Nieuws

Meer dan WvW
Er is zoveel meer dan alleen Weerwolven. Bezoek het café, een meeting of organiseer zelf een competitie. :)

Welkom, vreemdeling!

Je kunt inloggen middels de velden hieronder, of jezelf registreren als je dat nog niet hebt gedaan.

Gebruikersnaam: Wachtwoord:

Poll

Welke thema lijkt jou leuk voor volgende speldag? (Wordt aangevuld andere speldagen)

Harry Potter
- 3 (23.1%)
The Good Place
- 3 (23.1%)
Doctor Who
- 0 (0%)
The Hungergames
- 3 (23.1%)
Star Wars
- 2 (15.4%)
Musical
- 2 (15.4%)

Totaal aantal stemmen: 8


Pagina's: [1] 2   Omlaag

Auteur Topic: Verhaaltopic  (gelezen 394 keer)

Kevindemen

Verhaaltopic
« Gepost op: 3 november 2019, 18:07:59 »

WvW'ers op Kamp
Het is een drukke dag voor Kevindemen en Sil. Waar Sil nog lekker van een hockeywedstrijd zat te genieten en Kevin na het redigeren van de krantenpagina, Disney+ had opgezet, kregen beiden geen enkel moment de tijd om hun activiteit verder te zetten. Beide spelleiders werden overvallen door het nieuws dat het forumteam iets ontzettend belangrijks vergeten was: iemand aanstellen als kampleider. Van de één op de andere dag hadden ze het grote nieuws ontvangen dat ze plots verantwoordelijk waren voor het organiseren van het Weerwolven van Wakkerdam kamp, een geweldig kamp wat ondertussen traditie was geworden onder de maffe nerds en andere malloten van het Weerwolven van Wakkerdam forum. Dit moest een geweldig kamp worden waar iedereen nog jaren over na zou praten. Alhoewel beide heren best stressbestendig zijn, brak die laatste minuten voordat de kampdeuren open gingen toch even het zweet uit. Er moest zoveel worden geregeld en dat allemaal op zo een korte tijd. En hoe konden ze het zo onvergetelijk mogelijk maken? Toch hielden zowel Kevin als Sil wel van een uitdaging!

De hele nacht hadden Kevindemen en Sil doorgewerkt, echt gebikkeld. Nu staat Kevin met hangende ogen en wallen zo groot dat je er een zaakje op kunt openen, voor de deur van het verblijf. “Wees welkom, wees welkom”, riep Kevin, terwijl Yara, Smiekero en Loetjef uit de auto stappen en samen bij het vakantieparadijs worden afgezet. “Leuk om jullie ook eens real life te ontmoeten!” Ondertussen probeert Kevin een geforceerde lach op te zetten en zijn wallen achter zijn bril te verstoppen. “Sil waar ben je toch…”, vloekt Kevin net iets te hardop. Ondertussen komen DemocratischeZwijmelaars en Adriaan aangelopen. “Gezellig Kevin”, roept Adriaan wanneer hij ziet Kevin op zijn mobiel kijkt. Tijgerke87 komt ook aangelopen en roept al precies hetzelfde. Adriaan moet om de inside joke lachen. Kevin kan er minder om lachen. Sil kan zijn bed niet uitkomen, omdat hij door alle last minute voorbereidingen pas na tien uur in zijn bed lag. Hij is nu doodop. Kevin begint het toch wat vervelend te vinden dat Sil elke keer zijn forum- en whatsappberichten zo laat leest. Sil heeft eigenlijk al een veel te druk leven!

Ondertussen komen er nog meer mensen aanstrompelen. Kevin stuurt nog eventjes een appje naar Sil, die ondertussen eindelijk gehoor geeft. “Vergeet geen wijn mee te nemen. Ik wil straks nog even een drankje drinken met Zabulus.” Op datzelfde moment komt Shaddow aangelopen. “Wat heb jij aan?” Shaddow komt net door van een druk weekend larpen en heeft zijn kostuum nog aan. “Ik kleed mij zo meteen wel om.” “Dat hoeft niet per se hoor. Je mag het ook gewoon aanhouden.” Niet veel later komt Wazigekip ook aangelopen. In zijn handen heeft hij een patatje mayo. “Is het niet wat te vroeg voor friet?” NoicreC loopt ook achter hem. “Dat doet hij elke meet, een patatje op station halen.” Niet veel later komen er nog meer gasten aangerend: Dragonfly, Himan, Kid en Wurn. Op een gegeven moment komt T4nd ook aangereden in zijn auto. Terwijl hij de deuren opent valt er allemaal kinderspeelgoed uit de auto. “Die liggen er nog in van die maffe Expeditie Robinson-fotowedstrijd.” Kevin wil er bijna een opmerking over maken, maar doet het maar niet. "Welkom, kom binnen T4nd!" T4nd krijgt een knuffel en gaat naar binnen.

Niet veel later komt Sil aangerend. Een paar forummers volgen hem nog en gaan naar binnen. Sil is helemaal bekaf en het valt direct op dat hij zich maar half heeft aangekleed. Zijn T-shirt hangt binnenstebuiten en hij heeft zelfs zijn pyjamabroek nog aan. “Binnen kun je je even goed omkleden.” Ondertussen komen er nog meer gasten aan en mensen komen langzaam aan binnenstrompelen in het vakantieverblijf. “Doe alsof je welkom bent. Pak er wat te drinken bij”, roept Sil, terwijl hij zich richting de slaapkamers begeeft om zich om te kleden. “Boven zijn de slaapkamers. Daar staat een tafel waar je bordspelletjes op kunt gooien. Als we de andere tafel vrijhouden voor bordspellen en voor het eten, dan komt het goed”, vult Kevin het aan. “Dit belooft een erg leuke…” Voor hij de zin afmaakt strompelen Scarlett Freeman en Lyne nog binnen. “We hebben ons niet aangemeld, maar zijn er nog bedden over?” “Tuurlijk!” Scarlett en Lyne rijden ook hun koffers naar binnen.

Wanneer iedereen is aangekomen gooien Kevin en Sil (ondertussen omgekleed) een heleboel bordspellen op de stapel die ondertussen al tot het plafond aan het geraken is. Iedereen heeft iets meegenomen en omdat er zo slecht is overlegt liggen er ook veel dezelfde spellen tussen. "Normaal wordt dat met een meet toch wel wat beter geregeld." Er liggen maar liefst vijf spelletjes Love Letter, Coup, en zelfs Kevins 'favoriet' ligt er meermalen: Fluxx. "Dat spel wordt niet gespeeld als ik er bij ben, okay?" Kevin wil alle Fluxx-varianten per direct verstoppen maar ziet dan dat het een onbegonnen taak is. Ondertussen haalt Sil al direct een potje Fluxx uit de stapel. "Kevin, speel je ook mee?" Het lijkt er eventjes op alsof Sil het expres doet. "Had je de wijn meegenomen, Sil?"

---

Het eerste thema is WvW’ers op Kamp. Je bent op meet met andere WvW’ers. Iedereen schrijft als een andere WvW’er die deelneemt aan dit spel. Een overzicht hiervoor vind je in het speltopic. In het reactietopic kunnen jullie afspreken wie als wie schrijft. De persoon die je tijdens deze speldag kiest, schrijf je ook mee gedurende de andere thema’s. Op het moment zijn jullie net aangekomen bij de accommodatie. Er is weinig voorbereid, dus jullie hebben zelf ontzettend veel inbreng in welke spellen er die dag worden gespeeld. Je kunt ook de reis naar de accomodatie beschrijven.
« Laatst bewerkt op: 4 november 2019, 12:13:54 door Kevindemen »
Gelogd
"Stay away from negative people. They have a problem for every solution" - Albert Einstein.

adriaan

Re: Verhaaltopic
« Reactie #1 Gepost op: 5 november 2019, 18:35:06 »

Chris werd wakker en besloot vrijwel onmiddellijk om weer te gaan slapen omdat het nog veel te vroeg was om op te staan voor iemand die altijd zo laat gaat slapen als hij. Hij schatte dat het pas 5 uur lang licht was buiten, dus het was nog lang niet tijd om op te staan. Om weer te proberen in slaap te vallen begroef hij zijn hoofd in zijn kussen. Het lukte niet, en gelukkig maar, want op dat moment kwam Chris' vriendin binnen en vroeg hem: "Zou je vandaag niet naar die meeting gaan?". Chris schrok op. Helemaal vergeten!  Hij sprong zo snel als hij kon uit bed en dacht handig te multitasken door uit te doen wat hij aanhad en alle kleren die hij vandaag wilde dragen alvast te pakken om mee naar de douche te nemen. Dat bleek minder handig te zijn, want toen stond hij voor de badkamerdeur en bleek die op slot te zijn. Zijn vriendin had besloten hem te gaan plagen door, na bovengenoemde vraag gesteld te hebben, eerst eens uitgebreid zelf te douchen en nu stond Chris in z'n nakie voor de gesloten badkamerdeur te wachten tot ze klaar was. Dit duurde een tijdje. Toen Chris eindelijk zelf kon gaan douchen deed hij alles maar zo snel mogelijk; hij gooide een scheut shampoo over zijn hoofd en zonder er iets mee te doen hoopte hij maar dat zijn haar er een beetje schoon van werd en na afspoelen en afdrogen kon hij zijn kleren aandoen. Terwijl hij dat deed bedacht hij zich: "Shit, ik woon in Groningen, dus het is nog ver weg ook." Geen tijd voor ontbijt dus. Chris hing een enorm kruis om zoals gebruikelijk en rende naar het station waar hij nog net de trein naar de bewoonde wereld wist te halen. Toen hij vervolgens uiteindelijk in de trein op zijn telefoon keek kwam hij erachter dat hij alsnog 3 uur te vroeg zou zijn. Oeps. Waarom ben ik altijd te vroeg op meets?
Dus tot Kevins en Sils verbazing zat Chris al rustig sterk verveeld te wachten bij het vakantieparadijs. Hij trakteerde ze op een grote hoeveelheid pepernoten die hij in een veel te dure winkel had gekocht en gaf ze een knuffel. Chris wilde meteen spelletjes spelen door al die tijd wachten maar hij vergat dat Kevin en Sil nog druk waren met allerlei organisatorische onzin. Dus ging hij maar weer sip in een hoekje zitten bij de receptie tot ze klaar waren en at van de stress al zijn pepernoten op. Toen ze eindelijk het huisje in konden kon Chris zijn geluk niet op. Hij claimde snel een kamer met zijn grote vriend Adriaan zodat hij die geen moment zou hoeven missen zodra hij aankwam. Oh jee maar er kwamen nog veel meer toffe mensen. Ja daar was Marc zelfs ook, die nooit durfde te komen op een meet waar Chris ook was! Knuffeleuhhhh. En er kwamen steeds meer mensen en Chris was nog nooit zo blij geweest!
Gelogd

Dragonfly

Re: Verhaaltopic
« Reactie #2 Gepost op: 5 november 2019, 20:25:58 »

Ha, hij was er bijna. In de spiegel wierp Anne een snelle blik op zichzelf. Prima. Net als altijd. Zijn ochtendritueel was kort. Hoefde hij ook minder vroeg zijn bed uit! Gezicht wassen, scheren, tandenpoetsen, klaar! Zo ook vandaag. Uit de kast had hij gauw één van de vele spijkerbroeken en een van de verscheidene blauwe truien gevist, wat spullen bij elkaar gegraaid en in een tas gestopt en klaar om te gaan!

Daar was het! ''Bestemming bereikt'' Zei de metaalachtige stem van de routeplanner. Anne drukte deze ongeduldig weg terwijl hij de auto parkeerde. Licht nerveus, maar vooral opgetogen stapte Anne de auto uit. Hij was er, op het WVW-kamp! Juist op dat moment parkeerde er een rood Peugeotje naast hem. Er stapte iemand uit. ''Hoi, ik ben Jacoba, Dragonfly!'' En ze gaf hem een hand. Blij reageerde Anne ''Leuk! Ik ben Kid, of eigenlijk Anne. Nu ik jou zie, weet ik in ieder geval zeker dat ik op de juiste plek ben.'' Zei hij met een grote grijns. Anne pakte zijn tas uit de auto en slingerde die over zijn schouder. Dan zien ze twee mannen aanlopen. ''Kijk, daar komen Guido en ik denk...Wurn aanlopen!'' hoort hij Jacoba zeggen. Samen lopen ze naar de twee mannen toe. Anne geeft beide mannen een ferme handdruk.

Even verderop zijn nog een stuk meer wvw'ers. ''Laten we er naar toe rennen''. Stelt Anne enthousiast voor. Bagage en al komen ze met zijn vieren aanhobbelen waarna er knuffels en handen uitgewisseld worden.

Hoewel Anne deze mensen alleen online kende voelt hij zich meteen thuis in de open, warme sfeer.

Er worden pepernoten uitgedeeld, laat hij daar nou eens dol op zijn, gedronken en de spellen komen op tafel. ''Wat gaaf om jullie te ontmoeten'', roept Anne blij.

Het duurt niet lang alvorens er ook een spelletje wvw wordt gespeeld. Voorzichtig spiekt Anne op zijn kaartje. Weerwolf... Hoewel hij nog zo zijn best doet Eddo te beschuldigen duurt het niet lang alvorens Tom hem ontmaskert en genoeg mensen mee weet te krijgen om hem eruit te stemmen. Kon hij maar wat beter liegen!
Nou ja, tijd om zijn spullen even een plek te geven en een bed uit te zoeken.

Met een boog gooit Anne zijn tas op één van de nog beschikbare bedden en ritst hem open. Pyjama...pyjama... Shit, geen pyjama. Dan maar in z'n onderbroek vannacht?
Gelogd

Scarlett Freeman

Re: Verhaaltopic
« Reactie #3 Gepost op: 6 november 2019, 06:02:17 »

Moedeloos keek Scarlett door de winkel. Ze wist dat het lastig kon zijn om naar Japan te gaan terwijl ze niets kon lezen, maar moest alles dan ook nog in plastic zitten? Nu kon ze helemaal niets herkennen. Gelukkig bestond er tegenwoordig zoiets als google translate. Met een grijns pakte ze haar mobiel om de tekens op het product te vertalen. De woorden “Jum jum, very crunchy!” verschenen op haar scherm. Gefrustreerd stopte ze haar mobiel weg. Japanners… Instant noodles dan maar. Ze moest echt eens gaan vragen of een van haar huisgenoten mee boodschappen wou doen. Iemand moest toch die hiërogliefen kunnen lezen…

Eenmaal thuis zat ze met haar warme kom noodles achter haar laptop wat te browsen. Ineens kreeg ze een pop up: Jubileum spel 500 weerwolven van wakkerdam. Man, dat was lang geleden. Toch enigszins nieuwsgierig ging ze naar de site. Zou ze nog kunnen inloggen? Haar eerste poging mislukte. Had ze haar forumnaam wel goed? Nee, oke, nog een keer proberen. Maar na een paar pogingen moest ze het opgeven. Ze wist het echt niet meer. Had ze niet op een gegeven moment een mail gekregen dat haar account op inactief was gezet of zo? Toch merkte ze dat ze de site niet kon afsluiten. Een gevoel van nostalgie kwam naar boven. Eens kijken naar wie er allemaal mee doet… Het inschrijfsysteem was verdwenen, maar er was een lijst met verassend vele bekende namen. Waren ze al die tijd actief gebleven, of waren ze net als zij net terug gekomen voor het jubileum spel? In een vlaag van nostalgie en vastberadenheid besloot ze het gewoon te doen. Het zou leuk zijn om weer een keer een potje mee te spelen. Met wat hulp kreeg ze weer toegang tot haar account en werd ze ingeschreven voor het spel.

De dag er op kwam ze weer online om het spel te controleren. Een weerwolven van wakkerdam kamp? Ze was nog nooit geweest, maar het was een spannend idee. Alleen zat ze wel aan de andere kant van de wereld… Nee, ze had nu besloten om mee te doen, dus dan ging ze het goed doen ook. Het was tijd om weer terug te komen. Vastberaden pakte ze haar spullen in en vertrok naar de shrine om de hoek. Ze reinigde haar handen en dronk wat van het water bij de ingang. Vervolgens liep ze tot vlak voor de shrine. In haar hoofd beeldde ze zich het weerwolven van wakkerdam kamp in. Ik wil naar het kamp toe. Wenste ze. Toen gooide ze haar 100 yen muntje in de bak voor de shrine, klapte twee keer in haar handen, boog één keer en luidde de klok. Uit het niets dook er een klein wit vosje met rode tekeningen op zijn kop op. Het schoot weg tussen de bomen op het shrine terrein. Snel rende ze er achteraan tot ze ineens voor een portaal stond. Het vosje bleef heel even stil staan om te kijken of ze hem wel was gevolgd en dook er toen doorheen. Oke, there we go, dacht ze terwijl ze even diep inademde. Toen stapte ze door het portaal.

Het was een stuk kouder in Nederland. Daar had ze misschien even wat meer aan moeten denken. Maar daar door de bomen zag ze het kamp! Het vosje draalde een beetje voor haar langs. Het portaal was verdwenen. De keuze was snel gemaakt. Ze ritste haar tas open en het vosje sprong er in, dankbaar voor de warmte. Ze liep snel door naar het kamp, waar Kevin probeerde alles zo goed mogelijk te regelen maar ook een beetje de weg kwijt leek te zijn.
“We hebben ons niet aangemeld, maar zijn er nog bedden over?” Vroeg Lyne de gelijktijdig aankwam.
“Tuurlijk!” Antwoorde Kevin verdwaasd, waarna ze snel samen met Lyne naar binnen ging.
Gelogd

Yara

Re: Verhaaltopic
« Reactie #4 Gepost op: 6 november 2019, 19:29:11 »

Ashwin rende zo snel hij kon door de straat. Nog maar één hoek om en dan was hij bij het busstation. Hij moest deze bus echt halen, de volgende kwam pas weer over een uur. Waarom was dat campingterrein ook zo onbereikbaar? Hij greep zijn koffer nog wat beter vast. Heel leuk die wieltjes eronder, maar totaal onpraktisch op de ongelijke stenen.

Hijgend slipte hij de hoek om, net op tijd om de bus te zien vertrekken.
"Wacht!" wist hij uit te brengen. Hij liet zijn koffer vallen en zwaaide met zijn armen, maar de bus reed stoïcijns verder.

Wat een fantastisch begin van het wvw-kamp! Ashwin pakte zijn telefoon en opende google maps. Dat werd een flinke wandeling, maar er zat niets anders op. Hij raapte chagrijnig zijn koffer weer op en begon te lopen.
Zijn humeur werd er niet beter op toen de lucht begon te betrekken na een kwartier lopen. In de verte klonk al gerommel en hij voelde de eerste spetters op zijn hoofd.
Op dat moment stopte er een donker busje naast hem, met geblindeerde ramen. Ashwin keek er argwanend naar en pakte voor de zekerheid zijn telefoon.
De deur van de bijrijder werd open gegooid, maar de plek was leeg.
"Hé, uhm, heb je misschien een lift nodig?" riep iemand vanachter het stuur. Ashwin keek sceptisch het busje in. "Ik heb koekjes!"
"Waarom zei je dat niet meteen?" riep Ashwin. Hij gooide zijn koffer naar binnen en klom vervolgens zelf het busje in. "Hoi, ik ben Ashwin."
"Hee, ik ben Flore, aangenaam," zei het meisje achter het stuur. "Waar moet je naartoe?"
Toen Ashwin het adres noemde moest ze lachen. Het bleek dat ze beiden op weg waren naar hetzelfde kamp.
"Maar wacht, je heet Yara op het forum en Flore in het echt? Dat is... niet heel logisch?"
Flore rolde met haar ogen. "Ja dat is een lang verhaal."
"Nou, we hebben ook nog wel even totdat we bij het kamp zijn, dus kom maar op!"

"Stop!" riep Ashwin zo'n twintig minuten later. Ze reden net langs een busstation waar één meisje diep weggedoken in haar jas stond te wachten.
Ashwin gooide de deur van het busje open.
"Loeka! Hier! Wil je meerijden?"
"Hoi Ashwin!" riep ze enthousiast. Haar gezicht betrok echter toen ze het busje en de geblindeerde ramen eens beter bekeek. "Uhm..."
"We hebben koekjes, wil je ook wat?" riep Flore en Loeka's gezicht klaarde onmiddellijk op.
"Nou in dat geval... Voor koekjes of baby-dieren krijg je mij wel zo'n busje in, wildvreemde persoon die ik nooit heb ontmoet. Heb je naast koekjes heel toevallig ook kittens in je busje?"
"Ik heb een kat," mompelde Ashwin.

Loeka ging achterin het busje zitten en hun trio ging verder.
Gelogd

Smiekero

Re: Verhaaltopic
« Reactie #5 Gepost op: 6 november 2019, 20:52:20 »

Op de avond voor het kamp kon Loeka maar lastig in slaap komen. Ze had immers nog zoveel te doen. Tentamen, deadline, deadline... Maar nu was het eerst tijd om te ontspannen. Uiteindelijk viel ze in slaap, maar helaas was dit van korte duur. Loeka had besloten om met de step naar de meeting te gaan. Om op tijd te komen moest ze, volgens haar berekening, zo rond half 4 's nachts vertrekken. Om kwart voor vier stapte Loeka uiteindelijk de straat op, gevolgd door haar vriend. 'Loeka! Waar ben je nu weer mee bezig?! Weet je wel hoe laat het is?' 'Jawel hoor,' antwoordde ze, 'het is precies kwart voor vier, en ik ga met de step naar een forummeeting.' Haar vriend haalde zijn schouders op. Als Loeka eenmaal een plan uitgedokterd had, dan zou het hoe dan ook worden uitgevoerd.

Ze had hier al een tijdje naar uitgekeken. Eindelijk kon ze haar vrienden van het Weerwolvenforum weer zien. Ze was vooral benieuwd naar Werner, gezien hij enkele dagen geleden opeens onbereikbaar was geworden. Ongeveer bij Hilversum werd Loeka staande gehouden door een agent. 'En, mevrouwtje? Wat doet u hier in het midden van de nacht op een step? Heeft u gedronken?' Loeka probeerde uit te leggen dat ze een flinke kop koffie had gedronken, om zo de energie te hebben om naar een Weerwolvenmeeting te steppen. Helaas geloofde de agent hier vrij weinig van. 'Als u mij geen zinnig antwoord kunt geven, gaat u mee naar het bureau!' 'Oh? Heeft u een bureau? Ik ben dol op schrijven! Afgelopen week heb ik nog Harry Potter fanfiction geschreven, het ging over een groep studenten die stonden te vergaderen bij een verboden bos!', vertelde Loeka opgetogen. 'Dat is niet wat ik bed... Luister, ik probeer het nog één keer. Vertel mij precies wat u van plan bent, of u mag een nachtje brommen!' Loeka werd enigszins geïrriteerd. 'Brommen? Ik ben altijd vrolijk. Als er iemand aan het brommen is, dan bent u het wel!'

De agent had er genoeg van en sloeg Loeka in de boeien. Gelukkig mocht de step mee op de achterbank. Halverwege de rit naar het politiebureau begon Loeka zich te vervelen. 'Zeg, bent u een fan van Disneyfilms? Ik wel. Ik ken bijna alle liedjes uit mijn hoofd. Zal ik er een paar doen?' 'Nee, bedankt voor het aanbod, maar...' Voordat de agent iets kon zeggen begon Loeka luidkeels 'Let it go' te zingen. Uit pure ellende besloot de agent maar te stoppen en Loeka vrij te laten. De agent was net om de hoek verdwenen toen Loeka zich iets realiseerde. 'Oh nee! Mijn step! Hoe kom ik nu op tijd bij de meeting?' Ze besloot om het toch maar lopend te proberen. Na enkele kilometers gelopen te hebben hoorde ze achter zich opeens een busje aankomen. Tot haar grote verbazing stopte het busje naast haar. 'Loeka! Hier! Wil je meerijden?' Het was Ashwin, die naast een onbekend meisje in het busje zat. Ze stelde zich voor als Flore. Misschien waren ze ook onderweg naar de meeting? 'Hoi Ashwin!', riep ze terug. Voordat ze in het busje stapte bedacht ze zich even. Waarom had het busje eigenlijk geblindeerde ramen? Ze werd uit haar gedachten gehaald door Flore. 'We hebben koekjes, wil je ook wat?' Loeka moest even goed nadenken, ze twijfelde nog. 'Nou in dat geval... Voor koekjes of baby-dieren krijg je mij wel zo'n busje in, wildvreemde persoon die ik nooit heb ontmoet. Heb je naast koekjes heel toevallig ook kittens in je busje?' Ashwin mompelde dat hij een kat had. 'Oh, cool! Is het een poes? Ja? Hoe oud is ze?' Loeka ging achterin zitten.

'Dus, jullie gaan ook naar de meeting?', vroeg Loeka aan het duo. 'Nee, we zijn voor de lol een stukje in een busje aan het rijden. Misschien gaan we nog aardappels kopen in Sint-Petersburg.' Loeka twijfelde even. 'Oké, dat lijkt me ook wel leuk. Dan moet ik wel even opbellen dat ik niet naar de meeting kom.' 'Loeka, dat was als grapje bedoeld...' Voor Loeka was het erg lastig om een grap van de waarheid te onderscheiden; het was noodzakelijk om na elke grap expliciet te noemen dat het om een grap ging. Na grafdelven was grappen herkennen haar minst sterke punt. Het trio reed langzaam verder naar de eindbestemming: het Weerwolvenkamp. Onderweg maakte ze verder kennis met Flore, die vertelde dat ze rustig aan moest doen tijdens de meeting. Ze was immers nog getraumatiseerd door het grote verraad van haar zogeheten vrienden in spel 499.

Het viel Loeka op dat de bodem van het busje wel erg hol klonk. Af en toe dacht ze een bons of een zachte schreew te horen, maar meestal werd daar overheen gepraat door de twee voorin. Opeens had Loeka nog een goede vraag om te stellen. 'Hebben jullie trouwens nog wat van Werner gehoord?'
Gelogd

loetjef

Re: Verhaaltopic
« Reactie #6 Gepost op: 6 november 2019, 21:30:07 »

Een beetje vermoeid stond Flore op. Ze had de hele avond The Good Place zitten binge-watchen, nadat een of andere vreemde forummer haar had verplicht de serie te kijken.
‘Nee. Niet op je kijklijst zetten. Beginnen, nu,’ had Loeka haar gezegd. Dus zo gezegd, zo gedaan. En nu kon ze niet meer stoppen. Gelukkig was ze vandaag vrij, want het was stakingsdag voor de leerkrachten. Ook wel fijn, want daardoor kon ze op tijd naar de meeting. Aangezien ze niet wist wat kevin en Sil van plan waren, had ze besloten om maar met de auto te gaan. Sterker nog, ze had een busje gehuurd. Een zwart busje met geblindeerde ramen. Je wist maar nooit waar het goed voor was.

Ruim op tijd was ze vertrokken, en dat was maar goed ook, want ze stond een aardige tijd in de file. Gelukkig was dat geen heel groot probleem, ze had het druk genoeg met plannen bedenken voor haar nieuwste boek. Toen ze eenmaal in de buurt van het kamp begon te komen, begon het plotseling te regenen. Lekker dan, ging ze eindelijk naar een meeting, ging het regenen. Plotseling zag ze een verzopen jongeman bij langs de weg lopen. Ondanks dat hij eruit zag als een ontploft chocomelkpakje, helemaal nat en vies van de modder, had hij wel iets knaps over zich. Misschien kon ze hem een lift aanbieden. Ze had immers genoeg ruimte in de bus. Ze gooide deur open en nodigde de jongen uit. Hij leek even te twijfelen, maar na het aanbod van koekjes zat hij in een mum van tijd in het busje. Ze kletsen wat, en Flore merkte dat ze de jongen, Ashwin genaamd, wel mocht. Hij had in ieder geval een fantastisch gevoel voor humor!

Na zo’n twintig minuten liet Ashwin haar stoppen. Blijkbaar liep Loeka over straat, die konden ze natuurlijk meenemen in de bus. Flore had haar nog niet gezien, maar het viel haar op dat Loeka een onwijs leuk en slim meisje was. Ze hadden het een tijdje over boeken schrijven, en ook Loeka had hier wel interesse in. Misschien konden ze samen wel een boek schrijven, dacht Flore bij zichzelf.

Al snel kwam ze erachter dat Loeka vrij luid en aanwezig was. En ze was erg goed in ongemakkelijke opmerkingen maken. Iedere keer als Ashwin een grapje maakte en Flore daarom moest lachen, begon Loeka met haar wenkbrauwen te wiebelen. Op een gegeven moment probeerde Flore ook een grapje te maken, maar blijkbaar snapte Loeka de grap niet.
‘Ik kan je grapjes wel waarderen hoor, dus ga vooral lekker door,’ zei Ashwin met een glimlach.
‘Get a room you two,’ reageerde Loeka. Flore voelde dat ze begon te blozen.

Toen ze aankwamen bij het kamp, werden ze uitgebreid verwelkomd door Kevin. Ze werden verwezen naar de slaapkamers, maar toen ze daar aankwamen, bleken het allemaal tweepersoonskamers te zijn.
‘Ik wil anders wel met jou hoor,’ begon Flore tegen Loeka, maar Loeka schudde haar hoofd.
‘Ik wil geen cockblock zijn. Ik wacht wel op Werner,’ zei ze met een knipoog. Flore draaide zich snel om om haar tas te halen, en hoopte dat niemand de opmerking gehoord had.

Later op de middag, terwijl Flore en Ashwin allebei hun tassen aan het uitpakken waren, viel het haar op dat ze haar tandpasta vergeten was.
‘Ik heb wel tandpasta mee!’ riep Ashwin, helemaal blij dat hij Flore ergens mee kon helpen.
‘Maar… is it actually a cactus?’ zei Flore. Ashwin keek haar verward aan, wat bedoelde ze daar nou weer mee?
Vanuit de kamer ernaast klonk plotseling een keiharde bulderlach.
‘HAHAHAHHAHAHAHA! Die grap snapte ik dan eindelijk wel!’ riep Loeka.
Gelogd
You can't step in the same river twice

Kevindemen

Re: Verhaaltopic
« Reactie #7 Gepost op: 7 november 2019, 14:23:59 »

Disneyland
Tijdens een vervelend potje Fluxx zit Kevin te genieten van de vele pepernoten die hij en Sil van Chris hadden gekregen. Dan is er tenminste nog iets om van te genieten, want dit vervelende rotspel staat samen met Monopoly en Mens Erger je Niet bovenaan zijn lijstje met meest frustrerende spellen die hij kent. “Zullen we na dit potje Flux Monopoly van de stapel pakken?”, roept Adriaan. Kevin begint even te grommen. Hij heet wel door dat Adriaan op dit moment Kevin gewoon een beetje aan het plagen is. Al snel besluit Kevin om weg te lopen van het spel, “Lekker gezellig, Kevin”, en te kijken hoe er ondertussen elders ook een potje Weerwolven van Wakkerdam wordt opgestart.  Sil is ondertussen languit op de bank gaan liggen, dus tikt Kevin hem even aan. “Terwijl iedereen nu wat aan de woning went, moeten we de reis van morgen vast voorbereiden.” Opeens schiet Sil overeind. “Kevin, ik denk dat we een probleem hebben… Ik ben vergeten om de touringcar te bestellen!”

Gelukkig is er geen ruimte voor stress. Ter plekke bedenkt Kevin dat Sil en hij in alle drukte helemaal geen vervoer hebben geregeld voor de eerstvolgende activiteit. Al snel loopt hij daarom richting Flore om haar even aan te spreken. “Flore, jullie hadden toch zo een mooi busje met geblindeerde ramen?” Flore knikt. “We hebben morgen een activiteit waarvoor we heel vroeg moeten opstaan. Het idee is dat we om 4.45 opstaan en richting onze locatie rijden. Naar verwachting komen we dan rond 11:00 aan. We kunnen dan heel de dag doen en laten wat we willen, zolang we maar om 24:00 weer terug zijn om terug te rijden. We verwachten dan rond 06:00 weer terug bij dit huisje te zijn.” Flore begrijpt het. “En jullie zijn zeker vergeten om vervoer te regelen?” Kevin knikt. “Okay, jullie kunnen mijn busje wel gebruiken. Iedereen past erin. Alleen de koekjes moeten worden bijgevuld.” "SIL! We gaan koekjes kopen. En met we, bedoel ik jij!"

Kevin is opgelucht. Die dag geniet iedereen nog even van de kaart- en bordspelletjes en gaat iedereen op aanraden van Kevin eerder slapen. Zoals gewoonlijk ligt Sil al om tien uur op bed. Hij heeft zelfs een aparte kamer omdat niemand hem uit zijn vroege schoonheidsslaapje wil halen. Alleen Kevin en Adriaan zijn nog wakker die avond. “Het is wel stil zo hoor zonder Tom en Roan erbij als de echte nachtbrakers.” Adriaan knikt. Ondertussen horen ze al luid gesnurk uit de kamer van Eddo komen, die zelf op een slaapkamer net naast de woonkamer slaapt. De deur van die kamer gaat open en Jacoba komt naar buiten. “Kon niemand mij waarschuwen? Ik doe geen oog dicht zo!” Kevin lacht: “het is ook wat stil zo zonder Rob erbij hoor. De vorige keer zong hij in zijn slaap nog gezellig tegen Eddo’s gesnurk in.” Uiteindelijk wordt het zo laat Adriaan, Jacoba en Kevin ook in slaap vallen. Het wordt ook wel eens tijd om goed te gaan slapen!

Tot iedereens verbazing is het Sil die als eerste wakker is. Hij trommelt iedereen het bed uit, iedereen gaat richting de bus. Dan komt Kevin aangereden. “Flore, wil jij rijden? Hier is het adres!” Hij drukt een briefje in de handen van Flore. “Parijs?!” Kevin knikt. Een paar mensen maken hem voor gek uit dat ze dan een huisje in Nederland hebben gehuurd. Maar wanneer de sfeer makende muziek wordt gestart, is dat al snel vergeten. “Hoe staat het met jullie Disney-kennis? Blért Kevin.” Loeka is er al helemaal klaar voor om luidkeels ‘Leeeeeeeeeeeeet it gooooooooooo’ te roepen. Aschwin moet lachen. “Ze heeft op de heenweg al flink kunnen oefenen.” Voor men het weet is de hele bus aan het zingen. “Hakuna Matata, What a Wonderful Phrase! Hakuna Matata” “For the First Time in Forever!” “A WHOOOOOOOOLE NEW WORLD…” Er ontstaat een prachtig duet tussen de jongens die Aladdin op zijn valst mogelijk zingen en de meiden die Jasmine vertolken. “Two Worlds, One Family…” “To dig, dig, dig, dig, dig, in our mine the whole day through…”, begint Kevin. Iedereen kijkt hem aan. Wat is dat nu weer voor een nummer. “HEIGH HOOOOOOOOOOO!” Dan gaat er een lichtje branden. "Je krijgt het niet cadeau!", roept iemand. Kevin slaat zich tegen het hoofd. "De Engelstalige versie is toch beter!"

Op dat moment komt men bij de cookies aan en zet Flore in opdracht van Kevin wat foute Sesamstraat liedjes op. Er klinkt één of andere Cookie Monster parody op Katy Perry’s Call Me Maybe. Al snel klinkt er ook een Cookie Monster die zingt dat de C voor Cookies staat. Tijdens het zingen valt het op dat er wel een hele harde bonzende bas van onder de bus vandaan lijkt te komen. Het valt dan ook pas heel laat op dat er twee mensen zijn die niet meezingen. Dit zijn Adriaan en Dragonfly (Jacoba). “Waar zijn ze”, vraagt opeens Johan, die de hele tijd ontzettend stil naar een frietje had zitten verlangen. Op dat moment viel het meer mensen op. “Die hebben vannacht niet zo goed geslapen”, antwoord Kevin. “Ze wilden liever in het huisje achterblijven. We zien ze vannacht weer wanneer we weer bij het huisje aankomen.” Ondertussen hoorde men op datzelfde moment wat gebons onder de bus vandaan komen. “Wat is dat?” “Oh niets. We reden gewoon ergens overheen.” “Nieuw liedje!” “Under the Sea! Under the bus! Darling…” En zo gaat het door. Disney heeft immers voldoende liedjes om sowieso een hele busreis vol mee te bléren.

Uiteindelijk komt men, zoals men al verwachtte, bij Disneyland aan. De bus wordt geparkeerd en voor men er erg in heeft is iedereen aanwezig in het park. “We kunnen samen gaan maar, ook opsplitsen. Wat jullie willen. Wanneer het park sluit verzamelen we weer bij de bus. We hebben namelijk nog een hele lange weg te gaan. Ondertussen ziet men dat er bij de ingang van het park al verschillende Disney personages klaar staan om handtekeningen uit te delen. Kevin rent er dolenthousiast heen om een handtekening te krijgen van het Beest. Maar dan  is Kevin wat teleurgesteld. “Die handtekening was de vorige keer toch anders… Is dit beest wel echt?!!?” Dan laat Kevin het los en gaat hij naar Pinocchio. "Ik hoor dat jij een echte jongen bent?"

---

Na een gezellige spelletjesavond gaat iedereen vroeg slapen. We hebben in de bus van Flore een reis afgelegd naar Disneyland. Nu mogen jullie in allemaal toffe attracties, jullie favoriete Disney-figuren ontmoeten en heel hard Disney liedjes zingen. Let wel op, om exact 12 uur wordt de betovering verbroken en moeten we terug.
« Laatst bewerkt op: 7 november 2019, 14:45:08 door Kevindemen »
Gelogd
"Stay away from negative people. They have a problem for every solution" - Albert Einstein.

tijgerke87

Re: Verhaaltopic
« Reactie #8 Gepost op: 8 november 2019, 22:38:04 »

Disneyland

allanggg teveel disney liedjes gehoord hebbende, met een hopelijk geluidsdicht genoeg koptelefoon op de poging om haar mee te willen laten zingen en die oorwurmen toe te laten werd Evelien er niet bepaald rustig op. Het eerste moment dat ze kon zou ze wegrennen naar het meest stille plekje dat er te vinden was. Er bestond zeker weten zoiets als teveel van dat soort muziek, en ach als rest het wel fijn vond was het niet aan haar om dat te gaan willen verpesten.

Na een uurtje verstoppen was ze stiekem toch op zoek naar de leuke figuren, de schurken die waren altijd honderd keer meer interessant. Uiteraard al snel door meerdere opgemerkt dat ze stiekem meer genoot dan ze wilde toegeven.

Sil

Re: Verhaaltopic
« Reactie #9 Gepost op: 9 november 2019, 14:53:01 »

Disneyland
Sil deed zijn oortjes pas weer uit toen hij op het parkeerterrein van Disneyland uit de bus stapte. Hij vond Let it go een leuk nummer, maar na het nummer twintig keer gehoord te hebben, waaronder meerdere... prachtige solo's van Kevin, Chris en Adriaan was het hem wel weer genoeg. Hij had even wat me-time en nummers van echt goede artiesten, zoals Martin Garrix en Hardwell nodig om niet al volledig gaar te zijn voor ze uberhaupt in Parijs waren.
De dempende oortjes hadden hun werk goed gedaan. Toen ze uitstapten, was Sil vol goede moed. Hij ging voor het eest in zijn leven Disneyland van binnen bewonderen, en omdat hij zoals altijd goed uitgeslapen was, had hij voldoende energie om de hele dag lang alle indrukken goed in zich op te nemen.

De groep van ongeveer twintig WvWers sprak af dat ze om 18:00 samen zouden avondeten bij de Central Plaza en om precies 00:00 weer zouden verzamelen bij de uitgang, omdat de magie van Disney dan uitgewerkt was en ze weer terug moesten naar Nederland. Hoe ze het zouden doen met het vervoer hadden ze voor het gemak maar even niet besproken. Dan kon het slachtoffer dat doodop achter het stuur moest gaan zitten tenminste niet al van tevoren vluchten. Als ze hem of haar nou gewoon pas informeerden als ze weer in de bus zaten, kon er in ieder geval ook niet meer gevlucht worden. In de tijd tussen 11:00 en 18:00 en tussen ongeveer 19:00 en 00:00 kregen de WvWers de ruimte om zelf te doen wat ze wilden. Ze mochten zich helemaal uitleven, al drukte Kevin iedereen wel op het hart dat er in de bus geen ruimte was om meer dan vijftig pluche knuffels mee te nemen.

Sil besloot zich aan te sluiten bij het groepje van Flore, Ashwin en Loetje en nog wat anderen, maar vroeg zich al snel af waarom hij dat gedaan had. Waar de andere groepjes binnen enkele minuten het park in waren gestormd met een duidelijk doel in gedachten (of omdat ze dezelfde favoriete Disneyfiguren hadden of omdat ze goed overlegd hadden met elkaar in welke volgorde ze langs de verschillende plekken gingen), hadden zij namelijk na een halfuur kibbelen nog niet besloten of ze nou eerst naar Goofy, naar Anna uit Frozen of naar Pocahontas wilden. Sils poging - hij was natuurlijk de enige échte Disneykenner in de groep - om iedereen te overtuigen dat Simba toch echt het leukste karakter was, viel ook in het water. En dus kwam het dat na meer dan een halfuur van mislukte pogingen om vrede te sluiten, alle aanwezigen een steen-papier-schaar toernooi gingen houden om te besluiten waar ze naartoe gingen. Uiteindelijk won Flore ( @loetjef ) en was de keuze dus aan haar.
Gelogd

loetjef

Re: Verhaaltopic
« Reactie #10 Gepost op: 10 november 2019, 15:39:43 »

'Ehm....' Flore ging in haar hoofd alle attracties af. Ze vond alles leuk in Disney, hoe moest ze ooit kiezen.
'Ik denk.... Nee, toch maar niet. Misschien Crush's Coaster? Neh, dat is ook niet de allerbeste. Ik weet het! We gaan in de Rock & Rollercoaster!' riep ze uit. De rest van het groepje keek haar even spottend aan.
'Weet je dat zeker?' vroeg Ashwin. Flore knikte.
'Let's go!'
'Jongens, wacht!' riep Loeka. Het groepje stond stil.
'De Rock & Rollercoaster is vorige maand definitief gesloten.' Flore's gezicht betrok in een diepe teleurstelling.
'Oh... Maar dan.. Dan moet ik weer gaan nadenken,' zei ze treurig.
'Nee hoor. Ik heb besloten. We gaan in A Small World! Daar staat toch geen wachtrij, en je kunt het echt niet missen als je naar Disney gaat!' zeui
Het groepje bleef even vertwijfeld staan, maar na een paar tellen kwam er toch langzaam beweging in.
'Maar waar gaan we daarna dan naartoe?' vroeg Flore.
'All in good time, young Padawan.'

Halverwege de dag kwamen ze plotseling Kevin tegen, die er verwilderd uit zag.
'Hoi,' mompelde hij. Er leek bijna geen geluid uit zijn keel te komen.
'Kevin, wat heb je gedaan?' vroeg Sil.
'Gezongen,' mompelde Kevin opnieuw.
'Waarom heb je eigenlijk een piratenhoed op je hoofd?' vroeg Flore.
'Nou. Ze kwamen iemand te kort voor de piratenoptocht -' Kevin strandde even in een harde hoestbui. 'Dus toen heb ik me aangeboden.'
'Maar Kevin, dat is toch hartstikke leuk? Dat is helemaal iets voor jou!'
'Klopt, alleen wist ik niet dat deze rol blijkbaar ook werd afgeschoten vanuit zo'n kanon....'
De rest van de groep begon hard te lachen. Dat verklaarde wel waarom zijn haren recht overeind stonden met zijn bril scheef op zijn neus!
Gelogd
You can't step in the same river twice

Shaddow

Re: Verhaaltopic
« Reactie #11 Gepost op: 10 november 2019, 15:48:12 »

Met een zucht zette Marc zijn tas naast zich neer. Natuurlijk was het belangrijk om genoeg eten mee te nemen, maar toch had hij elke keer weer een beetje spijt van al het eten en drinken dat hij met zich meezeulde. Ach, gelukkig duurde de spijt maar tot de eerste hap van zijn taart. Hij zag het goepje van Loeka, Flore, Sil en Ashwin. Ze waren aan het discussieren in welke attractie ze eerst moesten. Begrijpelijk, want dat kan erg lastig zijn als je nog niet zo vaak in Disney bent geweest. Marc was ook maar twee keer in Disney geweest, maar wel voor meerdere dagen en wel met heuse experts, dus hij had alle attracties al goed geranked. Hij was dan ook best wel even trots toen Flore de Rock & Rollercoaster gelijk uitriep, want dat was ook één van zijn favorieten. Helaas was die net gesloten, zoals Loeka al opmerkte. Marc kon het zich ook nog niet helemaal voorstellen. Hij wilde opperen dat ze naar Indiana Jones moesten gaan, maar schijnbaar hadden ze al wat besloten. Vlug hees Marc de tas weer op zijn rug en hobbelde hij achter het groepje aan. "Ho, wacht! NIET ZO SNEL! INDIANA JONES IS DE ANDERE KANT OP! WAAAACHT! IK HEB TAART!"
Gelogd
VOTE SHADDOW FOR BM 4825

EEN GOED GOEDJE, EEN SLECHT SLECHTJE

Kevindemen

Re: Verhaaltopic
« Reactie #12 Gepost op: 10 november 2019, 16:13:45 »

Pokémon
Na een lange dag Disneyland was iedereen moe. Om precies twaalf uur sloegen enkele klokkentorens af en wist men dan dat het tijd was om de bus weer in te stappen. Waar iedereen op de heenweg nog heel blij had lopen zingen, was iedereen nu bekaf. Alleen Kevin zat nog bomvol energie, maar dat kwam omdat hij van al die Disneypret juist energie kreeg. Terwijl hij nog even Speechless uit de nieuwe Aladdin film zong (en op zijn kop kreeg dat het eigenlijk een vrouwennummer was), moest er langzaamaan worden nagedacht over een nieuw probleem wat was ontstaan. In alle haast hadden Sil en Kevin natuurlijk aan Flore gevraagd of zij met haar bus de chauffeur van dit hele zooitje ongeregeld wilde worden, maar Flore was na zo een lange dag zelf ook bekaf en lag al voordat ze waren gaan rijden languit over het stuur te slapen. De groep besloot dat ze Flore maar heel voorzichtig achter het stuur vandaan moesten tillen en dat Kevin de bus dan maar moest rijden.
"Op het moment ben jij het meest wakker van iedereen en het gaat een vermogen kosten als we allemaal in het Disneyhotel moeten overnachten." Kevin had er zelf eigenlijk wel zin in om dat te doen. Hij had net gehoord dat je er jarenlang kon overnachten als je het geld had, en zin had om echt elke kamer ooit een keer uit te proberen. Er was daarentegen wel één probleem en Kevin had zich hier nog niet over uitgesproken. Hij was zo een student die altijd had genoten van het gratis OV. Daarom had hij nooit de meerwaarde van het halen van een rijbewijs ingezien en daarom was hij compleet incapabel om deze bus veilig naar huis te rijden. Hij wilde hier iets van zeggen, maar al snel merkte hij dat iedereen al lag te slapen en het dus helemaal geen zin had om hen wakker te maken. Wat moest hij nu doen? Kevin besloot dat het veiliger was om op de parkeerplaats te blijven wachten tot er iemand wakker werd die wel een rijbewijs had. Hoe lang het ook duurde.

De bewaking van Disneyland dacht er daarentegen anders over. Toen de bus om kwart voor één nog op het parkeerterrein stond kwam er iemand hun richting uit om in het Frans duidelijk te maken dat ze weg moesten. Kevin kon geen Frans en de rest liep te slapen, dus hij probeerde het al snel in het Engels over te laten slaan. Tot zijn verbazing wilden die Franse mensen allemaal geen Engels praten. Ze waren te stug om het te leren. Dus moest er met handen en voeten worden gecommuniceerd. In halve Engelse zinnen probeerde de bewaking nog wel even duidelijk te maken dat er twee opties waren: opdonderen of voor iedereen een slaapplek in het hotel reserveren. Kevin besloot dat hij dan toch maar met de bus even ergens anders heenreed. Zo probeerde hij de bus richting een andere parkeerplek te rijden, zodat ze daar mogelijk even konden rusten. Daar was het probleem daarentegen hetzelfde. Dit keer was het geen Disneybewaker, maar een politie-agent die dreigde dat men allemaal in de gevangenis kon overnachten als men niet snel wegging van die parkeerplek. Gelukkig vroegen de agenten niet naar een rijbewijs, anders waren de rapen gaar geweest. Met veel tegenzin maakte Kevin Flore maar wakker in de hoop dat die hem kon ondersteunen. "Als jij zegt wat ik moet doen, dat rijd ik wel." Dat werkte eventjes, tot Flore in slaap viel. Kevin had dit niet door en dacht dus dat hij heel de tijd gewoon goed reed. Tot ze in één of andere hele scherpe bocht belandde, Kevin niet wist hoe hij moest handelen en met hetzelfde gemak de hele bus een ravijn inreed. Kevin was de enige die nog schreeuwde, de rest sliep gewoon door terwijl de bus de diepte inviel.

De volgende ochtend werd iedereen wakker. Iedereen had last van zijn nek, maar gek genoeg mankeerde niemand iets. Kevin was blij dat iedereen nog leefde en was even in de veronderstelling dat die val een nachtmerrie was geweest. "Ik heb echt vreselijk geslapen", riep Sil, die opnieuw boos was omdat hij later dan tien uur was gaan slapen. Ondertussen viel het mensen op dat Chris nergens te bekennen was. "Ja, ik heb hem net nog de bus uit zien slaapwandelen, maar hij is ondertussen al wel eventjes weg", riep T4nd. Ondertussen lag Eddo nog flink te ronken. Men besloot daarom dat het maar eens tijd werd om een paar wasknijpers onder de busbanken vandaan te toveren en zijn neus dicht te knijpen. Daardoor moest het geluid beter worden. Al snel schoot Eddo wakker doordat hij niet zo goed meer kon ademhalen. "Wat maken jullie mij nu?!" Het gesnurk ging daarentegen nog door. Was er iemand anders in deze bus die dan net zo hard kon snurken als Eddo? Iedereen keek rond maar iedereen was ook wakker, dus dit was al dat net zo gek als dat willekeurige gebonk dat telkens onder die bus vandaan kwam (ook op momenten dat er dus niet met die bus werd gereden). "Ik denk dat het gesnurk van buiten komt", riep Rosa plots. Al snel besloot ze dat het tijd was om haar barstende hoofdpijn te negeren en naar buiten te gaan. Het lukte daarentegen niet om de deur open te breken. "Iets blokkeert de uitgang", riep ze. Al snel werd duidelijk dat er iets voor de deur lag.

Al snel besloot Wazigekip dat het tijd werd om eens via het raam naar buiten te kijken. Ze waren in een bos beland waar gekke grote vlinders door de bomen fladderden. In de bomen zaten verder wel erg grote rupsen. Toen hij wat uit het raam ging hangen zag hij wat de deur blokkeerde. Een groot en lelijk bol gedrocht lag voor de deur te slapen. Het leek net een enorme shumoworstelaar, maar dan was het geen mens maar een beest. Het monster was donkerblauw en enorm. Ernaast stond een kleiner monstertje die probeerde om het monster wakker te maken. De brabbeltaal die dat monstertje uitriep was wat gek: 'Munchlax, Munchlax!" Kip riep er wat meer mensen bij om te kijken. Op dat moment moest Kevin even met zijn handen in zijn ogen wrijven. "Als ik niet beter zo weten, ligt er een Snorlax voor de deur te tukken. En die vlinders, dat zijn Butterfree..." Gelukkig wist Kevin dat je een Snorlax wakker kan maken met een Pokéfluit.

---

Kevin heeft de busreis overgenomen en iedereen in een ravijn laten vallen. Jullie worden wakker in een bos. De deur wordt geblokkeerd door een Snorlax. Al snel is duidelijk dat de nieuwe wereld waar jullie rondlopen bestaat uit Pokémon. Gaan jullie ze allemaal vangen, of willen jullie snel weg uit deze maffe wereld? En is dit een droom of echt?
Gelogd
"Stay away from negative people. They have a problem for every solution" - Albert Einstein.

Smiekero

Re: Verhaaltopic
« Reactie #13 Gepost op: 10 november 2019, 17:02:51 »

Iets te laat, maar ik post het toch maar  :)

Na een lange discussie en een steen-papier-schaar toernooi besloot de groep met Sil, Loeka, Flore en Ashwin als eerste in A small world te gaan. Hoewel de groep eindelijk een beslissing had gemaakt werd er nog lang doorgekibbeld over de favoriete Disney personages. Wie was de beste Disney prinses? Pocahontas, Rapunzel, of toch Jar Jar Binks? Na een korte ontmoeting met schorre piraat Kevin kwam de groep Marc tegen.

'Ho, wacht! NIET ZO SNEL! INDIANA JONES IS DE ANDERE KANT OP! WAAAACHT! IK HEB TAART!'
Bij het horen van het woord 'taart' bleef de groep stilstaan. 'Hé Marc!', riep Loeka, 'Kom er snel bij! Wat voor taart heb je?'
Binnen een kwartier was van de taart niks over. De groep besloot om Marc te volgen naar Indiana Jones, gevolgd door de Tower of Terror.
'Zullen we dit nu wel doen?', vroeg Loeka nog. 'Niet zo zeuren!', reageerde Flore, die wel zin had in een beetje extra spanning. 'Helemaal mee eens! De Tower of Terror lijkt me een goed idee.' voegde Ashwin toe.

Het was geen goed idee. In de attractie wist iedereen, met uitzondering van Loeka, zich nog groot te houden. Althans, tot bij de uitgang....
'BOE!' De groep gilde in koor. Opeens stond het engste wezen in heel Disneyland voor hun ogen. Flore durfde als eerste haar ogen open te doen.
'W-w-w-werner?! Hoe ben je uit mijn b...?' 'Dacht je nu echt dat een simpel luik mij zou tegenhouden? Nog bedankt voor het gratis vervoer hè!'
Loeka kon het amper geloven. Snel keek ze of ze geen PM had ontvangen, dit moest immers een grap zijn!
Maar nee, het was de werkelijkheid. Uit pure angst besloot de groep om Werner de rest van de dag op sleeptouw te nemen.

Gelogd

Shaddow

Re: Verhaaltopic
« Reactie #14 Gepost op: 10 november 2019, 17:31:22 »

"WOAH WAT DAT BEEST HEEFT EEN VLAM OP ZIJN RUG" riep Marc enthousiast, terwijl hij op een wilde cyndaquil afrende. Hij knielde naast het beestje neer, wat zich gelijk in een bol opkrulde. "OH SORRY SORRY" riep Marc, terwijl hij wat afstand probeerde te nemen. Rustig stak hij zijn hand uit om de Cyndaquil eraan te laten ruiken. "Rustig, maar, ik wil je geen kwaad doen, ik wil alleen maar marshmallows roosteren op je rug!" uit zijn rugzak haalde hij een zak marshmallows. "Kijk, marshmallows! Als ik hem even mag roosteren krijg je er één goed?" Hij pakte alvast een stok, en hield hem boven zijn rug. "Kan je weer vuur maken?"
Gelogd
VOTE SHADDOW FOR BM 4825

EEN GOED GOEDJE, EEN SLECHT SLECHTJE
Pagina's: [1] 2   Omhoog