Nieuws

De inschrijvingen voor Spel 556: Happy Hunger Games staan open!

Welkom, vreemdeling!

Je kunt inloggen middels de velden hieronder, of jezelf registreren als je dat nog niet hebt gedaan.

Gebruikersnaam: Wachtwoord:
Pagina's: [1] 2 3 ... 8   Omlaag

Auteur Topic: Speltopic 262  (gelezen 10839 keer)

Morana

Speltopic 262
« Gepost op: 12 oktober 2012, 09:11:56 »

Een gure wind waaide over de straten van Wakkerdam. Elisa trok haar jas iets dichter om haar hals heen. "Bah, de herfst is weer echt begonnen," mopperde ze tegen haar tweelingzus Geertrui. "Ik had een sjaal moeten meenemen vandaag." De zussen waren traditiegetrouw bezig met hun ochtendwandeling, maar de temperatuur had de jongste zus toch verrast.
De oude dame naast haar knikte. "Dat zei ik je toch?" Geertrui was altijd de verstandigste van de twee. Met een dikke sjaal en bontmuts kon de scherpe wind haar niets doen. Elisa haar dunne warrige haar deinsde op en neer in de wind en Geertrui schudde haar hoofd. "Je vat zo nog eens kou! En wie moet er dan weer warme soep voor je koken zeker?"
Elisa grijnsde en haar half tandeloze oude mond opende zich om een weerwoord te geven. Maar verder dan een kleine opening kwam haar mond niet, want hij bleef verstijfd hangen. Haar zus had nog even niets in de gaten en zachtjes stootte Elisa haar aan. "Geertje, is dat.. "
"Oh jee, dat is burgemeester Elzebosch!" riep haar zus hardop uit en wilde op de man afstappen die in een zijstraat lag. De woorden hadden nog maar net haar lippen verlaten, of een donkere gedaante sprong van achter het lichaam, over de burgemeester, stootte Geertje om en sprintte weg, het Wakkerdammer Woud in. Veel tijd om de dader in zich op te nemen had Elisa niet, want ze knielde direct bij haar zus neer. De anders altijd zo levendige Geertje bewoog niet meer en al snel werd haar lichaam net zo koud als de wind. Elisa's wereld stortte in. "NEEEEE!!!!"

Met een schok, badend in het zweet werd Elisa wakker. Haar zus, na 73 jaar samen geleefd te hebben, was haar zus dood. Opgedroogde tranen hadden sporen getrokken over het rimpelige gezicht van de vrouw. Opeens voelde alles niet zo werkelijk aan als altijd. Wat moest ze doen zonder haar Geertje? Ze voelde zich alleen, verlaten, hulpeloos. Elisa liet haar hoofd weer even op haar kussen rusten.
Op dat moment klonk er een zacht geklop aan haar deur. "Liesje? Klaar voor de wandeling?" Verward keek Elisa naar de dichte deur. De stem van Geertrui klonk nogmaals. "Luizakje, opstaan!"
Precies dezelfde woorden die haar zus had uitgesproken op de ochtend van haar dood. Of, wacht, was het maar een droom? Opgelucht haalde Elisa adem, opende haar kamerdeur en vloog haar zus in haar armen. "Ik heb toch zo eng gedroomd!"

Afgeleid door de droom die nog in haar hoofd rond spookte, was Elisa haar sjaal en muts vergeten. Toen de snijdende wind zich langs haar hals trok mopperde ze onnadenkend over de kou. Pas toen de laatste woorden van het antwoord van haar zus zich tot haar doordrongen bleef ze verstijfd staan. "Wie moet er dan weer warme soep voor je koken zeker?" Vanaf dat moment leek wat zich afspeelde voor Elisa een film. De burgemeester die in de steeg op de grond lag, haar zus die op hem af wilde stappen, de gestalte die over hem heen sprong.. maar nu trok Elisa Geertje net op tijd weg. Ze vielen samen op de grond en de pijnscheut in haar enkel vertelde dat ze hem gebroken, of op zijn minst ernstig verzwikt had. Maar de tranen die over haar gezicht liepen waren geen tranen van pijn, maar van vreugde. Elisa lachtte hardop. Geertrui leefde nog. Hoe het kon, begreep ze niet, maar de nachtmerrie had het leven van haar zus gered!

Terwijl de andere dorpsbewoners van Wakkerdam druk waren met het verdriet om de vermoorde burgemeester en het zoeken van een opvolger, bezochten Geertrui en Elisa de dokter. "Gelukkig niet gebroken, u hebt geluk gehad. Komende weken moet u goed rust houden en dan komt het vanzelf goed," was zijn advies. Pas toen ze een kop koffie bestelden in de zaak van Felix waar de dood van de burgemeester het gesprek van de dag was en iedereen hun verhaal wilden horen, herinnerde Elisa zich de gestalte die over de burgemeester heen was gesprongen. ".. het leek wel een weerwolf," was haar conclusie. Over haar droom vertelde ze niemand, de dorpelingen zouden maar denken dat ze een oude gek werd.

--
Zo, de tijd voor de burgemeesterstemming is aangebroken. Leer je nieuwe medespelers in het verhaal kennen en geef je stem voor de burgemeester aan door de naam van je medespeler dikgedrukt of met een kleurtje in je verhaal te plaatsen.
(dus niet los onder je post)
« Laatst bewerkt op: 12 oktober 2012, 09:14:42 door Morana »
Gelogd

JakeBloom

  • Gast
Re: Speltopic 262
« Reactie #1 Gepost op: 15 oktober 2012, 14:29:07 »

'Laat me met rust!' schreeuwde Jake tegen haar. Kon ze zich niet één keer alleen met zichzelf bemoeien. Altijd als Jake dacht eindelijk een beetje rust te hebben, kwam zijn hospita weer met onbenullige dingen aanzetten.
'Doe zus, doe zo, laat dit, geef dat'
Jake werd er gek van. Nog een jaar studeren en dan kon hij een baan gaan zoeken en een fatsoenlijk huis betalen. Maar tot die tijd moest hij het met deze hospita doen. Bah, wat duurde dat nog lang.

Jake trok zijn jas aan en liep naar beneden. 'Wat ga je doen?' hoorde hij vanuit de keuken. 'Of jou dat iets aangaat!' riep Jake terug.
'En of me dat wat aangaat', kwam ze kwaad uit de keuken lopen,'Jij woont in mijn huis, dus heb ik all recht te weten wat je gaat doen. Zeker nu de omstandigheden buiten zo slecht zijn geworden. Die arme burgemeester Elzebosch... Wil je eindigen zoals hij?'
'Natuurlijk niet', antwoordde Jake kwaad,'maar dat betekent nog niet dat jij iets over mijn leven te zeggen hebt. Ik ben een volwassen man en ik kan heel goed voor mezelf zorgen. Dat doe ik namelijk al mijn hele leven!' Boos stormde Jake het huis uit.
\
Gelogd

Aaliyah

  • Gast
Re: Speltopic 262
« Reactie #2 Gepost op: 15 oktober 2012, 14:38:41 »

"De burgemeester.. dood!? Hoe kon dit gebeuren? Is het dan allemaal zo gevaarlijk in dit dorpje?"
Aaliyah was zelf pas net in het dorp komen wonen, en ze had nu dus al een verkeerde keuze gemaakt. Zeg nou zelf, er zijn niet veel dorpen waar de burgemeester wordt vermoord. Natuurlijk weet ze zelf hoe gevaarlijk het allemaal kan zijn, Algiers is een grote stad en zeker niet ongevaarlijk, vooral door het grote klasseverschil. Toch is ze blij dat ze daar weg is. Het leven in Algiers had wel wat, maar het was gewoon niets voor haar. Aaliyah dacht haar plek gevonden te hebben toen ze hier in het land kwam om te studeren. Het was zoveel rustiger, al is de grote stad nog steeds best druk. Haar studiestad was ook groter dan Wakkerdam. Maar ja, hier kreeg ze een baan aangeboden en ze had eigenlijk geen keus; ze moest hier wel op ingaan. Een echte droombaan is het niet, maar ja, je moet ergens beginnen. En an sich, je helpt mensen en leert ze beter kennen, iets waar sowieso niets mis mee is.

Drie weken is ze pas hier, en nu al zo'n gevaar. Misschien moet ze toch maar eens contact zoeken met buren. Die weten vast beter wat er allemaal speelt in dit stadje. Ze heeft wel geprobeerd om wat contact te zoeken, maar er heerste een voor haar gevoel gesloten sfeertje. Maar nu zou Aaliyah toch graag meer willen weten van sommige mensen. Wat was de doodsoorzaak eigenlijk? Ze besloot dat ze eens polshoogte zou nemen.

Het is nog ochtend, en dus zijn de cafés nog dicht. Op haar enige vrije dag wilde ze ook niet naar het werk speciaal voor die ene vraag. Ze zou het gaan proberen bij de plaatselijke kruidenier. Er waren natuurlijk ook supermarkten, maar dat is niet de plaats om zulke vragen te stellen, dus de kruidenier is een prima optie. Daar aangekomen was de winkelbediende helaas net even weg, dus besloot Aaliyah haar vraag te stellen aan een voorbijganger. Het antwoord... tja, het schokte haar. "Maar die bestaan toch helemaal niet?", sputterde ze uit. Ze had wel eens van wolven gehoord, en weerwolven waren iets van mytische wezens? Half mens half wolf? Ze durfde niet door te vragen, want ze was bang dom over te komen. Maar blijkbaar bestonden ze. De voorbijganger zei: "Ja, ik kan het ook niet geloven maar het is toch echt zo. Het is te hopen dat er niet meer slachtoffers vallen."
Gelogd

Loes

  • Gast
Re: Speltopic 262
« Reactie #3 Gepost op: 15 oktober 2012, 15:05:10 »

Michelle?” riep Loes zacht, haar stem was een beetje schor. Ze had gisteren een nachtelijk avontuur gehad met een reiziger die in het hotel verbleef. “De wc is verstopt.” Zei ze hijgend tegen Michelle, die aan de andere kant van de gang aan het stofzuigen was. “En wat heb ik daarmee te maken?”
“Kun je mij niet helpen?”
“Nee.” Michelle was kortaf tegen Loes, want Loes moest leren zelf dat op te kunnen knappen. Ze mocht haar wel aan een baan geholpen hebben, maar dat betekende nog niet dat ze zich als een volwassene naar een baby hoefde te gedragen.

Dus daar ging ze dan aan het werk. Met een ontstopper, jakkes wat een smerig werk. De wc zag eruit alsof iemand erop vermoord was geworden. Een smerig hersenspinseltje, want met de overleden burgemeester die misschien wel eerst even op een anonieme plek zijn ding heeft gedaan was alles mogelijk. Of misschien was die reiziger, wat was zijn naam ook alweer? Hier verantwoordelijk voor.
“Iehhhjjj!” riep ze, trappelend met haar voetjes op de spekgladde badkamer. Ze gleed uit en viel naar achteren, waar ze werd opgevangen door Michelle. Die giechelend naar het tafereel aan het kijken was.
“Waar dacht je aan-“ maar Michelle schudde haar hoofd. Ze was niet van plan daar achter te komen.
“Kom meisje we nemen even pauze. Ga je handjes maar wassen!” zei ze vriendelijk. Loes’ gezicht was lijkwit.

Een poosje later zaten beiden dames in de ontvangstruimte van het hotel aan een lekker bakje koffie. Ze waren aan het roddelen over de stoere man van gisterenavond. “Hij was gespierd, behaard en was heeeel mysterieus!” zei Loes vol lof, vooral toen ze die e’s lang trok. 
Gelogd

IsabellaOrru

  • Gast
Re: Speltopic 262
« Reactie #4 Gepost op: 15 oktober 2012, 20:35:55 »

'We hebben een trieste mededeling' vertelde de directrice. De kinderen uit de klas waren druk aan het praten toen de directrice binnenkwam. Het werd in één klap stil. Altijd als de directrice aan kwam lopen, viel er een enorme stilte. Iedereen was bang voor haar. 'De burgemeester is dood' zei ze met een droevige stem. De klas reageert geschrokt op dit bericht. Hoe kon dat? Was hij ziek? Of is hij.... Nee, dat kan niet! denkt Isabella. Burgemeester Elzebosch was een lieve en rustige man, niemand zou hem iets aandoen!

Het was een mooie, maar koude ochtend. Isabella werd wakker en deed haar gordijnen open. Het was nog stil op de straat. Ze liep in haar ochtendjas naar beneden om daar te gaan ontbijten met haar ouders. Ze zat nog een beetje in dromenland toen haar moeder haar aantikte. 'Waar zit jij met je gedachten? Je moet naar school' zei ze. Waar zat ze eigenlijk met haar gedachten? Ze was stiekem weer aan het dagdromen. De afgelopen twee weken doet ze dat steeds meer! Elke keer denkt ze aan één en dezelfde persoon, Christian!

Elke ochtend als ze naar school loopt, loopt ze langs de bakker. Ze ruikt het al 2 straten van te voren. De lekkere lucht van versgebakken brood. Ze blijft daar altijd even voor de deur staan op de lucht op te snuiven. De deur van de keuken staat altijd open. Normaal gesproken ziet ze de eigenaar het brooddeeg kneden, maar op een dag was het niet de eigenaar Bas die stond te kneden, maar een jonge jongen. Toen hij zich omdraaide zag ze pas wie het was. Het was Christian. Christian zit bij Isabella in de klas, maar tot deze dag was het haar nooit echt opgevallen. Hij is heel erg stil en op zichzelf, net als zij! Vanaf die dag betrapt ze zichzelf er vaak op dat ze naar hem kijkt. Als hij dat dan toevallig ziet, bloost hij. Elke keer als ze nu langs de bakker loopt, hoopt ze dat hij het brood staat te kneden. Zal ze hem stiekem een beetje leuk vinden?
Gelogd

Kaatje

  • Gast
Re: Speltopic 262
« Reactie #5 Gepost op: 16 oktober 2012, 10:34:01 »

Kaatje zat op een van haar vrije dagen, op de bank met een kopje thee en wat katten op haar schoot, rustig televisie te kijken, toen er op de deur werd geklopt. Kaatje twijfelde of ze wel open zou maken, de laatste tijd stonden er alleen maar nog kinderen voor de deur die belletje rinkelde of brandende kranten voor haar deur legde.

Maar toen hoorde ze een vriendelijke stem: 'Mevrouw Lavendel, bent u thuis?'. Ze herkende de stem meteen het was Marieke Montac. Een van haar leerlingen. kaatje had altijd een hekel aan al haar leerlingen, maar voor Marieke had ze een zwak. Ze bleef wel eens hangen na de les en was dan heel benieuwd hoe het met de katten ging.
Kaatje stond dus ook direct op en maakte de deur open. Het was heel slecht weer dus Marieke was zeikenat. 'Kom binnen meid! Wil je een kopje thee?' vroeg Kaatje. 'Mevrouw, ze hebben net op school verteld dat Burgemeester Elzebosch, dood is!'.

Burgemeester Elzebosch dood? Kaatje kon het niet geloven! Ze had de man nooit ontmoet, maar wel vaak genoeg gezien op televisie of in de krant. Hij zag er jong en gezond uit. Marieke kon Kaatje niet vertellen hoe hij gestorven is. Al snel zaten de twee dames op de bank met een kopje thee en beide wat katten op hun schoot en was de dood van de burgmeester al niet meer het onderwerp van het gesprek.
Gelogd

JakeBloom

  • Gast
Re: Speltopic 262
« Reactie #6 Gepost op: 16 oktober 2012, 13:34:47 »

Jake slenterde wat rond op straat. Hij was even naar café 't gat geweest,maar daar was op dit tijdstip niet zoveel te beleven.
Dus ging hij maar de gebruikelijke plekjes in de stad af. Via het centrum, langs de supermarkt, naar de school, om uiteindelijk bij het park uit te komen. Waarom kwam hij altijd bij het park uit?
Jake had sinds een aantal jaar een haat-liefde verhouding met het park. Hij wilde er niet heen, maar kwam er toch telkens weer uit. Het park had sinds Jake hier woonde al zo gevoeld.

Jake woonde net twee dagen in Wakkerdam, toen hij besloot om de stad is te gaan verkennen. Hij ging naar de plaatselijke bibliotheek, bekeek waar hij het beste boodschappen kon doen, en zocht naar wat groen. Bij het park aangekomen, besloot Jake in de zon te gaan zitten en te genieten van waar hij nu was in zijn leven. Hoewel het niet makkelijk was om zijn moeder alleen achter te laten, wisten zowel Jake als Jake's moeder dat dit het beste was. Jake moest zijn leven zelf in gaan richten. En dat was nu begonnen.
Dit alles overdenkend, zag Jake opeens een man staan die hem doordringend aanstaarde. 'Wat is dat voor creep?' dacht hij bij zichzelf. 'Heb ik iets van je aan?' riep Jake verwijtend naar de man. De man antwoordde niet maar kwam naar Jake toe lopen. Jake stond op, klaar om zijn mannetje te staan. 'Wat moet je van me?' riep Jake kwaad. Nog steeds gaf de man geen antwoord. Er was nu nog een meter of twee tussen Jake en de man.
'Jake Bloom, is het niet?' was het eerste wat de man zei.
'Gaat je niets aan', zei Jake, maar hij vroeg zich af hoe deze man wist hoe hij heette.
'Nog meer temperament dan vroeger, zie ik al, net als je moeder'.
'Wat weet je van mijn moeder?' vroeg Jake verontwaardigd.
'Ik wist alles van je moeder, en verder weet ik alleen nog dat het mijn domste fout is dat ik nu niets meer van haar weet.'
'Wie ben je?' vroeg Jake aarzelend, hoewel hij nu een onheilspellend gevoel kreeg.
'Je herkent me niet hé? Ik ben je vader.'


Jake werd weer kwaad toen hij aan dat moment dacht. Waarom moest die rotvent in zijn leven verschijnen? Had hij niet al genoeg ellende veroorzaakt door weg te gaan?

'Rot op!'
'Jake luister naar me'
'Ga weg, ik wil jou niet zien'
'Ik kan het uitleggen, Jake, ik heb er...
'Ik zei, GA WEG!'
Jake duwde zijn vader hardhandig tegen de grond
'Jij hebt jezelf uit mijn leven gewist, door weg te gaan. Jij bestaat niet voor mij. Weet je hoeveel verdriet je mama hebt gedaan? Elke nacht hoorde ik haar huilen. Ik wilde haar troosten, maar ik kon het niet. Ik wilde voor haar zorgen, maar ik was pas vier. VIER! Hoe kan je iemand ooit zoiets aan doen. Mensen die dat doen, hebben geen hart.'
'Jake, alsjeblieft, vergeef het me. Ik heb al die tijd spijt gehad van wat ik heb gedaan, maar ik durfde...'
'Verdwijn!'onderbrak Jake hem,'Ik wil jou misselijkmakend gezicht nooit meer zien!'


Sinds die dag hing er voor Jake een onheilspellende sfeer in het park. Maar toch kon hij hier niet wegblijven, gek genoeg.
Met de woede over zijn vader in gedachten verliet Jake het park, en ging weer terug naar huis. Daar had hij weer iemand anders op wie hij zijn woede kon botvieren...
Gelogd

Rex

  • Gast
Re: Speltopic 262
« Reactie #7 Gepost op: 16 oktober 2012, 13:53:44 »

met grote aandacht bekeek hij het lijk. Wat was er gebeurd met de burgemeester? Hij was bleekwit geworden en overal lag bloed. Het leek alsof zijn lichaam opengereten was door een paar gigantische klauwen. Wie zou dat gedaan kunnen hebben? Of sterker nog wat? Hij maakte een aantal nauwkeurige foto's van de crime scene als bewijs en nam voor de zekerheid een paar monsters mee, om te kijken of er niet thuis horende stukjes DNA tussen zaten. Rex mat de krassen en scheuren op. Het moesten klauwen geweest zijn van op zijn minst 20 centimeter. Toen hij het lijk omdraaide, zag hij ook een gigantische hap genomen in de zij. Dat kon niet... Het was een gigantische hap.

Eenmaal op het bureau aangekomen liet hij de monsters onderzoeken en besloot hij zelf op internet rond te speuren. Het eerste wat hij intikte was "mythische wezens". Er was zeker iets raars aan de hand in wakkerdam.
Gelogd

MariekeMontac

  • Gast
Re: Speltopic 262
« Reactie #8 Gepost op: 16 oktober 2012, 18:22:29 »

Opeens bedenkt Marieke zich wat, Iets wat ze al eerder heeft gedacht maar het heeft weggedrongen. Ze zet de kat die op haar schoot ligt te spinnen op de grond en staat op. ´´Sorry mevrouw Lavendel maar ik moet gaan. Het is al de hoogste tijd.´´ Beduusd kijkt Mevrouw Lavendel haar aan. ´´Ehh oke. Tot morgen. Niet vergeten dat je dan geen vrije dag hebt.´´
´´Ja Mevrouw Lavendel. Doei mevrouw Lavendel´´ snel loopt Marieke de straat op. Ze kijkt omhoog. Het is opgeklaard.Dan schiet het har weer te binnen waarom ze buiten staat. Ze weet niet aan wie ze het gaat vertellen. Ze moet het kwijt. Dan bedenkt ze dat ze wel langs opa Theodorus kan gaan. Onderweg loopt ze langs de bakker. Zo onoplettend dat ze is botst ze tegen Fien westdijk op. ´´O hoi Mevrouw Westdijk´´ zegt ze gauw. Ze wil doorlopen maar Fien houd haar tegen. ´´Waarom kijk je zo sip meisje?´´ vraagt ze. Verbaast kijkt Marieke haar aan. ´´Heeft u het nog niet gehoord van de burgemeester?´´
´´ Gaat ´ie weer op bezoek in een ander dorp? Daar moet hij eens mee ophouden. Er komt alleen maar heibel van.´´
´´Nee Mevrouw. Dat zal niet gaan. De burgemeester is vandaag vermoordt.´´
Gelogd

Fien

  • Gast
Re: Speltopic 262
« Reactie #9 Gepost op: 16 oktober 2012, 18:34:56 »

De grote kater miauwde olijk toen Fien hem zijn maaltijd bediende. Ze glimlachte tevreden. Katten verschillen zo sterk van honden. Zij zien zichzelf als koning terwijl dat bij een hond precies andersom is.
Het was een frisse, koude ochtend. Terwijl Fien zich klaarmaakte om naar de bakker te gaan dacht ze aan afgelopen nacht. Hoe ze ineens wakker schrok, niet eens door een droom. Of althans, ze kon het zich niet herinneren dat ze had gedroomd. Maar het voelde sinister en totaal niet pluis. Alsof er iets verschrikkelijks gebeurd was. Fien kon haar vinger er niet op leggen en probeerde het zoveel mogelijk naast zich neer te leggen. Ze trok haar jas aan. "Tot zo Makker." De kater keek even op en likte het schoteltje verder af om ervoor te zorgen dat er geen stukje vlees achterbleef.

Buiten was het nog kouder dan Fien had gedacht. Ze keek naar een gladde blauwe lucht met hier en daar een streepje wit. De zon scheen over het dorp.
Het was niet zo ver lopen naar de bakker maar toch had Fien spijt dat ze haar sjaal niet om gedaan had. De lucht laat de snijdende wind niet zien.
Plotseling botste iemand tegen haar op. Het was Marieke die zich meteen verontschuldigde.
"Wat is er, waarom kijk je zo sip?"
Marieke vertelde Fien wat er vannacht gebeurd was. Een dikke frons verscheen op Fien's gezicht. "Dat is vreselijk."
In gedachten verzonken liep ze verder zonder het gesloten meisje gedag te zeggen. Daarom ben ik afgelopen nacht natuurlijk wakker geworden.

Zonder dat ze het door had stond ze al bij de bakker voor de toonbank. "Goedemorgen Fien, wat zal het zijn?" Vroeg Bas.
Fien schrok. "Eén brood alsjeblieft Bas. En zo'n goedemorgen is het niet.." Ze bleef stil.
Bas knikte. "Ja verschrikkelijk wat er is gebeurd. Gelukkig is het goed afgelopen voor de gezusters Berkenhout."
De bakker zag Fien vragend kijken en vertelde dat ze aangevallen zijn door iets dat leek op een weerwolf."
In stilte betaalde Fien het brood en liep zwijgend weg. Diep verzonken in gedachten.

Gelogd

MariekeMontac

  • Gast
Re: Speltopic 262
« Reactie #10 Gepost op: 16 oktober 2012, 20:34:41 »

Heel even lichtjes verbaas kijkt Marieke Fien na. Dan hersteld ze zich en loopt ze door. Dit keer komt ze langs de dorpswinkel. Eerst wil ze doorlopen maar dan bedenkt ze dat ze wel een bot voor Bowy kan kopen. En wat lekkers voor opa Theodorus. Ze loopt door de winkel en zoekt een bot uit voor Bowy en een taartje voor Opa. Dan gaat ze naar de kassa.  Ze herkent de mevrouw aan de kassa niet. ''Hoi. Heeft u het nog niet gehoord over de burgemeester?''
Vragend kijkt de vrouw haar aan. Dan verteld ze het hele verhaal. Als ze uit verteld is kijkt ze naa de vrouw. De vrouw kijkt geschokt. Ze legt het geld op tafel en tekent af. Dan valt haar blik op de klok. Vlug pakt ze de spullen. ''Ik moet gaan. Nog een fijne dag verder'' Ze haast zich de deur uit en rent naar het huis van opa. Ze belt aan.
Gelogd

Bas

  • Gast
Re: Speltopic 262
« Reactie #11 Gepost op: 16 oktober 2012, 22:06:36 »

Bas was die dag al vroeg in de bakkerij het was vandaag een van de drukste dagen van de week. Hij hoopte dat ervandaag weer veel brood verkocht werd. Toen hij om 8 uur openging kwamen de eerste vaste klanten al die elke dag een croissantje meenamen naar het werk. 
Het was een normale dag toen er op een gegeven moment iemand geschrokken naar binnen kwam rennen en riep DE BURGEMEESTER IS VERMOORD!!!
Eerst dacht Bas dat het zo'n panjekzaaier was en dat de burgemeester gewoon nog leefde maar toen zag hij dat het Michelle was. Zover als Bas haar kende overdreef zij niet snel. Zou de burgemeester dan toch vermoord zijn. Hij sprak Michele aan en vroeg haar rustig te worden. Hij bood haat een glas water aan en vroeg haar alles even rustig te vertellen. 
Gelogd

Rex

  • Gast
Re: Speltopic 262
« Reactie #12 Gepost op: 17 oktober 2012, 00:27:57 »

Na een tijd op internet te hebben gespeurd kon Rex niet tot een andere conclusie komen dan dat er weerwolven actief waren. Hij kon er in eerste instantie niet inkomen dat iemand die al lang in het dorp woonde een weerwolf kon zijn, waarom zou die dan nu pas honger krijgen, dus besloot de rechercheur eerst langs het hotel te gaan.

"Goedendag, waarmee kan ik u helpen?", vroeg de receptioniste.
"Sorry ik kom gewoon even rondvragen, u weet hoop ik wat er gebeurd is?"
"Jaaa natuurlijk. Het is verschrikkelijk."

Op dat moment zag Rex een van de schoonmaaksters. Het was Loes. Hij had er wel eens gezien maar kende haar verder niet. Rex had niet het idee dat Loes hem gezien had, dus Rex had nog even goed de tijd om haar te bekijken. Het was een blonde meid, aardig knap ook, slank. Helemaal niks mis mee. Ze had ook niet veel make-up op ook, wat ook zeker niet nodig was. Rex hield er wel van als hij s'avonds hetzelfde zag als s'ochtends.

"Sorry schoonheid, kan ik je even spreken?"
"Maar wat is er dan, rechercheur? Of wacht gaat het over..." Nog voor ze de zin af kon maken onderbrak Rex haar al.
"Alsjeblieft, noem me Rex, ik ben niet veel ouder dan jou en ja, daarover wil ik je wel graag spreken. Allereerst wat kan je mij vertellen over vreemde opvallende zaken de laatste tijd hier rond het hotel? Heeft u nieuwe mensen gezien of zijn er mensen zich raar gaan gedragen? Wat houd jou zoal bezig de laatste tijd, vooral gisternacht? En wat ben je vanavond aan het doen?"
Rex vuurde een vol salvo aan vragen af. Ze zag er niet naar uit of ze veel van de vragen ging beantwoorden.
"Ik denk dat je dat beter aan Michelle kan vragen. Verder, wat ik vanavond doe? Ja uhm?"
Snel versterkte Rex zijn flirtpoging. "Ik weet natuurlijk dat zo'n knappe meid als jij druk bezet is, maar misschien konden we een drankje ergens doen?"
Gelogd

Esmeralda

  • Gast
Re: Speltopic 262
« Reactie #13 Gepost op: 17 oktober 2012, 07:50:04 »

Esmeralda was al vroeg opgestaan om te controleren om haar nieuwe voorraad jam in te pakken. Ze droeg de grote kartonnen doos de winkel binnen terwijl het belletje vrolijk klingelde. Ze trok de rolluiken open en zette haar bord buiten, het was onrustig buiten voor dit uur vond ze, maar ze schok er verder geen aandacht aan.
Met een zachte doek ging ze even over haar toonbank en zette alles klaar voor een nieuwe dag. Ze keek op en zag weer mensen voorbij rennen op straat. Esmeralda trok haar wenkbrauw op en liep terug naar de deur.
'Hey,' riep ze naar de voorbijganger 'Wat is er aan de hand?'
Gelogd

Loes

  • Gast
Re: Speltopic 262
« Reactie #14 Gepost op: 17 oktober 2012, 12:24:41 »

De dag was nog jong, of ze werd ineens spontaan uitgevraagd. Door een spannend politiemannetje nog wel. Ze moest alleen al blozen van de gedachte. Met een rood hoofd en een stem die verre weg was stond ze voor hem. Michelle kon er om lachen en gaf haar een klop op haar schouder. “Natuurlijk heeft ze niks vanavond! Ik heb net met haar afgesproken het restje schoonmaak werk van haar over te nemen!” riep ze, met een knipoog naar Loes. 

Met een kleine glimlach gaf ze hem haar nummer. “Bel me vanavond maar” zei ze heel stilletjes en verlegen. Daarna werd de jongeheer afgewimpeld door haar collegiale ‘zusje’ Michelle, die haar meenam het pand in. “Ze komen met bosjes bij jou!” zei ze, met een beetje geďrriteerd geluid. Loes begreep wel waarom Michelle niet zoveel mazzel had als haar. Michelle kon af en toe een beetje pushend zijn, maar diep van binnen was ze wel een van de liefste meisjes in de stad. “Ik weet wat we gaan doen!” zei Loes met nieuwe dapperheid, “We gaan jou een man zoeken!” riep ze luid. Iets te luid misschien, want het andere hotelpersoneel moest ervan lachen. Beteuterd werd ze dan ook op haar neus getikt door Michelle, die nog niet zo’n fan was van dat idee. “Jij kunt beter eerst je druk gaan maken wat voor kleertjes je vanavond aandoet! Dus kom, we vragen aan de baas of we kunnen stoppen voor vandaag. We gaan WINKELEN!”
Gelogd
Pagina's: [1] 2 3 ... 8   Omhoog