduiveld, Satoshi heeft het virus verspreid... Vanillite, Bronzor, Sableye, val aan!" De Pokémon wilden wel, maar door de overmacht aan Beedrill lagen ze even later uitgeteld op de grond. Ook Muz zelf lag al snel op de grond, overdekt met steken. De Beedrill lieten hem voor dood achter en verdwenen. Muz gaf zichzelf nog een kleine kans, dus begon hij zich naar het Pokécenter te slepen. Een luid gegrom deed echter zijn laatste hoop vervliegen. Een gigantische Mamoswine stond voor hem, de slagtanden in de aanslag. Zijn mond opende zich nog in een geluidloze kreet, voordat hij verpletterd werd onder de gigantische Pokémon.


Met een glimlach op zijn gezicht merkte Satoshi hoe Muz verslagen werd. Hij had veel van de jongen verwacht, maar hij had hem net als alle anderen zwaar ontgoocheld. Waar zij gefaald hadden zou zijn virus slagen. De wilde Pokémon van het eiland zouden de trainers aanvallen, tot ze allen gesneuveld waren. Na deze kleine test zou hij het virus op de hele wereld loslaten, en op die manier eindelijk alleenheerser worden.


Ze hadden het landhuis nog maar net verlaten toen Blue besefte dat zijn Pokédex nog binnen lag. Met een luide zucht sloeg hij zichzelf voor het hoofd, hoe kon hij zo dom zijn om zijn Pokédex te laten liggen... Snel draaide hij zich om en liep terug naar binnen. In de grote zaal lag zijn Pokédex nog steeds waar hij hem achtergelaten had, al was de zaal zelf wat veranderd. De grote spiegel in het midden was verdwenen en in plaats daarvan zat nu een grote opening. Nieuwsgierig ging Blue dichterbij om te kijken wat er in die ruimte gebeurde. Tot zijn grote verbazing zag hij Satoshi voor een scherm staan lachen, terwijl Muz vertrappeld werd door een Mamoswine. Hij kon een angstkreet nog net tegenhouden, en voorzichtig schuifelde hij achteruit. Dit moest hij aan de andere trainers vertellen!
"Bent u iets verloren jongeman?" De ijzige stem van James klonk achter hem. Verschrikt keek hij achterom, waar de butler van Satoshi met een pistool in de hand op hem neerkeek.
"Meneer, we hebben een probleem hier!" Het gelach in de ruimte stopte en de stem van Satoshi weerklonk luid in de lege zaal.
"Ruim het probleem maar uit de weg, je hebt de vrije hand."
Blue besefte dat zijn laatste uren geslagen waren en zette het op een lopen. Een paar luide knallen weerklonken in de ruimte, bloed spatte in het rond en Blue viel levenloos op de grond.
"Nog maar negen te gaan meneer!" riep James naar de controlekamer, terwijl hij het lijk in een vuilzak begon te proppen. "Nog even en alle problemen zijn uit de weg..."


Berber wint de 25% lunchbescherming.
Jullie lynchten Himan, hij was leugenwolf.
Falsifica stierf in de nacht, hij was burger.

De mensen in de finale mogen hun Pokémon als volgt laten stijgen:
- berber: 15 lvls
- falsifica: 11 lvls
- kay: 11 lvls
- stieviex: 6 lvls

De volgende speldag worden jullie aangevallen door wilde Pokémon. Jullie eigen Pokémon kunnen je wel verdedigen. Je Pokémon stijgen volgens hetzelfde principe als een gevecht met een andere trainer, al vecht je nu dus niet meer tegen elkaar maar tegen wilde Pokémon.
Gelogd

123berber

Re: Speltopic - So the story continues...
« Reactie #155 Gepost op: 5 april 2012, 17:06:13 »

C3

Billy was blij dat het toernooi zo succesvol was vergaan. Hij kon met trots verder op avontuur met zijn pokemon. Als eerste besloot hij zijn pokemon weer op te halen bij het pokemon center. Hij miste zijn pokemons toch wel. Onderweg naar het pokemon center hoorde hij hier en daar alleen wel wat. Het leek erop dat de wilde pokemons nogal wild waren geworden.

Plotseling hoorde Billy een hard geluid achter zich. Van schrik draaide hij zich om. Hij zag een kudde wilde taurossen voor zich staan. Hij wist niet zo goed wat hij moest, maar besloot het toch maar op een rennen te gooien. Billy rende voor zijn leven, maar de taurossen kwamen steeds dichterbij. Hij leek omsingeld te worden. Hij moest het gevecht nu wel aangaan. Hij riep al zijn pokemons op en besloot het hard tegen hard te spelen. Om hem heen stonden nu een stuk of 6 losgeslagen taurossen. Allemaal klaar voor de aanval. Billy gaf zijn pokemons de opdracht aan te vallen. Zijn Surskit schoot allemaal bubbels richting de taurossen. Joltik gebruikte zijn string shot om ze wat langzamer te maken. Billy kon gewoon zien dat zijn pokemons gegroeid waren. Surskit schoot veel meer bubbels als ervoor en de string shot van joltik was vele malen effectiever. Ook larvesta kreeg de opdracht zijn string shot te gebruiken.

De taurossen konden geen kant op. Ze werden op afstand gehouden door surskit zijn constante bubbelstroom terwijl joltik en larvesta de taurossen vast probeerde te maken. Dankzij het geweldige team werden ze niet aangevallen dooe de bloeddorstige taurossen. Toen ze eenmaal vast zaten was het de beurt aan Larvesta om zijn ember te gebruiken. De stieren vonden het niet fijn, dat zag Billy gewoon aan ze. Waar Billy alleen niet aan gedacht had was dat het vuur van larvesta de vuur in de ogen van de taurossen aanwakkerde. De taurossen waren nu nog woester dan dat ze eerst waren. Tegenhouden was er nu niet bij. Ze moesten nu zeker volop in de aanval. Terwijl Surskit met zijn snelle aanval de taurossen probeerde af te leiden. Verlamde joltik een voor een de taurossen met thunder wave. Ook larvesta maakt e nu gebruik van zijn nieuwe techniek. Leech life, die hij kort na het toernooi had geleerd. Het leek langzaam maar zeker wel zijn vruchten af te werpen. De taurossen werden steeds zwakker, maar nog moesten ze Billy vermorzelen. Tenminste dat was wat Billy ervan dacht.

Ze wisten blijkbaar niet van opgeven, want ze bleven komen. Ze moesten iets nieuws verzinnen. De pokemon van Billy waren inmiddels ook wat uitgeput. Ze konden het niet langer volhouden. Billy zag zijn leven voorbij flitsen. Hij dacht dat het het einde zou zijn. "Is er dan niemand die mij kan helpen?" Schreeuwde Billy wanhopig. Maar niemand leek het gehoord te hebben.

De taurossen begonnen inmiddels door de defensie van Billy zijn pokemon te breken. Hij had een nieuw plan nodig als hij hier levend uit wilde komen. Maar plotseling rook hij een geweldige lucht. Het scheen van zijn surskit te komen. Hij pakte zijn pokedex en keek wat het was. Het was de aanval sweet scent van surskit. Door de aanval kalmeerde de taurossen een beetje. Het leek erop dat ze wat duffer werden, ze werden wat minder prikkelbaar. Ze werden een beetje bedwelmd. Billy zag nu zijn kans en samen met zijn pokemon vluchtte hij weg, naar het strand, samen met zijn pokemon.

Dat scheelde maar niks dacht Billy bij zichzelf. Terwijl hij zijn pokemon nog wat lekkers gaf. Ze hadden geweldig gevochten vond Billy, maar inmiddels wist hij wel zeker dat hij de rest van zijn team ook nodig had. Voor hetzelfde geldt zou zoiets weer gebeuren. Dat wilde hij niet hebben. Hij vervolgde zijn weg langs de waterkant. Hij wilde het risico niet nemen de taurossen weer tegen te komen.

Na een lange weg langs het water moest hij weer het land in. Hij nam de kortste route die hij kon nemen. Hij was namelijk wel erg geschrokken van de losgeslagen taurossen. Na een tijdje gelopen te hebben kwam gelukkig het pokemon center in zicht. Hij rende er naartoe alsof zijn leven er van af hing. In het pokemon center was hij veilig. Hij haalde zijn pokemons uit de computer, tenminste zijn insecten dan. En bracht ze naar zuster joy. Ook vertelde hij wat hem overkomen was. Dat de wilde taurossen hem zomaar aanvielen. De zuster wist niet waardoor het zou komen, ook samen konden ze er niet uit komen. Met een paar grote vraagtekens nam hij zijn pokemon weer aan van zuster joy. Hij besloot nog even uit te rusten in het pokemon center en nam het er dus ook goed van daar.



C3>C2>B2

400 woorden voor het gevecht met de taurossen
en 200 voor tocht naar het pokemon center.

De 15 levels van het toernooi zijn als volgt verdeeld:

7 naar Joltik, 7 naar larvesta en 1 naar surskit.
Ook gaan er nog 3 extra levels naar mijn surskit vanwege het gevecht met de taurossen.

Mijn stem gaat naar: Zmurv

Surskit lv12>16 (insect/water)
Joltik lv6>13 (insect/elektriciteit)
Larvesta lv6>13 (insect/vuur)
Pineco lv7 (insect)
Dwebble lv7 (insect/steen)
Venipede lv7 (insect/gif)

Computer:
Horsea lv6 (water)
Gelogd

WCeend!! Zomerspelen 2014

stieviex

  • Gast
Re: Speltopic - So the story continues...
« Reactie #156 Gepost op: 6 april 2012, 16:26:50 »

C3

Na de finale bleek dat wij laatste waren geworden van de 4 wat opzich ook een heel goede prestatie was, we vertrokken dan maar om terug te gaan trainen, tot ze werden aangevallen door een groep Spearow. Bagon, Skorupi, Chikorita, Abra en Ditto kom eruit. We moeten samen werken om dit te kunnen winnen, de Spearow begonnen met een reeks snelle aanvallen. Ik kon ze maar net ontwijken, Monferno sintel, Chikorita messcherp blad, Abra focus slag, Ditto transformeer en doe snelle aanval, Skorupi gif angel en Bagon bijt. Monferno haalde gemakkelijk 10 Spearow’s neer, Chikorita had wat problemen en kreeg wat rake klappen tot hij evolueerde in Beyleef. Beyleef doe gifpoeder na deze aanval vielen er ook een aantal Spearow neer. Naar Abra vielen er maar een paar aan die hij aankon dankzij zijn sterke focus slag. Ditto had het wat moeilijker hij transformeerde in Spearow en viel ook aan met snelle aanval toen ze uiteindelijk samen neervallen 3 Spearow uitgeteld samen met mijn Ditto. Skorupi had het niet zo moeilijk, er lag een spoor van 7 Spearow neer voor Skorupi. Bagon daarentegen had het ook lastig hij kreeg er 2 neer toen hij zelf ook niet meer verder kon vechten. Iedereen kom terug bedankt we hebben ze een er goed van langs gegeven.

C3

6 lvls stijgen na het toernooi 3 naar Chikorita 2 naar Chinchou 1 naar Monferno
3 lvls stijgen na het gevecht met de Spearow -> 3 naar Skorupi

Monferno lvl 16 -> 17
Chikorita lvl 13 -> 16 evolueert in Beyleef
Skorupi lvl 8 -> 11
Ditto lvl 8
Bagon lvl 5
Abra lvl 8

bank
Chinchou lvl 8-> 10

mijn stem: Owen
Gelogd

Maedhros

Re: Speltopic - So the story continues...
« Reactie #157 Gepost op: 6 april 2012, 18:26:51 »

a 2

Na het gevecht met Valentijn eerder had Kelley besloten zich noordwaarts te begeven, misschien dat ze nu een rock pokémon zou kunnen vinden en vangen. Het vinden kwam eerlijk gezegd best goed uit, maar het daarwerkelijk vangen daarentegen, dat lukte allesbehalve. De eerste die ze tegenkwam was namelijk een krachtige Onix, die het samen met een hoop geodude een goed idee leek te vinden om Kelley aan te vallen. Kelley schakelde meteen al haar pokémon in voor haar verdediging.

Sally (pikachu), Vlindertje (Butterfree) en Kay (Gastly) moesten de geodudes afleiden, terwijl Felix (Wartortle) en Rae (Cyndaquil) de Onix zouden uitschakelen. Kelley was zich er op zich wel zeker van bewust dat vuur niet zo krachtig was tegen steen, maar ze wist ook dat Stoom dat wel was. Vandaar dat ze besloot om over te gaan tot een gecombineerde aanval: “Rae, doe je Ember en Felix doe je Water Gun, maar tegelijkertijd! Laat het stomen!” Beide pokémon hadden dit nooit eerder moeten doen, maar het effect werd zeer goed bereikt. Tegen zo’n krachtige Onix zou water alleen niet volstaan hebben, maar het stoom wist de Onix al snel op de vlucht te jagen, de geodudes besloten wijselijk om ook maar te vertrekken.

Opgelucht ging Kelley neerzitten met haar pokémon, wat bezielde die pokémon? Zelfs een Gyarados met tandpijn was over het algemeen niet zo woedend. Wat was er met die pokémon aan de hand? Kelley wist het niet en hoopte dat het nog goed zou komen met die pokémon. Aangezien enkele van haar pokémon licht gewond waren geraakt in het gevecht, besloot Kelley om ze wat potions te geven. Nadat haar pokémon verzorgd waren, liet ze hen terugkeren in hun pokéball (nou ja, Kay deed dit nog altijd niet).

Voor de veiligheid besloot ze weg te trekken uit het gebied van de Onix en trok ze maar oostwaarts, misschien kon ze het water over gaan steken? Misschien dat het op de andere eilanden wel nog normaal was? Kelley trok dus maar op weg, uiteindelijk had ze bijna het water bereikt toen ze besloot haar zwemkledij aan te trekken. Kelley was zich juist ergens achter een rots aan het omkleden toen ze plots luidkeels een pokémon uit de grond hoorde komen. Ditmaal bleek het om een Steelix te gaan en die kon het duidelijk niet veel schelen dat Kelley zich gewoon rustig aan het omkleden was. Steelix was in tegenstelling tot Onix niet zwak tegen water, dus wist Kelley dat ze Rae het moest laten opknappen.

Er nogal raar uitziend aangezien ze in het stadium halverwege het veranderen in zwemkledij was (nee, niet naakt, ze had gewoon haar bovenkledij al voor zwemkledij verwisseld en haar broek nog niet) gooide Kelley al haar pokéballs, zoals tevoren moesten haar andere pokémon voor afleiding zorgen, terwijl Rae de aanval zou verzorgen. Eerst moest Kelley voor haar eigen bescherming een rookgordijn laten verzorgen. Zodat de Steelix, die voor de een of andere reden niet haar pokémon maar Kelley zelf wilde aanvallen, haar niet kon zien. Rae wist dit feilloos te doen. Nu was er het probleem dat ze zo niet echt goed kon ademen, maar met een zakdoek voor haar mond kreeg ze alvast niet teveel rook binnen. Half hoestend riep Kelley hierop: “Rae, doe je Ember aanval! Ontwijk de Steelix zijn aanvallen!”

Door de rook kon Kelley het niet goed zien, maar als ze het wel kon zien, dan wist ze dat Rae de ene Ember na de andere afvuurde. Ondertussen ontweek Rae elke aanval die de Steelix op haar afvuurde (mede ondersteund door 3 andere pokémon die telkens weer de Steelix probeerden af te leiden). Uiteindelijk leek Rae het echt niet meer te houden, maar toen scheen er een wit licht dat Kelley, zelfs door de rook onmogelijk niet kon herkenne. De kleine cyndaquil was gewoon aan het evolueren, om haar trainster te helpen. Kelley was zo trots op haar Rae en riep toen de evolutie gebeurd was nogmaals: “Maak het af Rae, doe nog een laatste Ember, gooi alles er in!” Een Ember, krachtiger dan Rae ooit tevoren kon doen schoot naar de Steelix en de Steelix viel uiteindelijk neer. Eigenlijk had Kelley van dit moment moeten gebruik maken om een pokéball te gooien, maar ze dacht er eerlijk gezegd niet echt aan. Het enige dat ze aan dacht was snel haar arme Quilava op te rapen (zij was na het gevecht zo vermoeid geraakt dat ze buiten bewustzijn was geraakt). Teder nam ze Rae’s pokéball en liet ze haar Quilava er in terugkeren.

Snel kleedde Kelley zich nu verder om en daarna liet ze al haar pokémon op Vlindertje, Kay en Felix terugkeren naar hun pokéball. Vlindertje zou zoals eerder Kelley’s rugzak dragen, Felix zou zwemmen met Kelley op zijn rug en Kay zou toch niet luisteren als ze hem zou vragen in zijn pokéball te gaan. Zo trok ze nu oostwaarts over het water.

a 2 > a 3 > a 4
________________________________
   Vlindertje      level 13      Butterfree      (v)   
   Rae      level 14      Quilava      (v)   
   Sally      level 17      Pikachu      (v)   
   Felix       level 8      Wartortle      (m)   
   Kay      level 7      Gastly      (m)   

Gelogd
River Song: “Apollo 11 is your secret weapon?”

The Doctor: “No, no, it’s not Apollo 11; that would be silly. It’s Neil Armstrong’s foot!”

Nephtysis

Re: Speltopic - So the story continues...
« Reactie #158 Gepost op: 7 april 2012, 14:45:49 »

C2

Shiruba liep verder naar het noorden toen hij ineens een stofwolk zag in de verte. Hij zag een flinke kudde taurossen die een trainer leken te achtervolgen. Na een kleine achtervolging waarbij de taurossen gestaag dichterbij kwam, leek de trainer ervoor te kiezen om het gevecht toch maar met hen aan te gaan. Shiruba wilde graag gaan helpen, maar het gebeuren was zo ver weg, dat hij betwijfelde of hij op tijd zou zijn om te helpen. Gelukkig had de trainer vrij sterke pokemon, die in staat waren de kudde op afstand te houden. Na een kort gevecht leken de taurossen ineens een andere kant op te gaan. "Waarom houden ze zo maar ineens op?" dacht Shiruba, terwijl hij zijn tocht voortzette naar het pokecenter.

C2 > B2
Mijn stem gaat naar Zmurv/Valentijn

Totodile – Level 15
Natu – Level 8
Sunkern – Level 6
Cindaquil – Level 5
Gelogd

It does not matter who is right, only who is left. ~ Anonymous

Kay

  • Gast
Re: Speltopic - So the story continues...
« Reactie #159 Gepost op: 7 april 2012, 15:14:10 »

C2

Juichend zat Red op zijn inmiddels geevolueerde Gyarados, hij kon het nog atlijd niet geloven dat die nutteloze magikarp ineens had besloten AWESOME te worden. Wel een beetje jammer van de timing, anders had hij het toernooi nog wel eens kunnen winnen.. Het duurde echter niet lang voordat deze gedachte weer gestopt werd door monstelijke kreten van de pokemon onder hem. "Hahahaha, Laat die Blue nu maar eens komen" zei hij hardop terwijl hij al manieren aan het bedenken was om zijn vriend voor schut te zetten. Het leek erop dat andere trainers moeite hadden met de wilde pokemon, tenminste de gene die hij zo nu en dan voorbij zag komen. Zelf merkte hij op dat de pokemon in zijn buurt ook een poging probeerden te doen hem te bespringen. "Oehhh,  mis.. Probeer het later nog eens" riep hij naar beneden het water in nadat de zoveelste pokemon omhoog sprong, en, natuurlijk, niet eens in de buurt kwam. Nu alleen nog die luie Blue vinden, zou waarschijnlijk wel ergens de kantjes eraf aan het lopen zijn of slapen in een hoekje.

C2 > C3[b/]

Stem gaat naar Zmurv


Pidgey lvl 10
Gyarados lvl 22
Mankey lvl 5
Gelogd

Relaed

  • Gast
Re: Speltopic - So the story continues...
« Reactie #160 Gepost op: 7 april 2012, 18:15:18 »

B2
Met zijn hele team weer compleet zat Owen te genieten van de ondergaande zon. Zijn voeten in het nog warme gras, zat hij tegen een boomstronk uit te kijken over de oranje zee. Door de golven leek het water in brand te staan, een paradoxale gedachte waar Owen van moest grinniken. Het hele avontuur was intens geweest en deed hem beseffen dat dit soort momenten misschien wel de mooiste waren. Langzaamaan werden er schaduwen in het water zichtbaar, die zich  uiteindelijk samenvoegde tot een grote donkere vlek die naar de kust bewoog. Owen keek verontwaardigd toe toen uit het water meerdere Krabby’s kwamen lopen. Het werden er steeds meer, totdat het strand bezaaid was met honderden , die een grote rood-witte hoop vormden. Owen kreeg het benauwd bij het zien van hun ogen, die vol zaten met nijd. Hij sprong omhoog en rende landinwaarts. Er moest toch iemand zijn die wist wat hier aan de hand was.
C2

Lvl 11: Pidgey (Flying/Normal)
Lvl 9: Chikorita (Grass)
Lvl 9: Mantyke (Water/Flying)
Lvl 6: Growlithe (Fire)
Lvl 6: Gastly (Ghost/Poison)
Lvl 6: Sneasel (Dark/Ice)

Stem: Zmurv
Gelogd

Wazigekip

Re: Speltopic - So the story continues...
« Reactie #161 Gepost op: 7 april 2012, 19:32:24 »

C2

Taiki liep verder richting het pokecentrum. Maar opeens zag hij allemaal puntjes in de lucht. Puntjes die steeds groter leken te worden. Al snel bleek dat het vliegende pokemon waren. Een hele grote zwerm Starly's die recht op hem af leek te komen. Lopen was blijkbaar toch niet zo'n goed idee dus hij haalde zijn Blitzle tevoorschijn. Hij sprong erop en vertrok met volle vaart richting het pokecentrum. De zwerm leek hem achterna te komen en kwam zelfs dichterbij. Het scheelde niks en toen Taiki bij het pokecentrum aankwam reed hij dan ook met Blitzle en al naar binnen. De zwerm cirkelde buiten echter nog altijd rond.

C2 > B2
___________________________________________________

Mijn stem gaat naar Zmurv/Valentijn.

Level 13 Tepig
Level 9 Blitzle
Level 6 Swinub
Level 6 Seel
Gelogd

t4nd

Re: Speltopic - So the story continues...
« Reactie #162 Gepost op: 22 april 2012, 10:35:46 »

Met angst in de ogen kijkt Satoshi naar de schermen. Hij ziet hoe Valentijn, toch wel één van zijn meest ervaren handlangers, door Billy Black en Kelley in het nauw gedreven wordt en even later bezwijkt onder hun aanvallen. Ook Gary ondergaat even later hetzelfde lot. De wilde Pokémon worden ondertussen door Shiruba en Taiki bedwongen. Ze slagen erin de Pokémon, die door toediening van het virus extreem agressief zijn, gevangen te nemen en met potions te genezen. Heel Satoshi's plannetje is mislukt, er schiet hem niets anders over dan te vluchten en team Diamond op te doeken...

Snel haast hij zich naar de lift waar hij de geheime cijfercombinatie intoetst. In plaats van vertikaal te bewegen opent de achterste wand van de lift zodat hij de gang naar zijn ondergrondse vluchtroute kan volgen. Hij springt in het roeibootje dat klaar ligt voor noodgevallen en begint naar zijn privéboot te roeien. Helaas is ook deze weg afgeschermd... Sammy staat hem op te wachten met zijn Mudkip en Gible in de aanslag. Hij wil zich nog snel omdraaien, maar Red en Owen wachten hem aan de andere kant om. Satoshi wil zich nog verweren, maar na een korte strijd moet ook hij het onderspit delven. Team Diamond is niet meer...



Met z'n 7 zitten ze op de boot die hen terug naar het vasteland brengt. Door de ervaringen op het eiland zijn ze dichter naar elkaar gegroeid. Elk heeft voldoende Pokémon om een sterke trainer te worden. De stilte in de groep wordt doorbroken door Taiki.
"Jongens, ..."
"... en meisje!" onderbreekt Kelley hem.
Plichtsbewist corrigeert Taiki zichzelf "Jongens en meisje, we hebben team Diamond verslagen. Samen vormen we een hecht verbond, ik vind dat we met ons zeven een pact moeten oprichten om samen wanpraktijken binnen onze wereld te bestrijden. Samen staan we sterk, samen kunnen we iedereen aan!"
Met vurige ogen kijkt Taiki in het rond. Een voor een knikken de 6 anderen instemmend. Zij zullen de strijders van de nieuwe Pokémonwereld worden. Samen zullen zij ervoor zorgen dat trainers hun Pokémon met liefde opvoeden en schurken als Satoshi geen kans meer krijgen. Team Sigma is geboren.
Gelogd
∞ National Sarcasm Society ∞ Like we need your support. ∞
Pagina's: 1 ... 9 10 [11]   Omhoog