Nieuws

Schrijf je nu in voor spel 548. Dit spel is voor iedereen die wel eens de discussie op één plek wil houden. Enkel het discussietopic!

Welkom, vreemdeling!

Je kunt inloggen middels de velden hieronder, of jezelf registreren als je dat nog niet hebt gedaan.

Gebruikersnaam: Wachtwoord:
Pagina's: 1 ... 5 6 [7]   Omlaag

Auteur Topic: [Speltopic] - Happiness is your own treasure because it lies within you.  (gelezen 10439 keer)

nathh

Re: [Speltopic] - Happiness is your own treasure because it lies within you.
« Reactie #90 Gepost op: 28 februari 2013, 17:48:55 »

Melissa moest weer hoesten. Wanneer zou het toch eens stoppen? Al dat stof dat was opgewaaid na het doorbreken van de verdieping had bij Melissa serieuze hoestbuien en brandende ogen tot gevolg gehad. Ook een gestuikte enkel. Helemaal door elkaar heen geschud stapte ze een van de nieuwe kamers in en zag dat het een woonkamer was. Ergens in een hoek stond een grote erg ouderwetse bank. Melissa liep ernaartoe en plofte erop neer. De komende tijd zou zij niet meer opstaan. voorzichtige tastte ze haar enkel af en probeerde hem in een zo prettige mogelijke positie neer te leggen terwijl ze bleef hoesten.
Toen ze eenmaal lag kreeg ze nogal honger. Vooral omdat ze David net met een broodje in de hal had zien staan. Eten was een van de dingen die in haar tas zat dus pakte ze een snicker en at hem op. Ze zag allemaal mensen de woonkamer voorbij lopen, zo ook Valentine. Of ze bleven in de hal, of ze gingen naar de andere kamer. Er waren slechts een paar anderen in de woonkamer. Ze hoorde vanuit de hal zeggen dat Micha was overleden maar kon zich op dit moment niet over de dode opwinden. Het kon hier nog zo eng zijn maar momenteel had ze meer oog voor haar zere enkel, droge keel en brandende ogen.
Gelogd

Heartless

Re: [Speltopic] - Happiness is your own treasure because it lies within you.
« Reactie #91 Gepost op: 28 februari 2013, 18:34:14 »

Nu was ook nog eens Micha verdwenen, opgeslokt in dit grote huis. Sophie voelde zich, ondanks dat de groep nog best groot was, steeds meer alleen. Was het wel zo'n goed idee geweest om mee te gaan? Ze zuchtte en probeerde de gezichten van de oud-leden van de groep uit haar hoofd te krijgen. Misschien konden ze wel op één of andere manier toch ontkomen aan dit wraakzuchtige huis.



Ik stem op Valentine/Waterwork
Gelogd

adriaan

Re: [Speltopic] - Happiness is your own treasure because it lies within you.
« Reactie #92 Gepost op: 28 februari 2013, 19:59:49 »

Eduard kon het nauwelijks meer voor zich houden. De vampieren in het huis keken hem aan. Nu was zelfs Micha al dood. Nadat Eduard nu bijna in een shock was geraakt had hij ze voor zich gezien. "Spioneer op ze, spioneer op ze... voor ons, voor ons..." aldus deed Eduard en kwam er verrassend snel achter wat iedereen in zijn schild voerde. Annika had drankjes bij zich, Sophie deed haar best om alles iedereen te beschermen van onheil, Niceau bleek verrassend wijs te zijn (maar toch ook een beetje vals) en Hendrika zag allerlei dingen om zich heen, en was op een andere manier het zelfde aan het doen als Eduard. Eduard had trouw zijn bevindingen gemeld aan Valentine. Maar het was te laat.
De studenten waren te slim geweest en zouden snel de schatten van het oude landhuis opsporen, en een manier vinden om het huis te verlaten. Eduard zou niet bij hen zijn, zijn straf zal eeuwig duren... Of hij zou sterven was niet zeker, maar zijn geest zou het niet meer halen. Ook al had hij zelf niemand vermoord, hij had ze geholpen. Maar hij kon toch niet anders? Tsja, kon hij? Dat was de vraag... Nooit zullen we het weten.
Gelogd

Insanity

Re: [Speltopic] - Happiness is your own treasure because it lies within you.
« Reactie #93 Gepost op: 1 maart 2013, 22:22:14 »

Steeds meer begon het tot Sarah door te dringen dat ze waarschijnlijk niet alleen in dit huis waren. Er was nog iemand anders. Iets anders. Deze drama’s moesten door iemand in gang gezet worden. Niet alles kon op toeval gebaseerd zijn. Ze was ondertussen van Micha weggelopen en stond nu voor de nieuw geopende deuren. Een snelle blik leerde haar dat dit de keuken en de woonkamer moesten zijn, die onderling ook nog een deur deelden. Terwijl Sarah nog rustig aan het observeren was merkte ze dat anderen in de groep niet zo van het observeren waren, maar er klakkeloos vanuit gingen dat het veilig was de beide ruimtes zomaar te betreden. Enkelen besloten de woonkamer in te gaan, maar het grootste gedeelte had toch zijn zinnen gezet op de keuken. Als een mak lammetje volgde Sarah de menigte en kwam uit in een enorme keuken. Overal stonden potten en pannen. David, die een goede indruk wilde maken, toverde ineens een zakje soep uit zijn tas en ontfermde zich over een enorme pan. Nog geen vijf minuten later stond er in het midden van de keuken een enorme pan bouillonsoep te pruttelen. “Lekker!” hoorde Sarah van weerskanten klinken, terwijl ze zag dat iedereen langs haar heen richting de pan snelde. “David, weet je zeker dat het veilig is?” Sarah kon moeilijk bevatten dat na alles dat ze meegemaakt hadden dit zomaar goed kon gaan. “Jawel hoor!” Hij nam een grote lepel en stak deze gevuld met soep in zijn mond. “Zie je! Niks aan de hand!” Sarah fronste haar wenkbrauw. Ze geloofde er niks van. “Gadver! Wat is dit?!” Binnen een seconde had iedereen zich omgedraaid en zag nu Jade bij een ander fornuis naast een pan staan. Ze hield de deksel de lucht in en had zojuist aan de inhoud van de pan geroken. Sophie en Valentine liepen er op af en keken een voor een in de pan. “Organen” zei Sophie deskundig. “Menselijke organen.” Bij het uitspreken van die woorden deden de drie gelijk een stap achteruit. Wat ze echter niet doorhadden was dat het fornuis zich niet op de meest ideale plek bevond. Een botsing met een tot het plafond reikende kast was dan ook onvermijdelijk. Luid kletterend vielen er allerlei potten naar beneden. Valentine kon niet voorkomen dat enkele potten van de bovenste planten haar hoofd raakten. Ze zakte als een pop in elkaar en een plas bloed vormde een cirkel om haar heen. Hoewel de grootste aandacht uitging naar Valentine, die geen enkel teken van leven meer vertoonde, viel het Jade ook op dat de potten ook een inhoud hadden. “Dit lijkt wel bloed!” schreeuwde ze. “Weet je zeker dat het niet van Valentine is, Jade?” vroeg Sarah met een enigszins bibberende stem. “Ja. Heel zeker..” Sarah slaakte een diepe zucht. Haar vermoedens werden steeds meer en steeds sterker bevestigd. “Jongens! Jongens!” Er werd vanuit de woonkamer geroepen. In de veronderstelling dat er iets aan de hand was draaide iedereen zich om en haastte zich naar de woonkamer. Daar was Thessa te zien. “Er zit soep op mijn broek!” Aan de ene kant boos, maar aan de anderen kant ook opgelucht wilde Sarah zich weer omdraaien en naar de keuken lopen. Toen ze echter de keuken via de woonkamer binnenstapten was er enorme veeg bloed op de grond te vinden. Met hun ogen volgde de groep de veeg en kwam als snel tot de schokkende ontdekking dat het lichaam van Valentine verdwenen was. Sarah kreeg het direct enorm benauwd. Dit was het toppunt. Er was iets anders! “We moeten het bloed volgen!” zei Hendrika. Zonder overleg knikte menigeen in en snelde iedereen richting de hal, waar het spoor naartoe leidde. “Daar is ze!” gilde Hendrika. In het midden van de hal lag inderdaad het lichaam van Valentine. Op het moment dat iedereen naar hem toe wilde rennen klonk er ineens een stem

 “Jullie hadden hier niks te zoeken. Dit had niet hoeven gebeuren als jullie dit huis niet binnen gegaan waren.” Asset stond bij de gigantische deur waardoor de groep naar binnen was gekomen en keek de groep nu recht aan met zijn felgele ogen. “Jullie snappen dat ik jullie niet zomaar kan laten gaan.” Hij glimlachte flauwtjes en kon de angst van de groep aflezen. “JIJ VIEZE VUILE..! WAT HEB JE GEDAAN?!” Eduard doorbrak de trance waarin de groep zich bevond en stormde als een gek op Asset af. Deze deed hem echter met een simpele handbeweging een smak tegen de muur maken. Hij wendde zich weer tot de groep. “Eduard is niet wie jullie denken dat hij is. Jullie zijn hier voor elkaar. Eduard niet.” Hij wierp een blik op Eduard. “Jullie voorgangers waren precies hetzelfde. Precies hetzelfde als de acht rotte appels die jullie mee dit huis in namen.” Sarah telde op haar vingers, maar kwam een naam tekort. Alsof Asset gedachten kon lezen haalde hij een verborgen schakelaar om. Jade, die goed wist dat het over haar ging, begon zich een beetje ongemakkelijk te voelen. Plotseling voelde ze de grond onder haar voeten wegvallen, waarna een gil het laatste geluid was dat ze zou produceren. De groep had met ingehouden adem staan kijken, maar durfde niks te ondernemen. Ze wilden niet hetzelfde lot als Eduard ondergaan. “En dat was acht.” zei Asset. “Nu, Jera. Als je zo vriendelijk zou willen zijn.” Hij stak zijn arm uit en wachtte geduldig. Jera keek vragend om zich heen. Het enige antwoord dat ze kreeg was van Sarah, die haar blik op haar rugzak liet vallen. De bekers! Natuurlijk! “Aan jou de keuze.” Jera hoefde echter niet lang na te denken en liep met kleine pasjes en haar hoofd omlaag richting Asset. Ze was bang dat ze dadelijk ook opzij gesmeten zou worden, dus legde ze de rugzak voor hem op de grond. Zonder zich om te draaien liep ze terug en voegde zich bij de rest van de groep. Een oogverblindende flits volgde waarna zowel Asset, de rugzak als Valentine en Eduard verdwenen waren. Maar misschien nog wel belangrijker: de deur stond open! Sarah kende geen enkele twijfel meer en rende zo snel mogelijk richting de uitgang. In haar haast had ze niet doorgehad dat er in bloed een boodschap op de grond geschreven stond. Ze wilde weg uit het huis. Voor altijd.

THE END



Samenvatting:
- Jullie besloten Waterwork te lynchen. Hij was Leugenwolf!
- Door de dood van Waterwork sterven ook Prue (Apostaat) en Adriaan (Sjamaan)
- Hierdoor zijn alle slechtjes dood, en winnen dus de goedjes!
Gelogd
Pagina's: 1 ... 5 6 [7]   Omhoog